icai (p. 45) s. A sound, noise, ஒலி. 2. Praise, புகழ். 3. A word, சொல். 4. A tune, melody, மிடற்றாற்பிறக்குமிசை. 5. Instrumental music, நரம்பிற்பிறக்குமிசை. 6. Sound, harmony in music, a harmonious or musical sound, tone, note, &c., இசைப்பாட்டு. Also a term common to the different parts in music. (p.) (சது.)--The seven principal sounds or notes in the vocal and instrumental music of the Hindus are called, சுரம், in singing, and நரம்பு, on stringed instruments; they are, 1. குரல், the guttural sound, the sound coming from the throat, மிடற்றாற்குரல். 2. துத்தம், the second tone of the gamut, or நி modulated by the tongue, நாவினாற்றுத்தம். 3. கைக்கிளை, the sound caused by the palate, அண்ணத்தாற்கைக்கிளை. 4. உழை, the cerebral, or the sound coming from the head, சிரத்தாலுழை. 5. இளி, that which proceeds from the forehead, நெற்றியாலிளி. 6. விளரி, the pectoral, or that which proceeds from the breast, நெஞ்சால்விளரி. 7. தாரம், that from the nose, or nasal, மூக் காற்றாரம்.--These sounds, they compare: 1. With those of animals--as that of a peacock, a bull, a sheep, &c. 2. With the different tastes of milk, honey, &c. 3. With the different scents of jasmin, nymph&oe;a, &c.--The letters (அட்சரம்.) by which they express these notes are as follow: 1. ஆஅ. 2. ஈஇ. 3. ஊஉ. 4. ஏஎ. 5. ஐஇ. 6. ஓஒ. 7. ஔஉ.--The time or measure, (மாத்திரை,) of these notes is as follows:The 1st note குரல் contains 4 measures நான்கு குரல். 2d துத்தம் contains 4 measures நான்குதுத்தம். 3d கைக்கிளை ,, 2 ,, இரண்டுகைக்கிளை. 4th உழை ,, 3 ,, மூன்றுழை. 5th இளி ,, 4 ,, நான்கிளி. 6th விளரி ,, 3 ,, மூன்றுவிளரி. 7th தாரம் ,, 2 ,, இரண்டுதாரம். From the combinations of these notes or sounds, are formed seven different kinds of airs or tunes; (பாலை) viz.: 1. செம்பாலை, or the air in which the first note is doubled, குரலேகுரல். 2. படுமலைப் பாலை, the air in which the second and first notes are compounded, துத்தமேகுரல். 3. செவ்வழிப்பாலை, the air in which the third and the first notes are compounded, கைக்கிளையேகுரல். 4. அரும்பாலை, the air in which the fourth and the first notes are compounded, உழையேகுரல். 5. கொடி ப்பாலை, the air in which the fifth and first notes are compounded, இளியேகுரல். 6. விளரிப்பாலை, the air in which the sixth and first notes are compouned, விளரியே குரல். 7. மேற்செம்பாலை, the air in which the seventh and first notes are compounded, தாரமேகுரல்.--The differences of these tunes are as follow; viz.: 1. கொ டிப்பாலை, a tune higher than செம்பாலை. 2. விளரிப்பாலை and மேற்செம்பாலை, tunes higher than கொடிச்செம்பாலை.--The three different parts in music are: 1. மந்தவிசை, bass, or the lowest pitch--also called, மந்தரம் or காகுளி. 2. மத்திமலிசை, tenor or medium--also called, மதுரம் or சமன். 3. தாரவிசை, treble or the highest pitch-also called, உச்சம் or வல்லிசை.--The different parts are not sung together, but one after another in succession--மந்த விசை, takes its pitch in the key note of the bass--the மத்திமவிசை, in the fifth-and the உச்சம், in the octave. The term is also applied to the several notes or sounds of the octave--also called சுரம்-as the first சுரம், the second சுரம், &c., and the whole are called the சரளி or gamut. இசைகேடு, s. Dissonance, discord, want of harmony, சுரபேதம். 2. Dishonor, disgrace, ill-fame, அவகீர்த்தி. 3. Want of opportunity, inconvenience, inauspiciousness--as of a day, ஒத்துக்கொள் ளாமை. 4. [prov.] Reduced state, emaciated state, இடைந்துபோனநிலைமை. இசைகொள்ள, inf. To be renowned, கீர்த்திபெற. இசைக்குழல், s. A musical windinstrument, ஊதுகுழல். இசைத்தமிழ், s. One of the three kinds of Tamil odes, or other poetry adapted to song--also the various changes made to accommodate language to music, முத்தமிழினொன்று. இசைத்திரிபு, s. A change of tune by mistake, ஓசைப்பிறழ்வு. 2. Variation in music, இசைமாறுகை. 3. A different enunciation of the same terms, according to the different senses they are intended to convey, இசையறுத்துக்கூறுகை-as செம்பொன்பதின்கழஞ்சு, may be செம்பு ஒன் பதின்கழஞ்சு, the copper is nine கழஞ்சு--or செம்பொன் பதின்கழஞ்சு, the fine gold is ten கழஞ்சு. So குறும்பரம்பு may be குறும்பர் அம்பு, the army of territorial chiefs-or குறும் பரம்பு, a short board used for smoothing ploughed fields. இசைநாள், s. The twenty-fifth, also the twenty-sixth lunar mansions, பூரட்டாதி and உத்திரட்டாதி. இசைநிறை, s. [in poetry.] The use of a letter, or word to fill the measure-an expletive, ஓரிடைச்சொல்; as ஏஎ யிவ ளொருத்திபேடி. Heh! This is a hermaphrodite. இசைநூல், s. The science of music. இசைப்பாட்டு, s. A melody, tune, song, காந்தாரம். இசைமடந்தை, s. Sarasvati, the wife of Brahma; the goddess of speech, of music, fame, praise, &c., சரச்சுவதி. (p.) இசையுள்ளான், s. A man of fame or praise. இசையெச்சம், s. [in grammar.] Ellipsis or omission of a word, சொல் லெச்சம். இசையெடுக்க, inf. To pitch or begin a tune. இசைவல்லோர்--இசைவாணர். s. Proficients in music, சங்கீதபாடகர். 2. Heavenly choristers, கந்தருவர். 39)

