tiṇṭāṭṭm (p. 238) --திண்டாட்டு, v. noun. Vexation, annoyance, அலைக்கழிவு. (c.) 2. [vul.] Being pressed in fight, &c., பகைவ ரால்நெருக்கப்படல்; sometimes this takes the form of a verb, as திண்டாடு. திண்டாட்டங்கொள்ள--திண்டாட்டப் பட, inf. To be vexed, troubled, அலைக் கழிய. திண்டாட்டம்பண்ண, inf. To vex, to trouble. 42) *