ātēyam (p. 38) s. A thing upheld, supported, &c. (opposite to ஆதாரம், support) சுமக்கப்பட்டது. Wils. p. 112. AD'HEYA. (p.) 2. [prov.] [improp. for ஆதாயம்.] Gain. 77)

cāktēyam (p. 174) s. See சாத்தேயம். (R.) 43)

cāttiyavatēyar (p. 176) s. The poet and sage Vyasa, வியாசன். (lit.) the son of சத்தியவதி. 34) *

cāttēyam (p. 176) s. [prop. சாக்தேயம்.] The sect that worships Sakti, ஓர்சமயவகுப்பு. Sa. Sâktêya. See சத்தி. 43) *

ceṉṟutēyntiṟutl (p. 206) v. noun. [in gram.] One of the ten faults in a literary composition. See நூற்குற்றம் under குற்றம். 34)

tēyacu (p. 258) s. Lustre, splendor, ஒளி, 2. Beauty, அழகு. 3. The seminal fluid, விந்து. W. p. 384. TEJAS. 23) *

tēyam (p. 258) s. Country, land, district, நாடு. 2. Place, location, room, இடம். [a change of தேசம்.] 3. Theft, களவு. 4. [for தேகம்.] Body. (சது.) தேயபரிச்சேதம், s. Certainty of the existence of a thing in one country and not in another. See பரிச்சேதம். 24) *

tēyam (p. 258) s. A gift, any thing given, கொ டைப்பொருள். W. p. 421. DEYA. 2. An expletive particle affixed to நாமம், as நாம தேயம், name. 25) *

tēyu (p. 258) s. [a change of தேசு.] Fire, அக் கினி. 2. One of the antitypes of Siva, அட்டமூர்த்தத்தொன்று. 26)

tēy (p. 258) கிறது, ந்தது, தேயும், தேய, v. n. To wear away, wear off, be rubbed away, wear out, or be frayed away, உரைய. 2. To lesson or decrease, waste away; to become exhausted, குறைய. 3. To wane as the moon, கலைகுறைய. 4. To lessen or be reduced as sin, or as the stock of accumulated actions, good or evil, &c., கன் மந்தேய. 5. To be emaciated, stunted--as a child; to be reduced,--as wealth, property, splender, &c., இளைக்க. 6. To lapse, pass, wear away--as time, கழிய. 7. To be effaced, erased, obliterated by rubbing. மாய. (c.) தேய்ஞ்சான்மாஞ்சானாய்ப்போயிற்று. It is reduced by little and little. தேய்ந்தகணக்காய்ப்போயிற்று. It has come to very little. நடந்துநடந்துகால்தேய்ந்தது. The feet are worn by walking so much. தேயப்பண்ண, inf. To wear away, cause to decrease. தேய்கடை, adj. Worn out, worn away, as an implement, &c., தேய்வான. 2. Stunted in growth, வளர்ச்சியழிவான. தேய்க்கடைப்பணம், s. [also தேய்க்க டைப்பணம்.] A fanam worn by use. தேய்கடைப்பிள்ளை, s. A stunted child. தேய்ந்தபல், s. Worn teeth. தேய்பிறை, s. The waning moon. (c.) தேய்வு, v. noun. A wearing away, a lessening, abrasion, diminution, குறைவு. 2. Emaciation, மெலிவு. 3. Erasure, obliteration by rubbing, அழிவு.

tēy (p. 259) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To rub away, உரைக்க. 2. To wear away, waste by rubbing; to abrade, fray, fret, அழிக்க. 3. To kill, destroy, கொல்ல. 4. To scour, scrub, polish a wall, furniture, &c., by rubbing, துலக்க. 5. To rub an by the hand as oil, an ointment, &c., to rub one's self or another in washing, எண்ணெய்முதலியதேய்க்க. 6. To efface, erase, obliterate by rubbing, துடை க்க. 7. To give grudgingly, scantily, சிறிது சிறிதாகக்கொடுக்க. (c.) தேய்ச்சுமாய்ச்சுப்போட, inf. [prop. தேய்த்துமாய்த்து.] To waste by little and little. 2. To waste gradually, by various means, in small sums. 3. To pay a debt by little and little, so as to be unsatisfactory. 4. To palliate a crime, connive at it, &c. 5. To ba a work superficially. (c.) தேய்த்துக்குளிக்க, inf. To rub one's self in bathing. தேய்த்துப்புரட்ட, inf. [prov.] To rub ointment, &c., on the body for bathing. 2. To scour one's self in washing. பல்லுத்தேய்க்க, inf. To rub the teeth and clean them. See பல். தேய்ப்பு, v. noun. Rubbing away, rubbing in, as oil, &c., 2. Scouring. scrubbing, polishing by rubbing. 3. Wearing away, wasting away by rubbing, abrasion, attrition. 4. Killing, destruction. தேய்ப்புணி--தேய்ப்பூணி, s. A very sparing, saving person. (Fab.) தேய்ப்புமேய்ப்பு, v. noun. Rubbing and feeding-applied to domestic animals. 2)

tēymāṉm (p. 259) s. Waste produced by rubbing, தேய்வு. 2. The touch of gold, on the stone, or the quantity lost by rubbing, பொன்னுரைதேய்மானம். 3. Frugality, parsimony, சிக்கனம், (c.) தேய்மானக்காரன், s. A mean penurious person, fond of living at the cost of others, கையிறுக்கக்காரன். 3)

tēyvāngku (p. 259) s. (com. தேவாங்கு.) The sloth, a slow moving animal. தேவாங்குப்பிள்ளைபிறந்தது. An ill-shaped child is born. தின்கிறதைத்தின்றுந்தேவாங்குபோலிருக்கிறான்.... Though he eats, he is like (a lean) sloth. தேவாங்குக்கண், s. Staring eyes similar to those of the sloth. தேவாங்குப்பித்து, s. The bile of the sloth, used in witchcraft. தேவாங்குமை, s. Bile of the sloth, and other things made into a pastelike consistence. தேவாங்குவித்தை, s. Magic performed with preparations of different limbs of the sloth. 4)

tēyvai (p. 259) s. Fragrant unquent from sandal wood, formed by trituration, பரிம ளச்சாந்து; [ex தேய், v. n.] (p.) 5)

nātēym (p. 273) s. Rock salt, இந்துப்பு, in Wils, sea salt. 2. A medicinal plant, சீந் திற்கொடி, Menispermum. W. p. 46. NADEYA. 99)