kiṟṟl (p. 112) v. noun. Being made or effected, செய்தல். 2. Being bound, confined, restrained, அடிமைத்திறமுறல்.--Note. கிறு, கிற்பு, கிற்றல், கிற்று, கின் and கின்று seem to be the surviving paronyms from some obsolete Tamil root, which, in sound and meaning, might have been equivalent to the Sanscrit Kru, to do: hence, நடக்கிறான் and நடக்கி ன்றான், mean 'he does walk.' கிற்பு and கிற் றல், as verbal nouns, and கிற்று and கின், as particles, are now absolete. 35)

mṉṉu (p. 347) --மன், கிறேன், மன்னினேன், மன் னுவேன், மன்ன, v. n. To be fixed, lasting; to remain, to be settled, நிலைபெற. 2. [also பன்னு.] To be close or thick, பொருந்த. (p.) 3. [prov.] To gather up the skirts of a garment, திரைக்க. மன்னார், appel. n. [pl.] Enemies, foes, பகைவர். (சது.) மன்னுமான், s. The Deity, the lasting one, கடவுள். (p.) மன்னுயிர், s. Human life, the soul as surviving death, ஆத்துமா. Thus Beschi. உயர்வீட்டை மன்னுயிரெலா முறவருத்த முறிமாய்ந் தோய். (தேம்பாவணி.) 2. Animal life; the soul as transmigrating, சீவன். Thus in the Cural, தன்னுயிர்தானறப்பெற்றானையேனைய-மன் னுயிரெல்லாந்தொழும். (குறள்.) மன்னுலகம்--மன்னுலகு, s. The abode of the gods, Swerga; (lit.) the enduring world, மோட்சலோகம். (சது.) மன்னல்--மன்னுதல், v. noun. Being steady. 2. Persevering. 26)