uri (p. 64) s. A small dry or liquid measure, அரைப்படி, marked thus, வரி. 2. (p.) Rind, peel, bark (of some trees), a skin stripped off, either raw, dried, tanned, dressed or otherwise, தோல். 3. Coriander, கொத்துமல்லி, Coriandrum sativum, L. 4. The root of the abstract noun உரிமை, propriety, peculiarity. 5. One of the four general divisions of words, including adjectives and adverbs, also all words expressive of abstract qualities, உரிச்சொல். உரிச்சீர், s. A kind of metrical foot. See சீர். உரிச்சொல், s. One of the four classes of words. See உரி. வினையுரிச்சொல், s. Adverb. பெயருரிச்சொல், s. Adjective. உரிநெல், s. A half measure of paddy. உரிப்பொருள், s. The third division of அகப்பொருள், denoting the intercourse of the sexes. உரியரிசி, s. a half measure of rice. (நன்னூல்.) உரியாழாக்கு, s. Five-eighths of a measure; marked . மரவுரி, s. A kind of dress made of the bark or rind of a tree, used by wild tribes and ascetics, சீரை. 12)

kruku (p. 96) கிறேன், கருகினேன், வேன், கருக, v. n. To be scorched, scarred, to darken, blacken by fire or the sun, to be tanned--as the countenance; to turn brown and sickly--as growing corn, &c.; to wither from want of water, to be burnt to tinder. சிரங்குகருகிப்போயிற்று. The itch is cured (dried, &c.). கொப்புளங்கருகிப்போயிற்று. The pustule is dried up. மருந்தெண்ணெய்கருகிப்போயிற்று. The medicinal oil is burnt. பயறுகருகிப்போயிற்று. The pulse is burnt in parching. கருகுமாலை, s. The dim evening twilight, மாலைவெளிச்சம். பல்லுக்கருக, inf. To turn dark as the teeth of a person on his death-bed-an indication of approaching death. முகங்கருக, inf. To darken--as the countenance from fear, anger, &c. மனங்கருக, inf. To be displeased, to have the affection alienated. உதடுகருக, inf. To become dried --as the lip. பயிர்கருக, inf. To become sickly --as growing corn. பொரியல்கருக, inf. To be burnt-as dried food. ஈரற்கருக, inf. To be smitten with anguish, fear, shame, &c. கருகல், s. Rice, curry, &c., burnt in cooking, கரிந்தது. 2. Betel leaves, grain or other vegetation scorched and blackened by the sun, கருகிப்போனது. 3. Obscurity in language, abstruseness, மறைபொருளானது. 4. Dimness of the evening twilight, dusk, மாலைவெளிச்சம். 5. v. noun. Being partially charred, or scorched, scarred, embrowned, tanned, தீதல். கருகலானபொரியல், s. A burnt stew or fry. கருகல்வெற்றிலை, s. Betel leaves tanned by the sun. கருகற்சோறு, s. Burnt rice. கருகற்புண், s. A healed or dried sore. 123)

kāy (p. 104) கிறேன், ந்தேன், வேன், காய, v. n. To be heated, boiled, cooked, &c., as liquids by fire, நீர்முதலியனகாய. 2. To be warmed, heated, &c., by fire or the sun; to be withered, tanned, &c., slightly--as vegetables by the sun; to become parched--as the lips or mouth; to be dried and hardened--as the ground; to dry, உலர. 3. To warm one's self, to become warm, குளிர்காய. 4. To be hot--as in a fever; to heat--as the fever, சுரங்காய. 5. To