akkiṉi (p. 4) s. Fire, தீ. 2. The god of fire and regent of the south-east, அக்கி னிபகவான். (See திக்குபாலகர்.) 3. (M. Dic.) The plant செங்கொடிவேலி. There are reckoned different kinds of அக்கினி, (a.) ஆயுரு வேதாக்கினி, of three kinds, for preparing medicines, as கமலாக்கினி, காடாக்கினி, தீபாக் கினி, which see. (b) Three other kinds called வேதாக்கினி for sacrificial purposes, as, காருகபத்தியம், தக்கணாக்கினியம், ஆகவனீயம். See தீ. (c.) The fire which will consume the world, காலாக்கினி. Wils. p. 6. AGNI. அக்கினிகணம், s. The same as தீக்கணம், an inauspicious measure. See கணம். (p.) அக்கினிகர்ப்பம், s. A spark. 2. A crystal with fabulous qualities. 3. A decayed cuttle-fish bone, Os sepi&ae;, கட னுரை. அக்கினிகலை, s. Breath coming from the nostrils, in சரசாத்திரம். அக்கினிகோத்திரம், s. One of the twenty-one யாகம். 2. One of the princely races. அக்கினிக்கட்டு, s. Restraining the power of fire by magic. அக்கினிக்கண்ணன், s. A fiery man, one having a terrible countenance. அக்கினிசன்மன், s. One born of fire, Skanda. See அக்கினிபூ. அக்கினிசாந்தி, s. [in astrology.] Offerings to fire; this is done with ghee, plantains, cakes, &c., after repeating an incantation one hundred and eight times to avert evil from அக்கினிதேவன். These offerings are made particularly at the time of marriage and of doing penance. அக்கினிசாலம், s. Tricks or artifices made by the agency of fire. அக்கினிச்சிலம், s. A plant, Gloriosa superba, L., கார்த்திகைக்கிழங்கு. அக்கினிச்சேர்வை, s. [prov.] A blister-plaster. அக்கினிட்டோமம்--அக்கினிஷ் டோமம், s. One of the twenty-one யாகம். அக்கினித்தம்பம்--அக்கினிஸ்தம்பம், s. A pillar of fire. 2. Stopping the power of fire by magic. 3. One of the sixty-four கலைஞானம். அக்கினித்தம்பன், s. Siva as a column of fire. See தம்பம். அக்கினித்திரயம், s. The aggregate of the three fires maintained by the Brahmin householder, the Garhapatya, காருகபத்தியம், Dakshanagniyam, தட்சணாக் கினியம், and Ahavaneya, ஆகவனியம். See தீ. அக்கினித்திராவகம், s. Fire-water --such as nitric acid, &c. அக்கினிநாள்--அக்கினிநட்சத்திரம், s. [astrol.] An inauspicious nakshatra or day. There are three in a year, viz., when the sun is in the last quarter of the second nakshatra, பரணி, when in the 3d nakshatra, கார்த்திகை, and when in the 1st quarter of the 4th nakshatra, உரோகணி. அக்கினிபஞ்சகம், s. Danger of fire as an astrological result of the aggregate of five items. அக்கினிபயம், s. [in calendars.] Danger or fear of fire. அக்கினிப்பிரவேசம், s. Entering into or passing through fire, as a religious act. அக்கினிப்பிழம்பு, s. A body or flame of fire. அக்கினிப்பிளப்பு, s. A volcano, volcanic eruption. அக்கினிமண்டலம், s. The seat of fire in the system--the abdomen. அக்கினிமந்தம், s. Indigestion. அக்கினிமலை, s. A volcanic mountain. அக்கினிமிதிக்க, inf. To tread on fire, one of the thirty-two kinds of selftorture. அக்கினிமூலை, s. The south-east region. அக்கினியாதேயம், s. One of the twenty-one யாகம், sacrifices. அக்கினியாஸ்திரம், s. A kind of arrow, ஓரத்திரம், (c.) அக்கினியோகம், s. An inauspicious conjunction of the days of the week with the tithi திதி, as follows: 1. When the 5th or 11th tithi, Lunar day (திதி) occurs on Monday. 2. When the 5th tithi occurs on Wednesday. 3. When the 6th or 9th occurs on Thursday. 4. When the 8th or 1th occurs on Friday. 5. When the 9th or 11th occurs on Saturday. 6. When the 12th occurs on Sunday. 18) *

