ayr (p. 22) கிறேன், ந்தேன், வேன், அயர, v. a. To do, perform, execute, discharge duties, rites, &c., exercise, practise, செய்ய. In this meaning it seems commonly, associated with pleasant and gratifying sensations, as, விருந்தயர, to perform the rites of hospitality. 2. v. n. To faint, swoon, languish, தளர. 3. To lose the power of consciousness, as in faintness, drowsiness, sleep, &c., சோர. 4. To become weary, droop, இளைக்க. விளையாட்டயர்ந்தான். He has played. அவன்கண்ணயர்ந்ததைப்பார்த்து. Seeing him drowsy. (பஞ். 8.) அயரப்போட--அயரவிட, inf. To let rest for a better opportunity, as thieves, till persons are less on their guard, or as persons in a law suit. அயர்ந்தநித்திரை, s. Deep sleep, profound sleep. அயர்ச்சி, v. noun. Forgetfulness, மறதி. 2. Languor, faintness, spiritlessness, உணர்வழிவு. 3. Laziness, drowsiness, சோம்பு. 4. Weakness, பலவீனம். 5. Distress, affliction, வருத்தம். 6. Disgust, வெறுப்பு. அயர்தி, v. noun. Fainting, swooning, languor, weariness, drowsiness, stupor, சோர்வு. 2. Forgetfulness, forgetting, liability to forget, மறதி. (c.) அயர்வு, v. noun. Fainting, languor, weariness, drowsiness, தளர்வு. 2. Affliction, distress, pain, வருத்தம். 3. (fig.) Disgust, hatred, வெறுப்பு. 4. Dulness, stupor, உன்மத்தம். 5. Laziness, சோம்பு. 6. Breadth, அகலம். அயர்வுயிர்த்தல், v. noun. Rousing from languor, stupor, distress, &c., வருத் தந்தீர்தல். 6)

aṟivu (p. 33) s. Knowledge, wisdom, learning, science, erudition, one of the four ஆடூஉக்குணம், ஞானம். 2. Intelligence, intellect, reason, புத்தி. 3. Feeling, perception, comprehension, உணர்வு. 4. The senses as the medium of knowledge or knowledge acquired by them, பொறியுணர்வு. 5. Instruction, advice, போதனை. (c.) அறிவழி, s. Toddy or other inebriating liquor, கள். 2. A devil, பிசா சம்; [ex அழி, to ruin.] (p.) அறிவழிய, inf. To lose one's reason, be bereft or sense, be under a delusion, be infatuated. அறிவறை, s. One destitute of spiritual knowledge. 2. Destitution of spiritual knowledge, delusion, infatuation, illusion; [ex அறை, bereft.] (p.). அறிவறைபோயினர். They became bewildered. அறிவன், s. A wise man, a skilful or learned person, அறிவுடையோன். 2. An artificer, கம்மாளன். 3. The planet Mercury, புதன். 4. The twenty-sixth lunar mansion, உத்திரட்டாதிநாள். 5. The planet Mars, செவ்வாய். 6. God, கடவுள். 7. Argha, அருகன். 8. Vishnu, விட்டுணு. 9. Siva, சிவன். (p.) அறிவனாள், s. The twenty-sixth lunar mansion. அறிவாகரன், s. A person of profound erudition; [ex ஆகரம், seat.] (p.) அறிவாளன்--அறிவாளி, s. A wise, skilful or intelligent person. அறிவிலான்--அறிவிலி--அறிவில் லான்--அறிவீனன், s. An ignorant person, one without spiritual knowledge. அறிவில்லாமை--அறிவின்மை--அ றிவீனம், neg. v. noun. Ignorance. அறிவுகொடுக்க--அறிவுகொளுத்த, inf. To impart instruction, teach, instruct. 2. To allow a lucid interval, as to a dying person after a season of stupor, delirium, &c. அறிவுகொடுத்துக் கொல்லும். (Death, disease, &c.) will allow a lucid interval and then kill (him.) அறிவுசொல்ல, inf. To communicate instruction, give good advice, exhort. அறிவுடைமை, v. noun. Knowledge, the possession of knowledge. அறிவுணர்த்த--அறிவுபயிற்ற--அறி வுறுத்த, inf. To instruct, communicate instruction. அறிவுதிக்க, inf. To dawn as wisdom. அறிவுபிறக்க, inf. To dawn as knowledge in the mind, to become instructed, enlightened, informed. 2. To be restored as the senses, consciousness, &c. அறிவுப்பயிற்சி, s. Education. அறிவுமயக்கம், s. Loss of consciousness. அறிவுமயங்க, inf. To faint, lose consciousness either by swooning, fits, sleep, or the approach of death, &c. 2. To be surprised. அறிவுள்ளவன், s. A wise or skilful person. 2. A grateful person. அறிவொப்புக்காண்டல், v. noun. Questioning to ascertain if another's views correspond with one's own. (p.). நுண்ணறிவு, s. Minute or exact knowledge. பேரறிவு, s. Perfect knowledge. சிற்றறிவு, s. Imperfect knowledge. 53)

