tiṭukkiṭ (p. 238) inf. To startle, to be startled, alarmed, frightened, அச்சத்தால்மனங்கலங்க. 2. To be shocked, to shudder, to start with fear or surprize, பயத்தாலுடல்கம்பிக்க. 3. To start in sleep or from any nervous or muscular affection, துணுக்கிட. திடுக்கிடப்பேச, inf. To speak so as to surprize, shock or alarm. திடுக்கிட்டெழும்ப, inf. To rise up startled, alarmed, &c. 6)

tiṭukkiṭu (p. 238) v. noun. [prov.] A start, shock, shudder, as திடுக்கம். 7)