akkaram (p. 3) --அட்சரம், s. A letter of the alphabet, a character, the marks on an amulet, எழுத்து. Wils. p. 4. AKSHARA. (p.) *அக்கரசுதகம்--அடசரசுதகம், s. A kind of play in writing, arranging letters in a fanciful manner, மிறைக்கவியி லொன்று. அக்கரவிலக்கணம்--அட்சரலட்ச ணம், s. The properties, forms, names, powers, &c. of letters, orthography. 2. One of the sixty-four கலைஞானம், ex இலக் கணம். அக்கராரம்பம்--அட்சராரம்பம், s. Beginning to teach a child the letters of the alphabet, with appropriate ceremonies, on the fifth year. 46) *

aṇṇāvi (p. 10) s. [prov.] A teacher, உவாத்தி. 9)

attiyāpakaṉ (p. 13) s. A teacher of the Vedas, வேதமோதுவிப்போன். Wils. p. 24. AD'HYAPAKA. 20) *

aṟi (p. 33) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To know, understand, comprehend, recognize, be acquainted with; have a carnal knowledge of, தெரிய. (c.) புத்தியறிந்தபெண். A marriageable girl. வல்லமையறிவோம். We will find out which is the most competent, (by way of bravado.) தன்னையறியுமறிவேயறிவாகும் பின்னையறிவது பேயறி வாமே. To know one's self is knowledge, other knowledge is inferior. அறிகருவி, s. The organs of sense. அறிகுறி, s. A sign, mark, token, symbol. அறிஞன், s. A man of knowledge, especially of divine things, அறிவுடையோன். 2. A poet, புலவன். 3. A sage, முனிவன். 4. Mercury the planet, புதன். 5. Buddha, புத்தன். அறிதுயில், s. A kind of sleep or meditation, in which the person understands all that passes about him--an attribute supposed to belong to the gods and sages, especially to Vishnu. அறிதுயிலமர்ந்தமூர்த்தி, s. Vishnu, திருமால். அறிமடம், s. Indisposition to reduce to practice what is learned. 2. Inability to recall to memory, stupidity in learned persons from infatuation. 3. Feigned ignorance. அறிமுகம், s. Acquaintance with persons (and in vulgar use) with things, slight familiarity. அறியக்கொடுக்க, inf. To inform against one, indict, impeach. 2. To communicate information, instruction, &c. அறியாமை, neg. v. noun. Ignorance. அறியாவினா, s. One of the six forms of interrogation--as when one asks for information. அறியொண்ணாமை, neg. v. noun. The impossibility of knowing. அறிவினா, s. One of the six forms of interrogation; questioning in order to teach. அறிகை, v. noun. Knowing, understanding, knowledge, உணர்வு. 50)