uccam (p. 59) s. Height, elevation, altitude, greatness, dignity, உயர்ச்சி. Zenith, meridian, being right over the head, தலைக் குநேரிடம். Wils. p. 137. UCHCHA. 3. The treble in music, வல்லிசை. 4. [in astrology.] One of the five situations of a planet, the most influential, auspicious and benign. (See கிரகநிலை.) 5. The top, tip, the extreme point, நுனி. உச்சமாய்ப்படிக்கிறான். He sings treble. தோணியுச்சவோட்டோடிற்று. The dhony sailed at the top of its speed. உச்சக்கிரகம்--உச்சத்தானம், s. One of the five situations of a planet, being the most auspicious. See கிரகநிலை. உச்சமானவன், s. A tall person. உச்சவீடு, s. The position of the sun, or any planet in its most auspicious sign, உச்சவிராசி. See கிரகநிலை. 50)

kumutm (p. 123) s. A cooking fire-place, அடுப்பு. 2. Roaring, acclamation, பேரொலி. 3. [properly குலுமம்.] A division of an army, being treble of a சேனாமுகம், படையிலோர் தொகை. 4. Sacrificial grass, தருப்பை. 5. A kind of native arsenic, வயிக்கிராந்தபாஷாணம். 6. Another kind of native arsenic, வெள் ளைப்பாஷாணம். 7. A disease of the eye, கருவிழிநோயிலொன்று. 8. [prov.] Abundance --as of produce, income, &c., மிகுதி. 15) *

