tkvu (p. 219) v. noun. Suitableness, fitness, suitability, adaptation, தகுதி. 2. Property, உரிமை. 3. Quality, state, condition, manner, குணம். 4. Good behavior, proper conduct, morality, virtue, ஒழுக்கம். 5. Kindness, favor, courteousness, mercy, கிருபை. 6. Knowledge, erudition, learning, அறிவு. 7. Wisdom, sagacity, prudence, தெளிவு. 8. Similitude, resemblance, comparison, உவ மை. (சது.) 9. Worthiness, eligibility, யோக்கி யம். 1. Justice, equity, நீதி; [ex தகு v.] (p.) 22)

tkai (p. 220) s. Fitness, suitability, adaptation, தகுதி. 2. Worthiness, propriety, excellence, மேன்மை. 3. Greatness, superiority, dignity, பெருமை. 4. Quality, nature, குணம். 5. Beauty, fairness, அழகு. 6. Love, affection, kindness, அன்பு. 7. Armor, mail, கவசம்; [ex தகு, v.] --Note. தகை, in poetry occurs as the latter member of a compound word for person, the appropriate termination being understood. See ஆண்டசை, பெருந்தகை, நெடுந்தகை, &c. தகையணங்குறுத்தல், v. noun. [in love poetry.] Comparing a lady present with another, to annoy a lover. 9) *

pṇpu (p. 292) s. Nature, property, natural or essential quality, குணம். (சது.) 2. Mode, state, manner, விதம். 3. Good quality, fitness, suitability, தகைமை. 4. Disposition. temper, சுபாவம். 5. [in gram.] An adjective, (p.)--Note. பண்புப்பெயர், are by some grammarians divided into two classes; குணப்பண்பு, abstract qualities; 2. தொழிற்ப ண்பு, qualities of actions. For ஒலிப்பண்பு, குறிப்புப்பண்பு, சாதிப்பண்பு, see in their places. பண்படி, s. The root of adjectives or words of quality. பண்படியாகப்பிறந்தவினை, s. Verbs derived from abstract nouns. பண்பாகுபெயர், s. [in gram.] Names of qualities, &c. See குணவாகுபெயர். பண்பி, s. A thing or persons possessing a quality. See குணி. (p.) பண்பிற்பகாநிலைப்பதம், s. Uncompounded words denoting quality. பண்புகாட்ட, inf. [prov.] To betray one's nature or descent. See குணங்காட்ட. பண்புச்சொல், s. An adjective or term expressing quality. See உரிச்சொல். பண்புடைமை, s. The quality of adapting one's self to others knowing their character. See உடைமை. (குற.) 2. Condescension in exalted personages. பண்புத்தற்கிழமை, s. One of the தற் கிழமை, a quality considered in relation to that to which or whom it belongs, as பாலின்வெண்மை, whiteness of milk. பண்புத்தொகை, s. A relative term in which the particle ஆகிய is understood. See தொகைநிலை. பண்புபாராட்ட, inf. To extol the good qualities of a person or thing. பண்புருபு, s. The particle, ஆகிய. பண்புரைப்பார், appel. n. [pl.] Messengers, agents, emissaries, தூதுவர். (சது.) பண்புவமை, s. [in rhet.] The comparison of properties, qualities, &c., of different things. See குணவுவமை. 56)