aṟivu (p. 33) s. Knowledge, wisdom, learning, science, erudition, one of the four ஆடூஉக்குணம், ஞானம். 2. Intelligence, intellect, reason, புத்தி. 3. Feeling, perception, comprehension, உணர்வு. 4. The senses as the medium of knowledge or knowledge acquired by them, பொறியுணர்வு. 5. Instruction, advice, போதனை. (c.) அறிவழி, s. Toddy or other inebriating liquor, கள். 2. A devil, பிசா சம்; [ex அழி, to ruin.] (p.) அறிவழிய, inf. To lose one's reason, be bereft or sense, be under a delusion, be infatuated. அறிவறை, s. One destitute of spiritual knowledge. 2. Destitution of spiritual knowledge, delusion, infatuation, illusion; [ex அறை, bereft.] (p.). அறிவறைபோயினர். They became bewildered. அறிவன், s. A wise man, a skilful or learned person, அறிவுடையோன். 2. An artificer, கம்மாளன். 3. The planet Mercury, புதன். 4. The twenty-sixth lunar mansion, உத்திரட்டாதிநாள். 5. The planet Mars, செவ்வாய். 6. God, கடவுள். 7. Argha, அருகன். 8. Vishnu, விட்டுணு. 9. Siva, சிவன். (p.) அறிவனாள், s. The twenty-sixth lunar mansion. அறிவாகரன், s. A person of profound erudition; [ex ஆகரம், seat.] (p.) அறிவாளன்--அறிவாளி, s. A wise, skilful or intelligent person. அறிவிலான்--அறிவிலி--அறிவில் லான்--அறிவீனன், s. An ignorant person, one without spiritual knowledge. அறிவில்லாமை--அறிவின்மை--அ றிவீனம், neg. v. noun. Ignorance. அறிவுகொடுக்க--அறிவுகொளுத்த, inf. To impart instruction, teach, instruct. 2. To allow a lucid interval, as to a dying person after a season of stupor, delirium, &c. அறிவுகொடுத்துக் கொல்லும். (Death, disease, &c.) will allow a lucid interval and then kill (him.) அறிவுசொல்ல, inf. To communicate instruction, give good advice, exhort. அறிவுடைமை, v. noun. Knowledge, the possession of knowledge. அறிவுணர்த்த--அறிவுபயிற்ற--அறி வுறுத்த, inf. To instruct, communicate instruction. அறிவுதிக்க, inf. To dawn as wisdom. அறிவுபிறக்க, inf. To dawn as knowledge in the mind, to become instructed, enlightened, informed. 2. To be restored as the senses, consciousness, &c. அறிவுப்பயிற்சி, s. Education. அறிவுமயக்கம், s. Loss of consciousness. அறிவுமயங்க, inf. To faint, lose consciousness either by swooning, fits, sleep, or the approach of death, &c. 2. To be surprised. அறிவுள்ளவன், s. A wise or skilful person. 2. A grateful person. அறிவொப்புக்காண்டல், v. noun. Questioning to ascertain if another's views correspond with one's own. (p.). நுண்ணறிவு, s. Minute or exact knowledge. பேரறிவு, s. Perfect knowledge. சிற்றறிவு, s. Imperfect knowledge. 53)

ācāṉ (p. 36) s. A Guru, priest, குரு. 2. A teacher of religion, literature, science, a preceptor, superior, உபாத்தியாயன். 3. A division of tunes or musical mode, as பாலை யாழ்த்திறம். 4. The planet Jupiter, வியாழம். 5. Venus, சுக்கிரன். 6. Argha, அருகன். 7. Skanda, குமரன். 8. A senior, மூத்தோன். (p.) ஆசாள், s. A lady married or unmarried, தலைவி. 2. A priest's wife, குரு வின்றேவி. 53) *

ācāriyaṉ (p. 36) s. A spiritual teacher and guide, the Guru who initiates the disciples into the mysteries of his religion, குரு. 2. A master or teacher of science or general literature, a preceptor, doctor, professor, உபாத்தியாயன். 3. A name of Drona the military preceptor of the Pandavas and Gurus, துரோணாசாரியன். Wils. p. 16. ACHARYA. ஆசாரியபட்டம், s. The authority or title of a priest give him at his ordination. ஆசாரியபிஷேகம்--ஆசாரியாபிடே கம்--ஆசாரியாபிஷேகம், s. The anointing or ordination of a Guru or Priest. ஆசாரியபுருஷன், s. As ஆசாரியன். 51) *

āciriyṉ (p. 36) s. A priest, Guru or spiritual teacher, குரு. 2. A teacher of science and literature, உபாத்தியாயன். 3. A military preceptor, படைக்கலம்பயிற்றுவோன். 4. A doctor of science or literature, சாத்தி ரங்கற்பிப்போன். 5. The author of any scientific work, நூலாசிரியன். (p.) ஆசிரியவசனம், s. Aphorism, quotations or textuary proofs from other authors--one of the fourteen subdivisions of விருத்தியுரை. See உரை. மூவாசிரியர், s. Three classes of teachers; viz.: 1. நூலாசிரியன், the author of a scientific work. 2. உரையாசிரியன், a commentator. 3. போதகாசிரியன், a teacher. 63)

ācīvkr (p. 36) s. The priests, teachers, and ascetics among the Jainas, சமண்முனி வர். (p.) ஆசீவகப்பள்ளி, s. The convent of the priests of the Jaina sect. 68) *