shine, to emit rays, பிரகாசிக்க. 6. To be dried--as the humors of the body; to become emaciated, to suffer from hunger, மெலிய. 7. To dry up, to begin to heal--as a sore, a wound, a boil, &c.; to cicatrize, புண்ணாற. 8. To be displeaced, indignant, provoked; to show signs of anger, கோபிக்க. 9. To be distressed by love-sickness caused by the moon, the warm season. &c., காமத்தால் சோர. 1. To be furious, சினக்க. 11. v. a. To speak sharply; to reprove, scold, reprimand, கடிய. 12. To emit, to shed, to pour forth, கால. 13. To dislike, to offend, வெ றுக்க. 14. To cut, sever, வெட்ட. 15. To burn, consume, எரிக்க. காய்ந்தாருந்தெய்வமுங் கையொத்துநிற்கிறது. The deity sides with my enemy against me. ஆலங்காய்வெண்மதி. The pale moon emitting poison. எல்லாருஞ்சும்மாகாய்கிறார்கள். They are all at variance with me for nothing. தூதுவரைக்காய்ந்தான். He scolded the messengers. நிலா நன்றாய்க்காய்கிறது. The moon shines very brightly. மனிதர்மேற் காய்ந்துவிழுகிறான். He falls foul of persons. காய்ஞ்சுபோக--காய்ந்துபோக, inf. To grow dry, become parched. கறிகாய, inf. To boil, or be cooked--as curry. குளிர்காய--நெருப்பிற்காய inf. To warm one's self at the fire. சரீரங்காய, inf. To be emaciated--as the body, by fever, hunger, labour, journeying, &c. நிலங்காய, inf. To be dry--as the ground after rain. நிலாக்காய, inf. To shine--as the moon; to have moon-light. வாய்காய, inf. To be dry--as the mouth, lips, &c. வாய்வயிறுகாய, inf. To be parched--as the mouth and heated as the stomach; to suffer with hunger. வெயில்காய, inf. To bask in the sun, to warm one's self in the sun. வெயில்காய்கின்றது. The sun shines hot. காய்கை, v. noun. Heat, drying, scolding, &c. காய்ப்பு, v. noun. Dislike, displeasure, disgust, வெறுப்பு. (சது.) 2. [prov.] Hard, inferior iron, இழிந்த இரும்பு. காய்வு, v. noun. Drying, dryness, காய்கை. 2. Heating, warming with fire or the sun; warmth, heat, நெருப்புமுதலிய வற்றிற்காய்கை. 3. Boiling, வெப்பமுறுகை. 4. Withering--as the body; emaciation, மெலிவு. 5. Starving, starvation, பசிவாட் டல். 6. Anger, irritation, indignation, pique. umbrage, கோபம். 7. Shining, ஒளியெறிக்கை. 91)

tōl (p. 264) s. [pl. தோல்கள், தோற்கள்.] Skin, leather, hide, cuticle, membrane, சருமம். 2. Rind, peel, scales or coats of the onion and other bulbous roots, புறணி. 3. Pod, husk of seeds, &c., விதையின்மேற் றோல். 4. Bellows, துருத்தி. (c.) 5. Leathern buckler or shield, தோற்கேடகம். 6. Elephant, யானை. 7. Thin layer, தோற்படலம். 8. (fig.) A thing of no value, பிரயோ சனமில்லாதது. 9. Misfortune, ill luck, loss, அபசயம். 1. Beauty, அழகு. 11. A diffusive style in poetry, as one of the eight beauties of composition, எண்வகைவனப்பினு ளொன்று. 