kṟkṟeṉl (p. 101) v. noun. Importuning, பேச்சினாலலட்டல். 2. Rattle, &c., ஒலிக்குறிப்பு. 3. Rattling in the throat--as a dying person or from phlegm. கறகறென்றுபல்லுடனேபல்லைக்கடிக்கிறான். He gnashes his teeth. கறகறென்றோடுகிறான். He runs with a rustling noise, very fast. காற்றாடிகறகறென்றுசுற்றுகிறது. The wind-whirl rattles. கறகறப்பு, v. noun. [prop. கரகரப்பு] Importunity, teazing, மனங்கொள்ளாமை. 2. Reiterative sound, ratting, &c., ஒலிக் குறிப்பு. 13)

nāvittṇṭai (p. 275) s. A kind of teazle plant, எருமுட்டைப்பீநாறி, Ballota, L. 26)

niṇṭu (p. 277) கிறேன், நிண்டினேன், வேன், நிண்ட, v. a. [vul.] To nibble as worms, to work one's way in a crowd, to dig in the ground, as a hog, கிண்ட. சும்மாநிண்டிக்கொண்டேயிருக்கிறான். He nibbles at (teazes) me. 8) *