uyir (p. 63) s. Life, soul, vitality, animal or vegetable life, சீவன். 2. Wind, காற்று. 3. A vowel, உயிரெழுத்து. 4. A living being, human, brute, or vegetable; an animal, ஓரறி வுயிர்முதலியசீவராசி. உயிருமுடலும்போல. As closely united as the soul and body. உயிர்போய்விட்டது. Life is gone. மன்னுயிர்க்கிரங்குகிறது. To be compassionate to other living creatures. உயிரடங்க, inf. To be in a state of insensibility, be in a swoon, to be suspended as the vital powers. உயிரடைய, inf. To revive, to be reanimated. உயிரளபு--உயிரளபெடை, s. The lengthening of a vowel in verse. See அளபெடை. உயிரறுதியும். Till the very end of life. உயிருதவி, s. Aid in a fatal juncture. 2. Aid by sacrificing life for another. உயிரெடுக்க, inf. To take away life. உயிரெழுத்து, s. A vowel, ஆவி. உயிரொடுங்க, inf. To be reduced as the powers before death, உயிரடங்க. 2. To die, சாவ. உயிரொளிக்க, inf. [prov.] To feign great weakness, sickness, inability, &c., in order to gain or effect an object, உயிர்மறைக்க. உயிரொளித்தகள்ளன், s. A cringing deceiver who though rich and strong makes pretensions to the contrary. உயிரோம்ப, inf. To support life, maintain, உயிர்காக்க. உயிர்கலக்க, inf. To revive, to be diffused--as life through the body in one that has been swooning, &c. 2. To reunite as the soul with the body in one restored to life. 3. (fig.) To be relieved from anxiety, &c. உயிர்குடிக்க, inf. To devour life, kill (a war term), also used of demons and ferocious deities, கொல்ல. உயிர்கொள்ள, inf. To take the life of an antagonist--as in battle, &c., உயிர்வாங்க. உயிர்க்கட்டை, s. The body, உடம்பு. உயிர்க்கணம், s. One of the four auspicious feet with which to begin a poem consisting of three நேர்--as தே, மாங், காய். 2. Vowels, உயிரெழுத்து. See கணம். உயிர்க்கருணேசம், s. The power of affection which is friendly to life, இச்சாசத்தி. உயிர்தருமருந்து, s. A restorative, a cordial, an elixir, மிருதசஞ்சீவினி. உயிர்த்தறுவாய், s. A great emergency, a critical juncture, extreme danger. See பிராணத்தறுவாய். உயிர்த்தானம், s. The seat of life, any vital part of the body, உயிர்நிலை. உயிர்த்துணை, s. A friend in extremity, ஆபத்திற்சகாயஞ்செய்பவன். 2. A friend dear as life, பிராணசிநேகன். 3. (p.) A wife, மனைவி. 4. A husband, கணவன். 5. God, கடவுள். உயிர்த்துணைவன், s. A very dear friend, உயிரையொத்தசிநேகன். 2. (p.) A husband, கண்வன். உயிர்த்துணைவி, s. A wife, மனைவி. 2. A lady's choice female friend, உயிர்த் தோழி. 3. Sarasvati the consort of Bramah, சரச்சுவதி. (p.) உயிர்த்தோழமை, s. Intimate friendship. உயிர்த்தோழன், s. A very trusty or bosom friend, a friend dear as life, பிராணசிநேகன். உயிர்த்தோழி, s. A lady's choice female companion, உயிர்ப்பாங்கி. உயிர்நிலை--உயிர்நிலையகம், s. The body as the seat of life, or station of the soul, உடல். 2. The vital parts essential to life, உயிர்த்தானம். உயிர்பிழைக்க--உயிருய்ய, inf. To survive a calamity, escape from, or live through a time of peril, தப்பிப்பிழைக்க. 2. To live, maintain life, subsist, உயிர் வாழ. உயிர்போக, inf. To expire, to die. உயிர்ப்பழி, s. The guilt of murder, உயிர்க்கொலை. 2. Vengeance, divine or human, persuing the murderer to death, regarded as the ghost of the murdered person, பிரமகத்தி. உயிர்ப்பிராணி, s. [vul.] A living creature, a brute, an inferior animal, சீவபிராணி. உயிர்மாய்க்க, inf. To destroy one's self, commit suicide, தன்னுயிரைப்போக்க. 2. To murder, kill, கொலைசெய்ய. உயிர்மெய்--உயிர்மெய்யெழுத்து, s. An animated consonant, a consonant combined with a vowel, ஓரெழுத்து; (lit.) a living body. உயிர்வாங்க, inf. To take away life, உயிரெடுக்க. உயிர்வாழ்க்கை, s. The enjoyment of life, சீவிக்கை. உயிர்வாழ, inf. To live--as men or brutes, சீவனோடிருக்க. 2. To enjoy life, be happy, prosperous, சுகமாகவாழ. உயிர்வேதனை, s. Causes of pain or distress, of which twelve are given, viz.: 1. அனல், heat or fire. 2. சீதம், cold. 3. அசனி, thunder-bolts. 4. புனல், water. 5. வாதம், wind. 6. ஆயுதம், weapons. 7. நஞ்சு, poisons. 8. மருந்து, medicines. 9. பசி, hunger. 1. தாகம், thirst. 11. பிணி, disease. 12. முனிவறாமை, malice. (p.) உள்ளுயிர், s. The life within; i. e. God, கடவுள். (p.) மன்னுயிர்க்கிரங்க, inf. To be kind to living creatures. (p.) 21)