12. Word, சொல். தோலன்-தோலான், s. [prov. தோலுணி.] [fem. தோலான்.] A mean, good-for-nothing person, அற்பன். தோலுரிக்க, inf. To skin, to peel, to flay. தோலூறப்போட, inf. To soak skins as a tanner. தோலைச்சீவ, inf. To scrape off the skin or the coat of a kernel. தோல்சுருங்க, inf. To shrivel, shrink, as skins. தோல்தனம், s. [prov.] Imprudence. தோல்நாய், s. [prov.] A hunting dog, a greyhound, ஓர்நாய். தோல்பதமிட--தோல்பதனிட, inf. To dress or tan leather. தோல்பற்றப்பண்ண, inf. To encrust, cause a crust to form. (R.) தோல்புரைய, inf. To sew or fasten with thongs. தோல்முட்டை, s. An egg laid before the shell is hard. (c.) தோல்வினைஞர்--தோல்வினைமாக்கள், s. (plu.) Workers in leather, சக்கிலியர். (p.) தோல்வைக்க, inf. [prov.] To form new skin as healing sores. தோற்கட்டு, s. Armor for the lower part of the arm, chiefly of leather, கோதை. தோற்கட்டடம், s. Leather band. தோற்கருவி, s. Instruments made of skins, as drums, tabors, &c., one of the five kinds of musical instruments, பஞ்சகருவியிலொன்று. தோற்கவசம், s. A leathern jacket. தோற்குல்லாய், s. A leathern cap. தோற்சித்தை, s. A leathern bottle or vessel. See சித்தை. தோற்செவி, s. Auricle of the ear, புறச்செவி. 2. Creatures having the external ear. தோற்பரம், s. A buckler, a leathern shield, தோற்சேடகம், (சது.) 2. Boots, நெ டுஞ்செருப்பு. தோற்பறை, s. A leather bag. See தோப்பறா. தோற்பனாட்டு, s. [prov.] Thin layers of the juicy substance of palmyra fruit, dried. தோற்பாடி, s. A mean, worthless woman, a strumpet. See தோய்ப்பாடி. தோற்பாய், s. An undressed skin for a seat. தோற்பாவை, s. Lethern puppets. தோற்புரை, s. Pores of the skin, தோ லின்றுளை. 2. [prov.] Any membranous part of the body, சவ்வுள்ளஇடம். தோற்பை, s. A leathern bag of bottle. தோற்பைமுலை--தோப்பைமுலை, s. Flabby breast of a woman. (R.) தோற்பெட்டி, s. A leather trunk. தோற்றானம், s. A leather vessel, சித் தை. 2. A cartouch box, வெடிமருந்துப்பை. தோற்றுன்னர், s. [plu.] Shoe-makers, செம்மார். 2. As தோல்வினைஞர். (சது.) தோற்றேங்காய், s. [prov.] An unhusked cocoa-nut, உரியாததேங்காய். 58)

pccai (p. 289) adj. Green, tender, young, unripe, raw, cool; intense; [ex பசுமை.] பச்சைக்கயர்-பச்சைக்கைப்பு, s. [prov.] Extremely astringent, exceedingly bitter. பச்சைக்கருப்பூரம், s. A greenish kind of drug. See கருப்பூரம். பச்சைக்கல், s. Unburnt brick, சுடாத செங்கல். 2. See கல். பச்சைக்கள்ளன், s. [prov.] A desperate thief, cheat, rogue; a villain. பச்சைக்காய், s. Green fruit, fruit unripe or uncooked. பச்சைக்காய்ச்சி, appel. n. [prov.] A tree with green fruit. பச்சைக்கிளி, s. Green parrot. 2. Green grasshopper. பச்சைக்குங்கிலியம், s. Green resin. பச்சைக்குழந்தை, s. A tender new born infant. பச்சைக்கூடு, s. [prov.] The living body, ஸ்தூலதேகம். பச்சைக்கூட்டோடேகயிலாயஞ்சேர்வாய். You will attain kylaya, the lowest leaven (of Siva.) alive, with vigorous health. பச்சைக்கொல்லன், s. [prov, in burles.] A clumsy blacksmith; i. e. beating cold iron. பச்சைச்சடையன், appel. n. An epithet of B'hairave, a form of Siva. பச்சைத்தடி, s. Green sticks, used in making a bier. விறைத்துப்பச்சைத்தடியாய்ப்போயிற்று. He is grown cold and stiff as a stick; said of one in a fit, &c. பச்சைத்தண்ணீர், s. Cold water, unboiled water. பச்சைத்தாள், s. Green stalks, showing immaturity in the corn. பச்சைத்தோல், s. A raw, untanned skin, a felt. 2. New skin formed on a healing sore. பச்சைநஞ்சு, s. Strong poison. 