kāvu (p. 105) கிறேன், காவினேன், வேன், காவ, v. a. To carry on the shoulder--as a palanquin, a pole with a weight at each end, &c., தோள் மேற்சுமக்க. 2. To bear, or take any thing heavy on the arms or on the head, சுமக்க. காவிக்கொண்டுபோக, inf. To carry on the . காவியெடுக்க, inf. To take on the shoulder with fresh vigor. காவுதடி, s. A pole for carrying on the shoulder. காவுவோர், s. Palanquin-bearers. கதைகாவி, s. A tale-bearer, a tell-tale, கதைதூற்றுகிறவன். 42) *

kuṟḷai (p. 132) s. Dwarfishness, குள்ளம். 2. Tale-bearing, divulging secrets; asperson, backbiting, slander, கோள். 3. [prov.] Sarcastic expressions, slanderous accusations, நிந்தனை; [ex குறு.] குறளைக்காரன், s. A tale-bearer, an exposer or secrets. குறளைச்சொல், s. Tale-bearing. 2. Sarcaustic expressions. குறளைபேச, inf. To tattle, to expose secrets. 2. To revile, vilify, ridicule. 15)

kōḷ (p. 151) v. noun. [from கொள், v.] Taking, having, receiving, seizing, influencing, கொள் ளுகை. 2. s. Columny, aspersion, backbiting, defamation, false accusation, குறளை. 3. Informing against, malicious tale-bearing, புறந்தூற்றல். (c.) 4. Disaster, misfortune, impediment, இடையூறு. 5. Killing, slaughter, கொலை. 6. A lie, falsehood, பொய். 7. Strength, power, வலி. 8. Quality, property, nature, character, reputation, குணம். 9. Evil, vice, தீமை. 1. A planet, either visible or invisible; also other heavenly phenomena, கிரகம். 11. A lunar constellation, நட்சத்திரம். 12. Opinion, tenet, faith, belief, creed, கோட்பாடு. 13. A day, நாள். (சது.) கோளில்பொறியில். Like, the sentient organs when unfit for their functions. (குற). கோட்காரன்--கோட்சொல்லி, s. A talebearer, a slanderer, an informer, a divulger. கோட்கூறு, s. [in astrol.] A division of the rising sign into thirty parts, being the number of its degrees. (See இலக்கி னம்.) 2. Good or evil from the influence of the planets, கிரகங்களின்கோளாறு. கோட்சொல்ல, inf. To calumniate, inform against. 2. To act the part of a tale-bearer, to slander, to divulge secrets injuriously. கோளன், s. A tale-bearer, கோளுரைப் போன். கோள்குண்டணி, s. Tale-bearing and calumny. (c.) கோள்முடிய, inf. [prov.] To fabricate or tell tales; to enrage another's mind by slanderous reports. காணுங்கோள், s. The visible planets. See கிரகம். கரந்துறைகோள், s. Phenomena of the heavens, sometimes invisible and fanciful, but most of them regarded as ominous-as இராகு, Caput draconis, or the ascending node; கேது, Cauda draconis or the descending node; சூரியப்பிரதிவிம்பம், a sundog or false appearance of a second sun; பரிவேடம், halo round the sun or moon; வால்வெள்ளி, comets; வானவில், rainbow; தூமம், meteor, indistinct smoky phenomena. Four other invisible கோள், (காணா க்கோள்.) are spoken of as being of special importance in casting nativities and in other astrological calculations; viz: 1. குளிகன். 2. யமகண்டன். 3. அத்தப் பிரகரன். 4. காலன். 5. அருக்கன். கோளினால்வருந்தீங்கு. Evil influences of the planets. தீக்கோள், s. A malignant planet. நற்கோள், s. A benignant planet. 62)

cāṭai (p. 174) s. [vul.] Allusion, reference, a hint by word, gesture, look, &c., a beckon, a wink; an indication, aspect, expression or cast of countenance, சமிக்கை. 2. Tales told of one secretly; true, or false insinuation, கோள். 3. Inclination, tendency in color, taste, smell, quality, temper, &c., சாய்வு. 4. Similarity in features, manners, dress, language, &c., ஒப்பு. 5. Connivance, தாட்சணியம். 6. Appearance, probability, likelihood, குறிப்பு. 7. A little, slightness, அற்பம். (c.) சாடைகாட்ட, inf. To give a hint, a wink, &c. 2. To show or act a character, to present in lively colors. சாடைக்காரன், s. A tale-bearer, an informer, கோட்காரன். சாடைசொல்ல, inf. To tell tales of; to inform or insinuate against. சாடைபண்ண, inf. To be patient or lenient in passing a sentence; inflicting a punishment, &c. 2. To make gestures. சாடைமூட்ட, inf. [prov.] To sow discord, stir up strife, &c., by insinuations, &c. (c.) சாடைமோடை, s. Formality, external show. 2. A trifling or slight result. சாடையறிய, inf. To know one's aim, object, or wishes, by his looks, and gestures. சாடையாயுப்புக்கூட்ட, inf. To add a little salt; commonly in diet. சாடையாய்ப்பேச, inf. To give an intimation, to allude to. சாடையாயெழுத, inf. To write reservedly. சாடையாய்ப்போய்விட, inf. To come to a frivolous result, to prove to be a slight or trifling matter. 2. To steal or slip away from company, &c. சாடையாய்விலக, inf. To withdraw privily or slyly. சாடையானசிவப்பு, s. A faint red. இதுமண்சாடையாயிருக்கிறது. This appears like earth. அவர்வந்தசாடையில்லை. There is no appearance of his having come. தமையனுந்தம்பியுமொருசாடை. The two brothers are much alike. 67) *

