akttiṇai (p. 2) s. Rules for amatory poems, &c. opp. to புறத்திணை. 2. Mental delectation, especially in love, அகத்துநிகழொழுக் கம். See அகப்பொருள். (p.) அகத்திணைப்புறம், s. as அகப்புறப் பொருள் or கைக்கிளையும் பெருந்திணையும். Voluptuous desire on the part of one only in sexual intercourse. (p.) 4) *

tiṇṟu (p. 238) கிறேன், திணறினேன், வேன், திணற, v. n. To be choked, stiffied, strangled, unable to respire, மூச்சுத்தடுமாற (c.) திணறல், v. noun. Shortness of breath. 31)

tiṇi (p. 238) s. Solidity, strength, firmness, திட்பம்; [ex திண், Strength.] (p.) திணிதோளன். A man with strong shoulders. 32)

tiṇi (p. 238) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To become solid, compact, firm, stout; to consolidate, திண்மையாயிருக்க. 2. To be crowded, dense, close, நெருங்க; [ex திண்.] திணிவு, v. n. Closeness, நெருக்கம். 2. Compactness, robustness, &c. 34)

tiṇi (p. 238) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cram, to press in with a stick; to stuff in, துறுக்க. 2. [in burlesque.] To eat to excess, to cram one's self, நிறைக்க. (c.) பஞ்சைப்பையில்திணித்துவைத்தான். He stuffed the cotton into the bag. திணித்துவைக்க, inf. To stuff in. 2. To shake and fill a measure. திணிப்பு, v. noun. Stuffing in, cramming, pressing in. 35)

tiṇikm (p. 238) s. Battle, fight, போர்; [ex திணி, v. n.] (சது.) 33)

tiṇiyṉ (p. 238) s. [prov.] A fat, indolent man; also used for beasts and things which are clumsy, பருத்தவன். 2. A tree or cane slightly hollow, as a bambu. (Beschi.) 36)

tiṇukkm (p. 238) v. noun. Closeness, compactness, density, நெருக்கம், அடர்த்தி. (c.) திணுக்கமாய்க்காய்ச்சிக்கொடு. Give him a beverage of thick consistency. 37)

tiṇungku (p. 238) கிறேன், திணுங்கினேன், வேன், திணுங்க, v. n. To become close, thick, dense, crowded, நெருங்க. 38)

tiṇai (p. 238) s. The earth, பூமி. 2. Place, situation, location, site, இடம். 3. Family, குடி. 4. General division of themes or subjects in writings, பொருள். (See அகத்திணை and புறத்திணை.) 5. Tribe, caste, race, குலம். 6. [in gram.] General classification of nouns, pronouns and verbs as உயர்திணை. rational, and அஃறிணை, irrational. 7. Prescribed or regular course of conduct, ஒழுக் கம். 8. Soil, land, of which are five varieties, ஐந்திணை. 9. [in love poetry.] General intercourse of the sexes, as love attachments, love quarrels, &c., பெருந்திணை. ஐந்திணை, s. The five species of land are: 1. குறிஞ்சி, hilly tracts. 2. பாலை. desert, arid tracts. 3. முல்லை, sylvan tracts. 4. மருதம், agricultural tracts. 5. நெய்தல், maritime tracts.--Note. The varieties in love are seven, of which five are taken from the names of the species of land above mentioned, viz.: 1. கைக்கிளை. 2. குறிஞ்சி; 3. பாலை; 4. முல்லை; 5. மருதம், for which, see அகப்பொருள். To these are added; 6. நெய்தல், the lady bemoaning her lover's absence; 7. பெ ருந்திணை, unnatural castes; disparity in age--as the wife being the elder, violation of customary rules; also love disasters, marriage feuds, &c. The last is considered inadmissible in love poetry. திணைப்பெயர், s. Names of the five soils. திணைமயக்கம், s. Blending of different soils. 2. [in love poetry.] Blending the peculiarities of any two or more soils, in an account of the inhabitants, பலநிலத் தோரைக்கலந்துரைத்தல். திணைவழு, s. [in gram.] Disagreement in திணை, as of the verb with its nominative, the pronoun with its noun, &c. 39)

tiṇ (p. 238) adj. Strong, powerful, solid, bulky; correct, true. See திண்மை. திண்ணறிவாளர், s. (plu.) Men of sound understanding. (p.) திண்கல், s. Lime-stone, சுக்கான்கல். திண்புயம்--திண்டோள், s. Strong, robust shoulders. (p.) திண்புவி, s. The solid earth. 40)

tiṇṭkm (p. 238) s. The கிலுகிலுப்பை plant. 41)

tiṇṭāṭṭm (p. 238) --திண்டாட்டு, v. noun. Vexation, annoyance, அலைக்கழிவு. (c.) 2. [vul.] Being pressed in fight, &c., பகைவ ரால்நெருக்கப்படல்; sometimes this takes the form of a verb, as திண்டாடு. திண்டாட்டங்கொள்ள--திண்டாட்டப் பட, inf. To be vexed, troubled, அலைக் கழிய. திண்டாட்டம்பண்ண, inf. To vex, to trouble. 42) *

tiṇṭi (p. 238) s. Elephant, யானை. (சது.) 2. A plant, பசலைக்கொடி, Portulaca, L. 43) *

tiṇṭi (p. 238) s. The தம்பட்டம் drum, as திண்டிமம். 2. Name of an Asura, ஓரசுரன். 44) *