avi (p. 30) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become sodden, boiled, cooked by boiling or by steam, as rice or other substances in liquid, வேக. 2. To become extinguished as a light, the sight of the eye, &c., become extinct or suppressed (as the senses of an ascetic by austerities,) தணிய. 3. To perish, become ruined or destroyed, அழிய. 4. [impersonally.] To feel hot attended with perspiration, to swelter, புழுங்க. 5. To heat as moist straw, fruit, &c. heaped up, to ferment as vegetable matter, வெதும்ப. 6. To become salivated; heated, corroded, sore, &c., as the mouth or skin with lime or other caustics, or the flesh by a tight bandage, வாய்வேக. 7. To be in the state of raw sores, small blisters, eruptions, &c., as found in some cutaneous diseases, புண்ண விய. 8. To be hot, close, confined, as in a crowded room by the exclusion of air, &c., உஷ்ணமாக. 9. To be afflicted, வருந்த. (c.) அவிந்ததானியம், s. Spoiled, damaged grain. அவியாதநெருப்பு, s. Inextinguishable fire. அவியல், v. noun. Boiled food, அவி ந்தது. 2. A kind of curry without acid, ஓர்கறி. 3. Heat of the body with perspiration in sultry weather, sweltering, புழுக்கம். 4. Fermentation, heating of vegetable matter, of grain, &c., வெப்பம். 5. Soreness of the mouth occasioned by heat in the system--chiefly found in children--canker, salivation, &c., வாய்ப் புண். 6. Heat from a crowd of people, உட்டணம். (c.) அவியல்மணம், s. The offensive smell of fermenting vegetable matter, &c அவியற்கறி, s. Boiled meat. அவியற்காய், s. Boiled fruit, fruits fermented, spoiled, &c. அவியற்பல், s. Soiled teeth. 19)

uṭṭaṇam (p. 59) --உஷ்ணம், s. Vehement or intense heat of fire, of the sun, of the weather, or of the body, வெப்பம். Wils. p. 165. USHN'A. உட்டணகாசம், s. A disease, வெப் பக்காசம். உட்டணகாலம், s. The hot season, hot weather. உட்டணங்கொண்டிருக்கிறவன், s. One affected with excessive heat in the body. உட்டணசஞ்சீவி, s. The பிரண் டை plant, Vitis quadrangularis. உட்டணசிகை, s. The sign in which either the planet mars, saturn or the sun is situated. உட்டணசைத்தியம், s. The use of hot or pungent things to cool the system--as pepper, hot water, &c. உட்டணபூமி, s. A hot country or the torrid zone. 2. Heat and cold. உட்டணாதிக்கம், s. The prevalence of heat in the body, weather, or climate. உட்டணவாயு, s. Hot humors in the body. உட்டணவியாதி, s. A disease-the whites--supposed to be caused by heat in the system. 109)

keṭu (p. 137) கிறேன், கெட்டேன், வேன், கெட, v. n. To perish; to be destroyed, annihilated, அழிய. 2. To putrefy, rot, decay; to become tarnished, damaged, marred, blighted, கேடுற. 3 To be ruined in circumstances, வறுமையுற. 4. To be violated in chastity, கற்பழிய. 5. To degenerate, deteriorate; to change for the worse, morally or physically, நிலைகெட. 6. To be emaciated, reduced; to be deformed, disfigured, உருவழிய. 7. To be defeated, overcome, தோற்க. 8. To be intrinsically bad, evil or wrong, குணங்கெட. 9. To fall into ruin; to be demolished, destroyed, நாசமுற. 1. To be lost--as an article of property, &c., dropped, stolen or otherwise, காணாமற்போக. 11. To be squandered, spent, wasted, பொருள ழிய. 12. To be worn out, சிதைய. 13. To expire, to terminate--as the retribution of former deeds, வினைகெட. 