tī (p. 242) adj. Evil, wicked, sinful. தீக்குணம், s. Evil disposition or practice; vice, evil, துர்க்குணம். Vices are of three classes, of மனம், வாக்கு, and காயம். 1. மனத்தீக்குணம், sins of the mind, as (a) கொலைநினைக்கை, murderous intention; (b) காமப்பற்று, libidinous desire; (c) ஆசை, avarice, ambition. 2. வாக்கின்தீக்குணம், sins of the mouth--as (a) பொய்சொல்லல், lying; (b) கோள்சொல்லல், tale-bearing; (c) கோபித்துச்சொல்லல், angry speaking; (d) பயனில்சொல்லல், trifling or vain discourse. 3. காயத்தீக்குணம், sins of the body--as (a) களவாடப்போதல், thievish practices; (b) வறிதேதொழில்செயல், idleness; (c) கொலை செயல், killing, murder. தீக்குணர், s. (plu.) The vile, the wicked. 2. The base, the low, (p.) தீக்குறி--தீச்சகுனம், s. A bad sign, symptom or omen, துன்னிமித்தம். தீக்கோள், s. A malignant planet, an evil portent, துர்க்கிரகம். See கோள். தீச்சொல்--தீமொழி, s. Slander, evil speaking, பழிச்சொல். (சது.) 2. Inauspicious or evil words; as curse, சாபம். தீத்தொழில், s. Evil practice, evil deeds. (நாலடி.) தீயது, appel. n. A bad or evil thing. தீயர், s. (Malayalim.) A low caste or tribe--oppos. to நாயர், high caste. தீயொழுக்கம், s. Evil conduct, a vicious course of life--oppos. to நல்லொ ழுக்கம். தீயோர்--தீயர், s. (plu.) The base, the vulgar, கீழ்மக்கள். 2. Savages, barbarians, மூடர். 3. Hunters those that live by the chase, வேடர். தீவினை, s. Evil deeds, vile conduct. wickedness, பாவம்; [ex வினை.] 4)

nnturuṇi (p. 270) s. [vul.] A tale-bearer, a backbiter, புறங்கூறி. 2. A fool, a silly person, மதியீனன். (R.) நந்துருணிப்பேச்சு, s. Back-biting, slander. 13)

nārataṉ (p. 274) s. Narada, son of Brahma, and one of the ten original Rishis. He was a friend of Krishna and a celebrated legislator; also inventor of the Vina or lute. In mythological writings he is often described as going on errands and sowing sedition and discord among the gods, ஓருரிஷி; [ex நாரம், as teacher of men.] 2. (fig.) A tale bearer, a mischief maker, a meddler, கலகஞ்செய்வோன். நாரதராட்டம், v. noun. Sowing discord by tale-bearing, from the reputed character of நாரதன். 24) *

piciṉam (p. 314) s. Tale-bearing, slander, கோ ட்சொல்லுகை. (சது.) W. p. 537. PISUNA. பிசினன், s. A tale-bearer, slanderer, கோளன். 49) *

picuṉam (p. 314) s. Niggardliness, உலோபம். 2. See பிசினம். பிசுனத்தனம், s. Tenacity, as பிசினித் தனம். பிசுனவசனம், s. Slander, கோட்சொல். பிசுனன்--பிசுனி, s. A niggard, a miser, உலோபன். 2. A tale-bearer, a slanderer, கோளன். 3. A liar, பொய்யன். (சது.) 58)

mittiram (p. 353) s. Friendship, affection, நட்பு. W. p. 661. MITRA. 2. [com. for மித்தியம்.] Lying, prevarication; malicious tale-bearing, புரளி, கோள். மித்திரக்காரன், s. [vul.] A false or unjust accuser, கோட்காரன். மித்திரதுரோகி--மித்துருதுரோகி, s. One who betrays his friends, a traitor, சினே கத்துரோகி. மித்திரத்துருகன், s. A pretending friend, a traitor, one who pretends to be a friend, வஞ்சகச்சினேகன். (Sa. Mitradruha.) மித்திரநாள், s. The seventeenth lunar mansion. See அனுடநாள். (சது.) மித்திரபேதம்--மித்துருபேதம், s. Sowing discord among friends. See பஞ்ச தந்திரம். மித்திரன், s. A friend, an ally, adherent. [pl. மித்திரர்.] 2. Sun, சூரியன். (சது.) மித்திரை, s. A female companion, தோழி. 48) *