irāciym (p. 50) s. A secret mystery, any thing hidden, recondite, மறைபொ ருள். 2. (p.) Pudendum muliebre, பெண் குறி. இராசியத்தானம்--இராசியஸ்தா னம், s. A secret place--as இரகசியத்தா னம். 2. The interior or secret place in the temple--the sanctum sanctorum, மூலஸ்தானம். 3. The women's apartments in the royal palace, the zenana, அந்தப் புரம். 4. The secret parts of men or women, மறைக்கப்படுமவயவஸ்தானம். (p.) 20) *

kṭuku (p. 87) s. Mustard, ஐயவி, Sinapis niger. 2. A running plant, குன்றிச்செடி, Abrus precatorius, L. 3. Lees of oils when made on the fire, எண்ணெய்க்கடுகு. கடுகுபோகிறவிடம்பார்க்கிறானேயல்லாமற்பூசணிக் காய்போகிறவிடம்பார்க்கிறதில்லை. He looks carefully after a mustard seed, but is careless in regard to a pumpkin. கடுகளவு. As much as the mustard seed. கடுகளவுதாரும். Give me if only a little. கடுகாலாத்தி, s. [prov.] Mustard seed waved before a new married pair or others, and then cast into the fire to dispel the fascination of the eyes which may have fallen on them. 2. The ceremony of waving, &c., கடுகினாற் சுற்றுமாலாத்தி. கடுகுக்கொல்லை, s. A mustard field. கடுகுதாளிக்க, inf. To season curry with mustard in a peculiar way. See தாளிக்க. கடுகுமணி, s. White mustard, வெண்கடுகு, Sinapis alba. 2. A necklace of small gold beads, சிறுமணி. கடுகெண்ணெய், s. Oil of mustard seed, used on the Malabar coast for anointing the head, கடுகுத்தைலம். கடுகோரை, [sometimes கடுகன்னம் and கடுகுசாதம்.] Mustard seed and ghee put into boiling rice as food for the temple--one of சித்திரான்னம். எண்ணெய்க்கடுகு, s. The sediment of oil. நாய்க்கடுகு, s. White mustard. மலைக்கடுகு, s. Hill mustard. வெண்கடுகு, s. The lees of medicinal oils when extracted by heat. 2. The sediment or refuse of ghee. சிறுகடுகு, s. A species of mustard, Sinapis ramosa. (Rott.) 76)

kōṭṭkm (p. 149) s. A tank or pond--as கோட்டம், குளம், (சது.) 2. A temple--as கோஷ்டம், கோவில். 18)

kōyil (p. 150) s. [com. கோவில்.] [ex கோ, et இல், abode.] A palace the residence of a nobleman. or a king, அரமனை. 2. A temple, sanctuary, church, chapel, ஆலயம். 3. A sacred shrine, the abode of a deity, கடவு ளிருக்குமிடம். 4. A metal casket enclosing the சிவலிங்கம், or phallic emblem worn about the person, இலிங்கசம்புடம். 5. A bag, &c., for sacred ashes, விபூதிசம்புடம். 6. [loc.] The pagoda at Chillumbrum, or that at Seringham, சிதம்பரசீரங்கஸ்தலம். 7. [prov.] A parish church, also a parish, கோயிற்பற்று. கோயிற்பூனைதேவருக்கஞ்சாது. The cat in the temple dreads no deity; i. e., too close an intimacy destroys veneration. கோயில்மாடுபோலே. Like a temple cow-spoken of indulged or idle young persons who have their own way, &c. கோயில்கொள்ள, inf. To take possession of a temple, a shrine or the heart-as a deity. (p.) கோயில்சுற்றிக்கும்பிட--கோயில்வலம் வர, inf. To pass round a temple to the right hand, out of homage to it. கோயில்சேவிக்க, inf. [loc.] To serve the temple daily--as musicians. கோயில்மணியகாரன், s. The purveyor or manager of a temple--often a hereditary office. Also கோயில்மணியம். கோயில்மாடு, s. Cows or bulls devoted to a temple. கோயில்வரவு--கோயில் வருமானம், s. The revenue of a temple. கோயிற்கணக்கு, s. Temple accounts. 2. [prov.] The parish registry. கோயிற்காணி--கோயில்மானியம், s. Temple lands. கோயில்குளத்துக்குப்போகாதவன். One who is neglectful of religious ceremonies. கோயிற்கிராமம், s. A village and lands belonging to a temple. கோயிற்படி, s. The daily allowance for the expenditure of a temple, of rice, &c., to the idol, Brahman, servants, &c. கோயிற்பற்று, s. [prov.] A parish, or districts belonging to a church. கோயிற்பிரகாரம், s. The court or enclosure of the temple; [ex பிரகாரம், enclosure.]. கோயிற்பிரதிட்டை, s. The conscration of a temple when the deity is supposed to be brought to take up his abode; [in Christian usage.] also the dedication of a church. கோயிற்புராணம், s. One of the five puranas concerning சிதம்பரம். கோயிற்பூனை, s. (fig.) A dissembler in religion. கோயின்மகமை, s. Free offering or gifts to a temple. See மகமை. கோயின்மேரை, s. (also கோயிற்குறுணி.) The portion of a harvest given to the temple. கோயிற்றுறை, s. [loc.] A temple establishment. (Limited.) 86)

nākku (p. 273) s. Tongue, &c., as நா, which see. 2. [prov.] Ear of corn, தானியக்கதிர். 3.(Beschi.) Blade of an oar, படகுவலிக்குந் துடுப்பு. For some of the compounds, see நா. நாக்குஅழியப்படாது. One's word should never fail. நாக்குப்புறப்படச்சுமந்தான். He carried a very heavy load; (lit.) so to cause him to thrust out his tongue. நாக்கைப்பிடுங்கிக்கொண்டுசெத்துப்போவேன். I will pluck out my tongue and die. நாக்கையறுத்துப்பாவாடம்போட்டுக்கொண்டான்..... He cut off his tongue, and laid it and himself before a temple--a very solemn and determined vow; often performed at Pulney festival; also used in love or affection. அடநாக்குவிழுவான். You, whose tongue should fall down, being cut off; used in cursing by women. நான்உம்முடையநாக்குக்குநனைந்தஆளோ. Am I one to be insulted by you? நாக்கிலேசுட, inf. To burn the tongue, for purification, or as a punishment. நாக்குத்தடித்தல், v. noun. The tongue growing thick, and stiff. See தடி, v. நாக்குத்தட்டுதல், v. noun. Stammering, stuttering. 2. Derangement of the bolt of a lock. நாக்குத்தப்ப--நாக்குப்புரள, inf. To fail in a promise, பேச்சுத்தவற. 2. To speak falsely, பொய்சொல்ல. நாக்குத்திருந்துதல், v. noun. The tongue becoming trained to speak. See திருந்து, v. நாக்குத்தெறிக்கப்பேச, inf. To insult a superior. நாக்குநீட்ட, inf. To stretch out the tongue. நாக்குப்புரள, inf. To fail in one's word. See நாக்குத்தப்ப. நாக்குப்புறப்படல்--நாக்குத்தள்ளல், v. noun. The tongue being thrust out. நாக்குப்புற்று, s. A kind of disease on the tongue. See நாப்புற்று. நாக்குவழித்தல், v. noun. Scraping the tongue. நாக்குவாங்கிப்போதல், v. noun. [prov.] Drawing in the tongue, to express amazement, as when asked an exhorbitant price, &c. 2. Being dry and parched in the tongue, through thirst. (c.) 36)