attāym (p. 12) s. [prov.] The treadle of a turner's lathe, கடைச்சற்சக்கரத்தின்மிதிதடி. (Rott.) 32)

ātāyam (p. 38) s. Profit, gain, advantage, proceeds, இலாபம். (c.) 2. [in astrology.] The favorable influence of the planets and constellations--as ஆதாயஞ்செல வு. 3. [in almanac.] Income and expenditure for the year, as incident to persons born in given signs, இலாபவிரயம். 47) *

upttāym (p. 61) s. [prov.] Deceit, fraud, cunning, intrigue, உபாயம் or கபடம். 37) *

kantāyam (p. 93) s. [in almanacs.] A period of four months, வருஷத்தின்மூன்றத்தொருகூறு. 2. A period of three months for the payment of taxes, கந்தாயவரிகொடுக்குங்காலம். 3. A period, a season for receiving or gathering produce, &c., அறுப்புக்காலம். மாசகந்தாயம், s. [prop. மாசகந்தாய வரி.] What is paid every month, tax paid monthly. 11)

kirētāyukm (p. 111) s. [prop. கிருதயுகம்.] The first of the four yugas of the world. 19)

kaittāy (p. 140) s. A nurse. See தாய். 70)

cntāym (p. 159) s. [loc.] Management by the proprietors themselves, as சஞ்சாயம். 89) *

camutāyam (p. 163) s. A company, a multitude, an assembly, கூட்டம். 2. A society, association, சங்கம். 3. A collection, a quantity, திரள். W. p. 9. SAMUDAYA. 4. [adj.] Public, common to all, பொது. (p.) 5. [prov. also சமதாயம்]. Compromise, a mutual agreement.--சமாதானம். சமுதாயத்துக்குவருகிறதாய்க் காணவில்லை. It does not appear that the parties will come to a compromise. சமுதாயகாரியம், s. Public business. சமுதாயக்கிராமம், s. A village, the revenues of which are equally divided between the proprietor and inhabitants. சமுதாயம்பேச, inf. To speak impartially and without bias to differing parties. சமுதாயவிண்ணப்பம், s. [Christian usage.] A general supplication, litany. 56)

cmutāy (p. 163) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, [loc. com. சமதாயி.] v. a. To supply, furnish; to manage with economy, &c., so as to appear respectable, சமாளிக்க. 2. [prov.] To reconcile two parties, சமாதானப்படுத்த. 57) *

campiratāyam (p. 164) s. Tradition, traditional communications--as of a doctrine; knowledge transmitted orally from teacher to teacher and established as of divine authority--such as the meaning of the Vedas, Agamas and other sacred books, குருபாரம் பரியம். (சிவ. ஞா.) 2. Customs and manners --as of a tribe; usage, observance, குலாசாரம். (p.) W. p. 93. SAMPRADAYA. 3. Skill, dexterity, cleverness, address, சாமர்த்தியம். 4. [vul.] Artfulness, shrewdness, cunning management, சாதுரியம். (c.) சம்பிரதாயக்காரன்--சம்பிரதாயஸ்தன், s. A skilful man. 2. One who regards traditions. சம்பிரதாயமாய்ப்பேச, inf. To speak on a subject artfully so as not to entrap one's self, or be defeated by an opponent. சம்பிரதாயவழக்கு, s. Traditionary usage. (p.) சம்பிரதாயவித்தை, s. Art and cunning. சம்பிரதாயவிளக்கம், s. A treatise on Elocution, ஓர்பிரபந்தம். கைச்சம்பிரதாயம், s. Manual dexterity. குருசம்பிரதாயம், s. Oral instruction from a guru. See குரு. வாய்ச்சம்பிரதாயம், s. Cleverness in talking, eloquence--sometimes in reproach. வித்தில்லாச் சம்பிரதாய மேலுமில்லைக் கீழுமில்லை. Nothing above or below comes without seed (without a cause)--spoken of an ostentatious display of importance, or sagacity, without foundation from ancestry, &c. 37) *

cautāyam (p. 212) s. A nuptial gift, சீத னம். W. p. 93. SODHYA. 2. A prize, reward, பந்தயப்பொருள்; [ex ச, good, et தா யம் gift.] 152)

tvtāym (p. 227) s. [prov.] Affliction, straits, இடுக்கண். (c.) தவதாயப்பட--தவதாயிக்க, inf. To be straitened in circumstances. 15)

tāyakam (p. 234) s. Being liberal, munificent, ஈகையுடைமை. W. p. 45. DAYAKA. சகலருக்கும்தாயகமாயிருக்கிறார். He is hospitable to every one. 16)

tāyti (p. 234) s. [prov. for தாயாதி.] A paternal kinsman. 17) *

tāyam (p. 234) s. Appropriation; a portion, an inheritance, உரித்து. W. p. 45. DAYA. 2. Affinity, relationship (chiefly paternal), தந்தைவழிச்சுற்றம். 3. Cubical pieces in the play of dice; also the backgammon board, சூதாடுகருவி. 4. A fall of the dice, &c., also a good or lucky fall, நற்பந்தை யம்விழுகை. 5. A play with tamarind stones, &c., புளியங்கொட்டைத்தாயம். (c.) 6. Good opportunity, juncture, சமயவாய்ப்பு. 7. (com. தவதாயம்.) Affliction, distress, துன்பம். 8. A delay, a stop, தாக்காட்டு. (Beschi.) தாயக்கட்டை, s. [prov.] Dice, a cubical piece in the play of dice. தாயங்கிடைக்க, inf. To get a good opportunity. தாயத்தார், s. (plu.) Paternal kinsmen, heirs; those on whom it devolves (if there be no son) to perform funeral rites, தாயாதிகள். தாயத்துக்குவைக்க, inf. To place the dice according to the fall. தாயபாகம், s. A division of an estate. தாயமாட, inf. To play dice. 2. To be tardy, தாமதஞ்செய்ய. தாயம்போட, inf. To cast dice, to throw dice in draughts, or any similar game. தாயம்விழுதல், v. noun. The lucky falling of dice, &c. தாயவிதைப்பு, v. noun. [prov.] Seasonable sowing. 18) *