auṭatam (p. 84) --ஔஷதம், s. [com. அவுழ்தம்.] Medicine, a medicament or drug, மருந்து. 2. An antidote, a remedy, மாற்றும ருந்து. 3. A feigned class of vegetable medicines possessing wonderful properties, of which four kinds are specified, viz.: 1. சல்லியகரணி, medicines curing wounds made with pointed weapons. 2. சந்தானகரணி, setting broken bones. 3. சமா னகரணி, or சம்பன்னகரணி, curing bruises, scars, &c. 4. சஞ்சீவகரணி, or சஞ்சீவி restoration of the swooning or the dead. Wils. p. 177. OUSHATA. இலங்கனம்பரமௌஷதம். Dieting or abstinence is the best medicine for the sick. 129) *

cañcīvi (p. 157) --சஞ்சீவனி--சஞ்சீவினி, s. A revivifying medicament, restoring from swooning, death, &c., and insuring long life, உயிர்தருமருந்து. (Sa. Sanjeevanee.) சஞ்சீவிபர்வதம், s. The mount fabled in the Ramayana for its restorative roots or drugs. (c.) சஞ்சீவிமூலிகை, s. The restorative drug or root. மிருதசஞ்சீவி, s. The சஞ்சீவி restorative, that which restores the dead to life, அமிர்தசஞ்சீவினி; [ex மிருத, dead.] 19) *

cōpam (p. 212) s. (Sa. Kshobha.) Fainting, swooning, சோர்வு. 2. Drowsiness, heaviness, indolence, சோம்பல். 3. Lanquor, lassitude, exhaustion, fatigue, weariness, prostration, ஆயாசம். 4. Toddy, vinous liquor, கள். 5. A number, as ten thousand trillions, பத்துக்கோடிகோடாகோடி. 6. Pity, compassion, இரக்கம். (ஞானபோ.) Compare சோகம். சோபதாபம், s. Great lassitude. சோபநித்திரை, s. Sleep through languor of fatigue. சோபந்தெளிய, inf. To be relieved. as from fainting. 85) *

