iṟaicci (p. 57) s. Flesh, meat, மாமிசம். 2. One of the seven constituent parts of the body. See தாது. இறைச்சிகுத்தி, s. A spit. இறைச்சிப்பொருள், s. The properties, productions derived from the கருப்பொருள் of a soil. (See அகப்பொருள்.) 2. [in rhetoric.] A figurative mode of speech by which a country is described in relation to the productions or properties derived from its கருப்பொருள்--as குறிஞ்சிப்பூக்கொண்டு பெருந்தேனிழைக்குநாடு, a country enriched with the sweetest honey extracted from its mountainflowers. (இலக்கண விளக்கம், அகத்திணையியல், 7th rule.) ஆட்டிறைச்சி, s. Mutton. சூட்டிறைச்சி, s. Warm meat. மாட்டிறைச்சி, s. Beef. பன்றியிறைச்சி, s. Pork. சுட்டவிறைச்சி, s. Roasted meat. 34)

cāmpirāṇi (p. 177) s. (Tel. ஸா்ராணி.) Frankincense, Benzoin or Benjamin styrux, தூபவர்க்கத்தொன்று. (c.) சாம்பிராணித்தயிலம், s. Oil of frankincense. சாம்பிராணித்தூபம், s. Offering frankincense in worship. சாம்பிராணிப்புகை, s. Burning frankincense, for medical or other purposes. சாம்பிராணிப்பதங்கம், s. [prov.] A kind of medicine; also a kind of perfume of which one of the chief ingredients is frankincense. See பதங்கம். சாம்பிராணிப்பட்டயம், s. [loc.] A perfumed deed of gift to a pagoda, &c. சாம்பிராணிவர்த்தி, s. [loc.] A fragrant stick or wick for burning to diffuse its odor. சாம்பிராணிகாட்ட, inf. To burn frankincense so as to perfume any thing, as is commonly done in ஆயுதபூசை. சாம்பிராணிபோட, inf. To burn or offer incense. பறங்கிச்சாம்பிராணி, s. Another kind of Benzoin, Olibanum. Madras usage. மலாக்காச்சாம்பிராணி--மடைச்சாம்பி ராணி, s. A sweeter kind of frankincense. மடயசாம்பிராணி, s. A dolt. See மட யன். (c.) 62)