atṭṭm (p. 10) s. The poisonous breath of snakes, அரவுயிர்ப்பு. 2. The fang of a serpent, நச்சுப்பல். (p.) 17)

atṭṭu (p. 10) கிறேன், அதட்டினேன், வேன், அதட்ட, v. a. To rebuke authoritatively and vehemently, கண்டிக்க. 2. To make a sudden or vehement noise to frighten beasts, &c., உரப்ப. 3. To rant, hector, bluster, upbraid, &c., in order to awe, or silence. உறுக்க. 4. (பிங்.) To attempt to refute one by sophistry and blustering, அமட்ட. அதட்டிப்பார்க்க, inf. To sound one's mind by menacing. அதட்டிமாடோட்டினான். Making a noise he drove away the beast. அதட்டல், v. noun. Reproving, &c. அதட்டு, v. noun. Rebuke, reproof, refutation, rant, hector, உறுக்கு. 18)

utṭu (p. 59) s. Lip, lips, இதழ். 2. (fig.) Brim, margin, பானைமுதலியவற்றின்விளிம்பு. 3. The lip of a wound, வெட்டுவாய். உதடன், s. (fem. உதடி.) A blubber-lipped person, பருத்தவுதடன். உதடுதுடிக்க, inf. To quiver as the lips in anger. உதடுபிதுக்கி, s. A thick-lipped person. உதடுமடிக்க, inf. To bite the lips in anger. உதடுவெடிப்பு, s. Harelip. உதட்டடி, s. Angry, menace, bluster, boisterousness, வாயடி. உதட்டடியடிக்க, inf. To disconcert a plan by blustering. உதட்டுப்புண், s. Sore on the lip. உதட்டைப்பிதுக்க, inf. To pout, to shoot out the lower lip by way of negation or disdain. மூளியுதடு, s. A lip of which a part is wanting. 2. A harelip. மேலுதடு, s. The upper lip. கீழுதடு, s. The lower lip. 135)

ētṭai (p. 79) s. [prov.] A corruption of எதிரிடை; which see. 9)

oṭutṭngkl (p. 81) s. Crook, bent, flexure, elbow, நெளிவு. 50)

kṭitṭm (p. 87) s. The loins, the hip, அரை. Wils. p. 181. KADITADA. 2. The pudendum muliebre or mons veneris, நிதம் பம். (p.) 55)

kutṭṭu (p. 119) கிறேன், குதட்டினேன், வேன், குதட்ட, v. a. To chew, மெல்ல. 2. To turn food about in the mouth--as calves or old persons; to munch, குதப்ப. குதட்டுகை, v. noun. Munching, chewing-as a beast. 12)

kaitṭv (p. 140) inf. To feel in the dark, or as a blind person; to grope. 55)

kaitṭṭ (p. 140) inf. To clap or strike the hands together, in token of defiance, in triumph, derision, admiration, &c. 2. To escape from one's hands, கைதப்ப. 3. Tp disappoint expectation. 56)

kaitṭṭippṇṭārm (p. 140) s. A beggar of the Siva sect who walks along silently taking alms. 57)

kaitṭṭippōṭ (p. 140) inf. To forsake, give over, refuse to aid; to avoid intermeddling. 58)

kaipptṭṭm (p. 141) s. [local.] Hastiness விரைவு. 2. Theft, thievishness, திருட்டு. கைப்பதட்டமுள்ளவன். A thief. 52)

kauvutṭi (p. 152) s. [loc.] A forked stick--as கவைத்தடி. 35)

cntṭi (p. 159) s. [from Sa. Sand'ha, joining.] Thick crowding of people going and coming, a throng, mob, சனத்திரள். 2. Bustle, stir, clamor, tumultuousness, confused noise, hubbub, uproar, இரைச்சல். (c.) கலியாணச் சந்தடியிலே தாலிகட்ட மறந்தாப்போல். As if one had forgotten, in the bustle of the wedding, to tie the tali-badge; i. e. lost sight of the main point. சந்தடிகலைகின்றது. The crowd us dispersed. சந்தடியடங்குகின்றது. The noise abates. சந்தடியாக, inf. To grow turbulent or noisy. (c.) 77)

citṭi (p. 182) s. A kind of cricket that shrieks in trees at night, சில்வண்டு. 2. [ex சிதடு.] An ignorant person, அறிவிலி. 3. A blind person, குருடி. (p.) 19)