cōr (p. 212) --சோரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், சோ ர, v. n. To languish, droop; to be prostrate of lifeless, as the limbs in sleep; to be weary, tired, exhausted, faint, தரை. 2. To faint, swoon, களைக்க. 3. To be infatuated or love-sick, மதிமயங்க. 4. To slip off, slip down as clothes, to become uncovered--as a person asleep, சீலைசோர. 5. To trickle down silently, and copiously-as tears, blood, milk, &c., கண்ணீர்முதலிய சொரிய. 6. To flow or glide down--as fluids; to ooze out, நீர்சொரிய. 7. To falter, as words, சொற்சோர. 8. To gush out, shoot or flow out; protrude, பிரிட்டோட. 9. To fall, drop, be dropped, விழ. 1. To become loose, as rings, சுழல. 11. To fade, wither, வாட. 12. To be faulty, blameable, குற்றஞ் செய்ய. 13. To be dejected, dispirited, melancholy, மனஞ்சோர. 14. To grow slack, loose, &c.--as a rope, அவிழ. 15. To fall-as rain in a shower, சொரிய. 16. [improp. for சுவறு, (v.)] To be absorbed in the system as oil, &c. (c.) சோர்ந்துகிடக்கிறான். He is fainting or languishing. சோரப்போட, inf. To let an affair the still. 2. To let a commodity lie. in hopes of getting it cheaper. 3. To appear careless, as an adversary, till an opportunity offer. சோரத்தேய்க்க, inf. To rub oil well in. See சுவறத்தேய்க்க. சோரப்பெய்ய, inf. To rain profusely. சோரவிட, inf. To go slack--as a rope. 2. To let slip, literally or figuratively. காரியத்தைச்சோரவிடாதே. Do not let the business drop. சோர்ந்துபோக, inf. To become weary, faint; to droop, &c., to despond. 2. To be stolen, pilfered. 3. To be cheated. கைசோர்ந்துபோக, inf. To be paralyzed, or weary in the arms. சோர்ந்துவிழ, inf. To faint and fall, to slip off. சோர்வாதம், s. [prov.] Loss of life or power in a limb, &c., அயர்ச்சி. கைகால்சோர, inf. To droop--as to the limbs. சொற்சோர, inf. To falter in voice. 2. To fall in a promise. சோரல், v. noun. Drooping, fainting. சோர்தல். சோர்--சோர்பு, v. noun. Sadness. 2. Lassitude. சோர்வு, v. noun. Languishing, drooping, swooning, சோர்தல். 2. Weakness, failure in strength or mental powers, மெலிவு. 3. Carelessness, listlessness. inattention, negligence, remissness in duty, மறதி. 4. Dropping, falling off, slipping off--as clothes, trickling down, சீலைமுதலியனசோர்கை. 5. That which is lost by theft, or embezzlement, இழந்து விடுகை. 6. Moral blemish, fault, failure, ஒழுக்கஞ்சோர்கை. 7. Dejection, despondency, மனத்தளர்ச்சி. 8. Growing slack or loose, சுழலுகை. சோர்வறப்படித்தவன், appel. n. One who has learned thoroughly. சோர்வாய்ப்போக, inf. To be lost, to disappear. சோர்வில்லாமுயற்சி, s. Indefatigable energy and application. சோர்வுபார்க்க, inf. To spy, watch for opportunity, in order to pilfer. Compare வேவுபார்க்க. சொற்சோர்வு, v. noun. Faltering in speech. See சொல். 118)