14. [in gram.] To be elided, dropped, விகாரத்தாற்கெட. கெடுவாய். May you perish--a form of imprecation. கெட்டாற்குற்றார்கிளையிலுமில்லை. In poverty, friends are not found even among relations. கெட்டேனே. Ah! I am lost, ruined; I an undone. கெட்டுப்போனபார்ப்பானுக்குச் செத்துப்போனப சுவைத்தானங்கொடுத்தாற்போல. As if a dead cow be presented to a ruined brahman; said of an unprofitable pursuit by an incompetent person. கெட்டும்பட்டணஞ்சேர். Though to be ruined, go to the town. தரித்திரங்கெடும்படி. That the misery of poverty may cease. ஈற்றுயிர்மெய்கெடும். The final compound letter is dropped. கெடுகுடிசொற்கேளாது. A family given up to ruin will never listen to advice. கெட்டகுடியேகெடும். A ruined family will sink more and more. கெடுகாலம், s. A time of ruin, evil, drought, &c.; also used reference to retribution of evil deeds which is to come immediately. கெடுமதி, s. Wicked devices. 2. Folly, rashness, presumption. 3. Loss, ruin, waste. கெடுமதி கண்ணுக்குத் தெரியாது. Folly is blind. கெடுவான், appel. n. He who will perish--the wretch; commonly used abusively. கெட்டதனம், s. Bad disposition; badness. 2. Indecorum, incivility. கெட்டநடத்தை, s. Immoral or vile conduct. கெட்டநிலை, s. A bad state, a woful plight. 2. A dangerous profession. 3. A dangerous way or system--as of religion. கெட்டபுத்தி, s. Perverted understanding. 2. Bad counsel, &c. கெட்டமணம், s. An offensive smell. கெட்டரூபம், s. A deformed, monstrous or horrid shape. கெட்டவியாதி, s. A bad, malignant, dangerous disease. 2. The venereal or other filthy disease. கெட்டகேடு, s. Utter ruin, uselessness, unworthiness, &c.--usually as an exclamation கெட்டுப்போனவள், s. A seduced woman, a bad woman. கெடுதலை, v. noun. Ruin, அழிவு. 2. Damage, loss, detriment, injury, நஷ்டம். 3. Disaster, calamity, இடையூறு. 4. Degeneracy, vileness, evil, இழிவு. கெடுதல், v. noun. Perishing; being ruined, spoiled, defeated, &c. 2. Damage, injury, calamity, &c. 3. [in gram.] Elision, omission. கெடுதி, s. Loss of any thing dropped, stolen, or strayed, &c., இழப்பு. 2. Loss --opposed to gain, in astrological calculations, augural divinations, &c., நஷ்டம். (See நினைத்தகாரியம்.) 3. Emergency, hazard, extremity. ஆபத்து. 4. Ruin, அழிவு. 5. Evil, disaster, கேடு. 6. (fig.) The thing lost, இழந்தபொருள். ஒருகெடுதிசொல்லவேண்டும். Please to divine for me about what I have lost. கெடு, v. noun. Ruin, destruction; decay, கேடு. 2. Expiration of a limited time, a term or limit of time, தவணை. கெடுவாகவையாதுலகம். The world will not consider it a ruin. (குற.) கெடுத்தப்பிப்போயிற்று. The time set, is passed. கெடுப்படிக்கு. According to the time agreed upon. பத்துநாட்கெடுவிலே. At the expiration of the term of ten days. கெடுச்சொல்ல--கெடுவைக்க, inf. To fix a term of time, a day, &c. 2. To postpone. 8)

crcreṉl (p. 166) v. noun. Rustling, as dry leaves, ஒலிக்குறிப்பு. 2. Gliding along, moving quickly without impediment or hesitation, விரைவுக்குறிப்பு. (c.) சரசரென்றுவர, inf. To run into one's house without leave. சரசரென்றெழுத, inf. To write quickly. சரசரென்றேற, inf. To penetrate without resistance--as thorns in one's foot. 2. To climb on a tree without hesitation. 3. To pervade one's system--as poison from the bite of snakes, கதியாய் விஷமேற. சரசரென்றோட, inf. To move freely and swiftly--as water, the wheels of a carriage, &c. 33) *