ātoṇṭai (p. 38) s. A creeper, Capparis horrida, ஓர்கொடி. (c.) 78) *

kaittoṇṭu (p. 141) s. Manual service in the temple of a deity. 12)

ciṟuttoṇṭṉ (p. 189) s. One of the sixty-three famed devotees of Siva, who, when the latter assumed the form of the god Bhairava as a mendicant, to prove his sincerity, sacrificed his son to supply the mendicant with food, அறுபத்துமூவரிலோர் தொண்டன். 51)

toṇṭkm (p. 262) s. The drum of a hilly district, குறிஞ்சிநிலப்பறை. (சது.) 58)

toṇṭṉ (p. 262) s. [plu. தொண்டர்.] A servant or adherent of a god or sage, a devotee, அடியான். தொண்டரடிப்போடியாழ்வார், s. A poet who ranked high in the estimation of Vaishnuvas, ஒருஆழ்வார். 61)

toṇṭmāṉ (p. 262) s. The head of a certain district, குறுநிலமன்னன். 2. Particularly, the head man of the Tondiman country near Trichinopoly. சுவர்க்கவாசலிலேதொண்டமானுந்தோட்டியுஞ்சரி..... At the gate of heaven the Tondiman and scavenger are equal. 59)

toṇṭlm (p. 262) s. Trunk of an elephant, யானைத்துதிக்கை. (சது.) See துண்டம். 60)

toṇṭi (p. 262) s. The town of Tondi, ஓரூர். 2. (Tel. ொி.) A hole, துவாரம். 3. (சது.) Toddy. கள். See கண்டம். 62)

toṇṭi (p. 262) --தொண்டிச்சி, s. A dancing girl, தேவடியாள்; [ex தொண்டு.] 63)

toṇṭu (p. 262) s. Antiquity, old times, former times, பழமை. 2. Devotedness to a deity, devoted service, தேவஊழியம். 3. Slavery, feudal service, அடிமை. (சது.) 4. A slave, a devoted servant, அடியாள். 5. A block of wood suspended from the neck of an animal, to prevent it from passing through hedges, தொண்டுக்கட்டை. (c.) 6. Nine, ஒன்பது. 7. A plant, ஒருபூண்டு. 8. A kind of snipe, கோழியுள்ளான். தொண்டுசெய்ய, inf. To serve, to wait on, as a servant, slave, &c. பணிசெய்ய. 2. To perform temple service, to serve a deity, தெய்வஊழியம்செய்ய. தொண்டுதுரவு, s. [prov.] Service, பணி செய்கை. 2. Movements, concerns, or affairs of a person--as watched by a thief or spy, வேகர்க்குசெய்யுமுதவி. 64)

toṇṭai (p. 262) s. Throat, gullet, esophagus, மிடறு. 2. A good voice, a singing voice, இனியகுரல். 3. Bewling, hooting; a loud cry, பெருங்குரல். (c.) 4. (Tel.) Elephant's trunk. யானைத்துதிக்கை. (See தொ ண்டலம்.) 5. The ஆதொண்டை shrub. 6. The கொவ்வை plant or fruit. தொண்டைகத்த--தொண்டைவைக்க-தொண்டையிட, inf. [prov.] To bawl. தொண்டைகம்ம, inf. To become hoarse, as குரல்கம்ம. தொண்டைகாட்ட, inf. To speak loud with assumed authority, or as a bold man, உரத்துப்பேச. தொண்டைக்கனைப்பு, s. Hoarseness. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. (c.) தொண்டைக்குழி, s. The upper opening of the wind pipe, the larynx. தொண்டைத்திறத்தல், v. noun. Becoming well oppened, as the throat of a singer, after singing for some time. See கண் டந்திறக்க, under திற, v. தொண்டைப்பிடி, v. noun. Seizing one by the throat. 2. Pressing one for a debt, &c. தொண்டைப்பிடிபிடிக்க, inf. To seize one by the throat. 2. To press, urge, or compel one. தொண்டைப்புகைச்சல், s. Itching or irritation of the throat. தொண்டைப்புற்று, s. A dangerous tumor in the throat. தொண்டையடைத்தல், v. noun. Obstructing the throat. 2. Becoming hoarse. தொண்டையிரைதல், v. noun. Sounding or being sonorous in the throat, spoken hyperbolically. தொண்டையிலேநிற்க, inf. To be lodged in the throat as in choking. தொண்டையிலேவிக்க, inf. To be chocked, to have an obstruction in the throat. தொண்டையைஅடைத்துக்கொள்ள, inf. To obstruct the throat. தொண்டையைநெரிக்க, inf. To strangle me. 65)

toṇṭai (p. 262) s. The Tonda country of which Conjevaram is the capital, தொண் டைமண்டலம். See தண்டகம். தொண்டைநாடு--தொண்டைமண்ட லம், s. The Tonda country. தொண்டைமண்டலவேளாளர், s. (plu.) Vellalas of the Tonda country. 66)