tūkkm (p. 252) s. Drowsiness, sleeping-sleep. நித்திரை. 2. Dullness from inclination to sleep, deadness, flatness, அயர்வு. 3. Languor, lassitude, dullness, want of energy, spiritlessness, சோம்பு. 4. Leaning the head, nodding through drowsiness, தலையசைப்பு. 5. Drooping of plants, &c., வாட்டம். 6. Cessation of wind, fever, &c., தணிவு. 7. Lowness of price, stagnation, விலையிறக்கம். 8. A downcast, dejected countenance, முகச்சோர்வு. (c.) 9. Hanging or pendent jewels, ஆபர ணதொங்கல். 1. Hanging of curtains; scollop in the border lace of a tippet; ornamental metal hangings, சல்லி. 11. A bone, சல்லியம். 12. A kind of ear-ornament, காதணி. தூக்கம்வருகிறது. I feel sleepy. தூக்கம்கலைந்துபோயிற்று. I am disturbed in sleep. இராத்திரியெனக்குத்தூக்கங்கெட்டது. Last night my sleep was disturbed. அவனுக்கிப்பொழுதுதான்தூக்கந்தெளிந்தது. He has just awaked from sleep. தூக்கக்கலக்கம்--தூக்கமயக்கம், s. Sleepiness. (c.) தூக்கங்கொள்ள, inf. To give opportunity to sleep--as a disease in time of convalescence. 2. To faint or become dull --as a person in the height of disease. காற்றுத்தூக்கங்கொள்ளுகின்றது. The wind is dying away. தூக்கம்பிடிக்க, inf. To be drowsy, to be afflicted with sleepiness. தூக்கம்விட, inf. To put up hangings, curtains, festoons, &c., to make ornamental hanging work in metal, masonry, carving, &c., 2. To rouse from sleep, swooning, &c., to revive. 7)

teḷi (p. 257) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become chear, limpid, transparent, by the settling or subsiding of sediment, தெளிவாக. 2. To become serene or clear as the sky, the mind, the countenance; to clear off, to become bright as a shining body, the water of a gem, &c., ஒளிர. 3. To become whoite as cloths by washing, வெள்ளையாக, 4. To pass away, as scarcity, an epidemic, dulness, sheep, fear, &c., to cease as war, doubt, error, ignorance, பஞ்சமுதலியனஒழிய. 5. To become evident, manifest, obvious, clear, as the meaning of a passage, an idea, &c., வெளிப்பட. 6. To revive as persons or animals கொழுக்க. 8. To revive, as vegetables, to thrive, செழிக்க. 9. To become clear as sound, the voice, &c;., நன்கொலிக்க. 1. To take counsed with another, ஆலோசிக்க. (c.) 11. [prov.] To turn out clear, as profit, to accrue as gain, to be clear gain, after deduction, இலாபங் காண. 12. To take as oath, as தெய்வந்தெ ளிய. 13. v. a. [with personal endings.] To consider, deliberate, investigate, ruminate, ஆராய. 14. To pierce, perforate, தொளைக்க. 15. To know, understand, perceive, experience, அறிய. தெளிஞன்--தெளிந்தவன், s. A learned or wise man, a sage, கற்றோன். தெளிநீர்--தெளிந்தநீர், s. Pure, clear water. தெளிந்தபுத்தி, s. A well informed judgement, mature understanding, clear knowledge or discernment, profound wisdom. தெளிந்தமனம், s. A lucid mind, clear, free from doubt, obscurity, &c., தெளிந்தவர், appel. n. (plu.) Clear minded, intelligent persons. தெளிந்துகொடுக்க, inf. [prov.] To remove doubt, by an oath. (c.) தெளிந்துவர, inf To become clear, to recover from a swoon, &c., தெளிமணி, s. A gem of good water. பட்டுத்தெளிய, inf. To learn be experience. See படு, v. பயந்தெளிய, inf. To become free from fear, terror, &c. பேசித்தெளிய, inf. To speak on a subject and come to a conclusion. வியாதிதெளிய, inf. To be cured of disease. தெளிய, inf. [adverbiality.] Clearly, distinctly, evidently, obviously. தெளிவிக்க, inf. To make clear, serene, &c., வெளியாக்க. 2. To clarify, refine, தெளியச்செய்ய. 3. To explain, illustrate, விவரிக்க. 4. To inform, clear away doubts, சந்தேகந்தீர்க்க. 5. To dispel fear, sorrow, apprehension, anger, bashfulness, drunkenness, swooning, delirium, sleep, &c., நீக்க. 6. To pour off, strain, decant, வடிக்க. 7. To fatten, make plump, கொழுப்பிக்க. (c.) தெளிவு, v. noun. Clearing or flowing off from a sediment. 7)