2. [prov.] An atrocious villain, தீயன். பச்சைநாடன்பழம், s. A kind of plantain with greenish streaks (Beschi.) பச்சைநாபி, s. A strong, vegetable poison. See வச்சநாபி under நாபி. பச்சைபழுக்காஅடைத்தல், v. noun. Painting green and yellow. பச்சைபசேரெனல், v. noun. Being very green, all green, verdant, flourishing, மிகுபசுமையாயிருத்தல். மரகதம்பச்சைப்பசேரென்றிருக்கிறது.....The emerald is very green. தோட்டம்பச்சைப்பசேரென்றிருக்கிறது. The garden is all verdant. பச்சைப்பட்டி, s. [prov.] Raw or undried manure, put on land shortly before sowing, எரு. பச்சைப்பதம், s. Immaturity of grain, &c. 2. The state of not being well boiled. பச்சைப்பயறு, s. A kind of pulse for taking the oil from the head. பச்சைப்பாக்கு, s. Unripe or undried areca-nut. பச்சைப்பாம்பு, s. A kind of green snake. பச்சைப்பாலகன்--பச்சைப்பாலன்-பச்சைப்பிள்ளை. s. A new-born infant. பச்சைப்பால், s. Raw milk. பச்சைப்பானை, s. An earthen pot not burnt. பச்சைப்பிள்ளைத்தாய்ச்சி, s. A woman immediately after child-birth. பச்சைப்புண், s. A raw sore. 2. Sore as the body through pain, hard labor in child-birth, &c. சரீரமெல்லாம்பச்சைப்புண். My body is sore all over. பச்சைப்புல், s. Green grass as plucked for cattle. பச்சைப்புழு, s. Green caterpillars, the palmer worm. பச்சைப்புளுகன், s. A great boaster. 2. A notorious liar. பச்சைப்புளி, s. Exceeding sourness. பச்சைப்புறா, s. A green pigeon, or dove. பச்சைப்பெருமாள், s. A kind of paddy that comes to perfection in three months, ஓர்நெல். 2. Vishnu, விஷ்ணு. பச்சைப்பொட்டு, s. A green spot on the forehead, made with a needle and colouring matter. 2. A green spot on the forehead, to which medical properties are ascribed. 3. [fig prov.]A false show; pretension to wealth, learning, piety, &c., பகட்டு. பச்சைப்பொய், s. A downright lie. பச்சைமண், s. Most earth. 2. Tempered clay, as in unburnt pots-opps. to சுட்டமண். See ஒட்டு, (c.) பச்சைமரம், s. A green or living tree. 2. Unseasoned timber. பச்சைமரம்படப்பார்ப்பான். His look would blight even a green tree. பச்சைமா, s. Flour not well prepared for paste, &c. 2. Raw dough, paste. பச்சையிரும்பு, s. Mere iron. 2. Untempered iron. 3. Cold iron. பச்சையீரம், s. Great dampness, as of soiled clothes, &c., அதிகாரம். பச்சையுடம்பு--பச்சையுடல், s. The tender body of an infant, or a woman after-child birth, மெல்லியஉடல். 2. The body of a person recovering from small pox or other disease that fills it with raw sores, புண்ணானஉடல். பச்சையுப்பு, s. Unmixed salt. பச்சையெண்ணெய், s. Oil not heat.... பச்சைவன்னம், s. Green color, green paint. பச்சைவில், s. The rain-bow. பச்சைவிறகு, s. Green or undried firewood. பச்சைவெட்டு, s. Medicinal minerals used raw, not calcined, எரிபடாமருந்து. பச்சைவெண்ணெய், s. Butter churned from unboiled milk.