āṭṭu (p. 38) கிறேன், ஆட்டினேன், வேன், ஆட்ட, v. a. To shake, rock, swing, wave, move, agitate, brandish, joggle, ஆடச்செ ய்ய. 2. To teach or cause to dance, நடிப் பிக்க. 3. To harass, trouble, vex, அலைக்க. 4. To bathe, anoint, நீராட்ட. 5. To spin a top, பம்பரமாட்ட. 6. To grind or triturate --as medicines, sandal wood, &c., அரைக்க; [ex ஆடு, v. ஆட்டி, s. One who causes monkeys, snakes, &c. to play, dance, &c. --as பாம்பாட்டி, a snake-dancer. ஆட்டுக்கல், s. A stone-mortar for grinding. ஆட்டு, v. noun. Dancing, கூத்து. 2. Gesticulation, agitation, அசைப்பு. 3. Power, energy, action, வல்லமை. ஆட்டுவிக்க, inf. To teach or train persons for acting, dancing, &c. in a play. 16)

āyuruvētam (p. 40) --ஆயுள்வேதம், s. One of the four உபவேதம், that which teaches medicine, உபவேதத்திலொன்று. 2. The medical art, pharmacy, வைத்தியம். Wils. p. 118. AYURVEDA. (p.) ஆயுருவேதாக்கினி, s. A kind of fire used in preparing medicines, which consists of three kinds; viz.: 1. தீபாக்கி னி, flame of a lamp. 2. கமலாக்கினி, fire glowing as the lotus flower. 3. காடாக் கினி, immoderate fire. (p.) ஆயுள்வேதியர், s. Physicians, doctors, medical practitioners, வைத்தியர். (p.) 8) *

uṇrttu (p. 59) கிறேன், உணர்த்தினேன், வேன், உணர்த்த, v. a. To teach, instruct, explain, cause to feel, perceive, understand, to enlighten, impart knowledge, to convince, கற்பிக்க. 2. To declare, treat of a subject--as a speaker or author, அறிவிக்க. 3. To conciliate the other party--as man or wife, to recover the affections--as lovers after love quarrels, ஊடறீர்க்க; [ex உணர். v.] (p.) கலந்துணர்த்துங்காதலற்கண்டாற்புலந்துணராய்பொ ய்க்காய்வுகாய்தியென்னெஞ்சு. O my heart, if thou once again behold thy husband, who by love can conciliate thee, thou wilt no longer maintain thy feigned opposition. (குறள்.) ஊடியவரையுணர்த்தாமை. Not conciliating your concubine. (குறள்.) 115)

upatēcam (p. 61) s. [pref. உப.] Spiritual instruction, teaching, doctrine, போத கம். 2. (fig.) Advice in general, புத்தி. 3. The initiation of the pupil into the mysteries of his religion, சமயாசாரவுபதேசம். 4. A form of secret instruction, incantations, &c., given by the Guru to his disciple, on his admission into any of the four stages or degrees, மந்திரோபதேசம். Wils. p. 154. UPADESHA. குரூபதேசந்தவறாதவன். One who deviates not from the instructions of his Guru. உபதேசகலை, s. That portion of the Vedas which treats of the divine attributes, operations, &c. See ஆகமம், also தந்திரகலை and மந்திரகலை. உபதேசகன், s. A teacher, an instructor, போதகன். Wils. p. 154. UPADESHAKA. உபதேசஞ்சொல்ல, inf. To give spiritual advice in secret, according to the proficiency, attainments, devotedness, &c., of the disciple. 2. To give advice, to instigate, &c. உபதேசம்பண்ண, inf. To initiate one into the mysteries of the religion by teaching the formul&ae;, &c. மந்திரோபதேசம், s. Teaching the muntra to the disciple. ஞானோபதேசம், s. Instruction in religious mysteries, a catechism. 33)

uptēci (p. 61) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To teach divine things, give spiritual advice, போதிக்க. 2. To initiate the disciple into the mysteries of his religion by teaching religious rites, incantations, சமயாசாரமுணர்த்த. 3. To give advice or instruction in general, புத்திசொல்ல. 4. To persuade, prevail upon by giving secret advice, சம்மதிக்கச்செய்ய. உபதேசி, s. A Catechist, போத கன். This word is used only among Christians. 34) *

upāttiyāyaṉ (p. 62) s. A teacher of the Vedas, வேதங்கற்பிப்பவன். 2. A preceptor, a schoolmaster (commonly), உபா த்தி. 3. Family augur, புரோகிதன். Wils. p. 16. UPATHYAYA. 50) *