tēṟu (p. 260) கிறேன், தேறினேன், வேன், தேற, v. n. To recover strength, vigor, &c.,-as persons, beasts, plants, to grow well-as vegetation; to thrive, improve, செழிக்க. 2. To recover from swooning, intoxication, drooping, தெளிய. 3. To be comforted, consoled, solaced, soothed; to recover from fear, to cheer up, take courage, தைரியங்கொள்ள. 4. To make proficiency, arrive at perfection in a lesson, or in an art, &c., அதிகரிக்க. 5. To be through, accomplished, celebrated, perfect, mature, clear as the mind, to come to perfection, maturity, முதிர. 6. To prove, to result, to amount to--as profit, to turn out clear, பலிக்க. (c.) 7. To become stiff, hard, &c.,as boiled rice, fruits, &c., when cole, சோறு முதலியவிறைக்க. 8. To stay, abide, தங்க. (சது.) 9. v. a. To form as opinion, to ascertain, to arrive at certainty, நிச்சயிக்க. 1. To confide, trust in, நம்ப. ஒருமுழந்தேறும். There will be one cubit clear. தேறலர்--தேறலார், s. Foes, enemies, பகைவர். 2. Ignorant persons, அறியாதார். தேறவிசாரிக்க, inf. [also தீரவிசாரிக்க.] To Investigate throughly so as to be certain. தேறாமை, v. noun. (neg.) Uncertainty, unfruitfulness, unsteadiness. தேறார், appel. n. An தேறலர். தேறின எழுத்து, s. A finished handwriting. See under எழுத்து. தேறினகட்டை, s. (fig. in cant.) an experienced person. தேறினகாய், s. A nearly ripe fruit. தேறினபயிர், s. Thriving vegetation. தேறினபுத்தி, s. Improved intellect. 2. Good parts. தேறினவன், appel. n. A man well versed in an art, a man of experience. தேறுகடை, s. Settlement, finishing, தீர்மானம். தேறுகடைபண்ண, inf. To make a settlement, come to a decision. தேறுசூடு, s. [prov.] Branding cattle to promote their fattening, தெளிவுசூடு. 2. Brand on cattle. தேறுதலை, s. [vul.] Courage, தைரியம். 2. Comfort, ஆறுதல். தேறுநர், s. The learned, கற்றோர். 2. Trust-worthy persons, நம்பத்தக்கவர். (p.) படிப்பிலேதேற, inf. To make great proficiency in learning, to excel in study. மனந்தேற, inf. To be comforted, consoled, &c. 2. To become sure, certain. தேறல்--தேறுதல், v. noun. Certainty, நிச்சயம். 2. Determination, finishing of a business, துணிவு. 3. Staying, standing, தங்கல். (சது.) 4. Relief from sickness, குணமாதல். 5. Comfort, consolation, solace, ஆறுதல். தேறுதல்சொல்ல, inf. To comfort, console, cheer. (c.) தேற்றம், v. noun. Certainty, assurance, &c., as தேறல், 1, 2. (சது.) 2. Clearness, தெளிவு. 3. [in gram.] An empatic, ஏ, or மன்ற, as expressive of certainty, emphasis, &c., தேற்றக்குறிப்பு. 4. Recovery from sorrow, &c., as தேற்றரவு. 5. Comfort, as தேறல். 6. Thriving, firmness, good growth, செழிப்பு. ஆள்தேற்றமாயிருக்கிறான். The person has gained strength, flesh, &c. தேற்றக்குறிப்பு--தேற்றப்பொருள், s. See தேற்றல். தேற்றங்கொடுக்க, inf. To comfort, console, encourage. 2. To gain or recover strength, grow stout and firm, to thrive as persons, beasts, &c. 3. To recover from dejection, to be cheerful as தெளிவுகொடுக்க. தேற்றஞ்செய்ய, தேற்றம்பண்ண, inf. To comfort, console, encourage. தேற்றமாய்ப்பேச, inf. To speak comfortably. தேற்றமானபயிர், s. A reviving and thriving crop. See தேறினபயிர். தேற்றமானவன், appel. n. A courageous person. 2. One gaining strength, after weakness. 7)