tāram (p. 234) s. Wife, as தாரா, மனைவி, 2. Married state, commonly in reference to a previous marriage, applicable to either party, விவாகம். (c.) 3. A rare thing, the best of its kind, அரும்பண்டம். 4. Yellow orpiment, yellow sulphuret of arsenic, அரிதாரம். 5. The tongue, நா. 6. Silver, வெள்ளி. 7. Mercury, quicksilver, பாதரசம். 8. Vermillion, சாதிலிங்கம். 9. The mystic monosyllable O'm, as தாரகம், பிரணவம். 1. [in music.] The nasal sound, மூக்காற்பிறக்குமிசை. 11. [in music.] The treble, வல்லிசை. 12. The highest of the seven strings of the green snake, பச்சைப்பாம்பின் நஞ்சு. 15. A tree of Swerga, as தேவதாரம். தாரமுங்குருவுந்தலையில்விதிப்படி. The wife, and the guru of religion, are according to the destiny of heaven. [prov.] தாரத்துக்குட்பட, inf. To enter into the marriage state. தாரமிழந்தவன், appel. n. A widower. பலதாரக்காரன், s. A man who has married several time. பிந்தினதாரம், s. Latter wife or marriage. முந்தினதாரம்--முதற்றாரம், s. First wife or marriage. 34)

tiri (p. 239) s. Three, adjectively triple, threefold, treble, மூன்று. W. p. 388. TRI. 38) *

vl (p. 378) --வல்ல, adj. Powerful; hard. சர்வத்துக்கும்வல்ல, Omnipotent. வல்லடி, s. Violence, oppression of a king, or other powerful person, பலவந்தம். வல்லடிவந்துன்னைவாரிக்கொண்டுபோக. May a violent death carry you off. (a curse.) வல்லடியடிக்க, inf. To use violence. வல்லடியிலேபோக, inf. To die prematurely. வல்லடிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a forcible attack on one who is weak; laying hands unlawfully upon one's property. வல்லடிவழக்கைச்சொல்லடிமாமி. As if a son-in-law should say, father-in-law, no harm will come. வல்லணங்கு, s. The malevolent goddess, Durga, துர்க்கை. (சது.) வல்லவன், s. [sometimes வல்லவி.] A mighty man. வல்லவனுக்குப்புல்லும்ஆயுதம். Even grass may be a weapon for a strong man. [prov.] வல்லவனுக்குவல்லவன்வையகத்திலுண்டு....... There is in the world a more mighty man. வல்லமை, s. Power, might, as வலிமை. வல்லமையறைவான், appel. n. One who vaunts his own prowess not knowing that of his adversary. (p.) வல்லாண்மை, s. Manliness; conceitedness. (Colloq.) வல்லார், s. [pl.] Strong persons, the stronger sex, men, சமர்த்தர். (Elli. 179.) 2. [ex வல்லு, v.] Incapable persons, மாட்டாதார். (சது.) 3. Neighbors, அயலார். வல்லார்துக்கம். Mourning for the valiant. வல்லார்கொள்ளை வாழைப்பழமாகும். The plunder of the powerful will vanish as plantain-fruit. prov. வல்லாளராசா, s. A titular name of a local chief of திருவண்ணாமலை. வல்லாளர்கண்டன், s. [com. வல்லாள கண்டன்.] One powerful among the powerful. 2. A dexterous person. வல்லாளன், s. A stout or valiant man, திண்ணியன். 2. A mighty man, வல்லவன். (சது.) வல்லான்--வல்லோன், s. A strong or mighty man. வல்லிசை. s. The treble or high tone in music. 2. A snake, பாம்பு. (சது.) வல்லினம்--வன்கணம், s. The class of hard consonants. See இனம். வல்லினஎதுகை, s. See இனவெதுகை, under எதுகை. வல்லீட்டுக்குற்றி, s. [prov.] A mallet. வல்லெழுத்து, s. Hard consonants, as வல்லினம். வல்லெனல், v. noun. Repetition of a natural sound, as echo, அனுகரணஓசை. வல்லாயன்--வலுவாயன், s. A good speaker, an eloquent man, an orator; (lit.) one having a strong mouth. வல்விலங்கு, s. An elephant, யானை. (சது.) வன்மீன், s. A crocodile--For similar compounds, See வன். (சது.) 9) *