tūngkṇm (p. 252) s. A hanging, a pendent, தூக்கு. 2. The Loxia bird, தூக்கணங்குருவி; [ex தூங்கு.] 11)

tūngkṇi (p. 252) s. See தூங்கு, v. 12)

tūngkmuṭṭu (p. 252) --தூங்கமுஷ்டு, s. The root of the கோரை, grass, Cyperus juncifolius, L. 13)

tūngkl (p. 252) s. Hanging, a pendent, any thing suspended, தூக்கம். 2. A dull, lazy ox, &c., மந்தமாயிருப்பது. 3. [prov.] One who loiters about the doors of others for food, a dangler, தொங்குவோன். (c.) 4. A slow tune, ஓரிசை. 5. The slow melody of the வஞ்சிப்பா verse, as ஏந்திசைத்தூங்கல், வஞ்சிப்பாவினோசை. 6. An elephant, யானை. 7. See தூங்கு, v. தூங்கலன், s. A lazy, idle, inactive person, சோம்பன். தூங்கலோசை, s. A slow tune. தூங்கல்தனம், s. Sluggishness, want of energy. 14)

tūngku (p. 252) கிறேன், தூங்கினேன், வேன், தூங்க, v. n. To hang, to hang on, to be suspended, cling to, தொங்க. 2. To be drowsy, to slumber, to sleep, துயில. 3. To be sluggish, inactive, idle, dull, slow, heavy, மந்தமாயிருக்க. 4. To nod, hang the head from drowsiness, தலைசாய. 5. To droop, as a person, or animal, through sorrow, hunger, &c., சோர. 6. To droop, as a plant, be withered, வாட. 7. (fig.) To be fixed, as a fortress, wall, ஓர்நிலை யாய்நிற்க. 8. To tarry, delay, loiter, hang about, தாமதிக்க. 9. To be drowsy and move the body from side to side, as an elephant, அசைவாட, (c.) தூங்கினவன்கன்றுசேங்கன்று. The calf, of the sleeper is but a bull-calf (having been changed while he slept). தூங்கணி, s. A jewel formed of hanging globules of gold and precious stones, தொங்கணி. தூங்கிப்போக, inf. To droop as a person, beast, plant, &;amc., வியாபாரந்தூங்கிப்போயிற்று. Trade is low, on the decline, &c. தாழ்வாரந்தூங்கிப்போயிற்று. The verandah is too low. தூங்காமை, v. noun. (neg.) Vigilance, Watchfulness. தூங்காவிளக்கு, s. A lamp burning day and night. தூங்கிசைச்செப்பல், s. A kind of melody of the metre called வெண்பா. தூங்கிசைத்துள்ளல், s. A melody of the கலிப்பா metre. தூங்கிசையகவல், s. A melody of the ஆசிரியப்பா, metre. தூங்கிருள்நடுநாள், s. Midnight, thick or abiding darkness. தூங்கிவிழ, inf. To nod through drowsiness. (c.) தூங்குபாலம், s. A floating bridge; sometimes தூக்குபாலம். தூங்குமஞ்சம், s. A hanging cot or bed. தூங்குமூஞ்சி, appel. n. A stupid, sleepy fellow. (c.) தூங்கல், v. noun. Dancing, கூத்து, 2. Drowsiness, &c.; used in all the meanings of the verb.