tēṟṟu (p. 260) கிறேன், தேற்றினேன், வேன், தேற்ற, v. a. To comfort, to console, ஆற்ற. 2. To recover one from fear, swooning, weakness or dejection குணமாக்க. 3. To convince, assure, relieve, from doubt, மெய்ப்படுத்த, 4. To communicate strength, to nourish, cherish, invigorate, பலமுண்டாக்க. 5. To clear, clarify refine, purge, சுத்திகரிக்க. (c.) 6. To clear up, to decide, தீர்க்க. 7. (for தேறு.) To know, to know, to know certainly, அறிய, (p.) 11)

niṉai (p. 277) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To consider, reflect, கருத. (p.) நினைவு, v. noun. Thought, &c., as நி னைப்பு. (c.) நினைவாயிருக்கிறது. There is recollection. எனக்குநினைவில்லை. I do not remember it; I cannot call it to mind. நினைவுகூர, inf. To recollect. See கூர், v. நினைவுகேடு, v. noun. Loss of memory, forgetfulness, மறதி. 2. Loss of consciousness, as in sleep, swooning, drunkenness, &c., கருத்தழிவு. நினைவுதடுமாற்றம், v. noun. Delirium, derangement. நினைவுத்தப்பு--நினைவுமோசம், s. A mistake in thought, forgetting. நினைவுவைக்க, inf. To apply the mind, to fix the thoughts on the Deity, or any object, மனம்வைக்க. 2. To hanker after, to desire, இச்சிக்க. 3. To think of one, நினைக்க. 4. To remember with gratitude, or affection, ஞாபகஞ்செய்ய. நினைவோட, inf. To occur as a train of thought, to be pursued, as an object in the mind. 210)

piẕai (p. 318) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To live, to survive an evil, as danger of death, &c., to outlive, to escape, to survive another, மோசத்திற்குவிலக. 2. To get a livelihood, to live, to subsist, சீவனம் பண்ண. 3. To recover from swooning, sickness, &c., to be restored to life--as one dead, உய்ய.--Note. See, under பிழை, s., the same verb with a different meaning. (c.) கணவனைப்பிழைத்தவன். A woman that has survived her husband. (p.) பிழைகாயம், s. A wound not mortal. பிழைக்கப்பார்த்தல், v. noun. Seeking one's living. பிழைப்பு, v. noun. Subsistence, maintenance, living, livelihood, sustenance, சீவனம். 2. Restoration, recovery, or escape from threatening death, உயிர்க்கை. (c.) 3. [ex பிழை, to err.] Mistake, failure, error, miscarriage, abortion, தவறுதல். பிழைப்புக்காட்ட, inf. To provide means of subsistence--as employment, &c. பிழைப்புத்தழைப்பு, v. noun. Income, living, livelihood. பிழைப்புத்தேட--பிழைப்புப்பார்்க்க, inf. To look for employment, to seek for a livelihood. பிழைப்பூட்ட, inf. To support, sustain, maintain, காப்பாற்ற. 2. To restore from threatening death, re-animate, restore life, உயிர்ப்பிக்க. See ஊட்டு. v. 3)

mūrcci (p. 361) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To swoon away, to fall into a swoon. மூர்ச்சிப்பு, v. noun. A swoon, a swooning, a fainting fit, loss of consciousness. 65) *

mūrccai (p. 361) --மூச்சை, s. Fainting, loss of consciousness, அறிவுமயக்கம். W. p. 667.MOORCH'HA. அவன்மூர்ச்சையாய்க்கிடக்கிறான். He is lying in a swoon. மூர்ச்சைதீர்த்துயிர்தருமருந்து. A medicine to remedy a swoon. மூர்ச்சைதீர்ந்தெழுந்திருக்கிறது. Recovering out of a swoon and rising. மூர்ச்சைவாயு, s. A wind in the body supposed to cause swooning. 66) *