ici (p. 45) க்கிறேன், த்தேன, ப்பேன், க்க, v. a. To strip or pull off as leaves, bark, &c., to sliver, இணுங்க. (சது.) 2. To break off, ஒடிக்க. 3. v. n. To laugh, சிரிக்க. (சது.) 4. [vul.] To contract as the muscle by spasms, நரம்பிழுக்க. இசி, v. noun. Stripping, pulling off--as bark, leaves, fibres, &c., breaking off--as a branch. இணுங்குகை. 2. Laughter, laughing, சிரிப்பு. இசிப்பு--இசிவு, v. noun. Drawing, pull, strain, இணுங்குகை. 2. Laughing, சிரிப்பு. 3. Spasm, convulsion, a contraction of the muscles, stricture, distortion, distension, நரம்புச்சுருக்கு. இசிவுசன்னி, s. Convulsion, fit, tetanus, lock-jaw, ஓர்சன்னி. வயிற்றிசிவு, s. Colic, belly-ache, gripes. 36)

iṭṟu (p. 45) கிறேன், இடறினேன், வேன், இடற, v. a. To kick off or away, to sever or strike off a head, a limb, &c., with the foot, a bent bow, &c., பெயர்க்க. 2. v. n. To stumble, trip, strike the foot against, தடக்க. இடறொட்டமெனநெடியவரையுருட்டி. Rolling the towering mountains, as one might dash to pieces a pot-sherd with his feet. (இராமா.) கரடியிடறிவிளையாடுஞ்சுரம். The forest where the bear plays, knocking about (the fruits, &c.) with his feet. பரிகாரர்தலையிடறி. (An elephant) striking off the heads of horsemen. (பெரியபுராணம்.) காலிடறிவிழுந்தான். He stumbled and fell. பகைவரின்தலையையானையின்காலினாலிடறுவித்தான். He caused the heads of the enemies to be struck off, with the foot of an elephant. இடறுகட்டை, s. A stumbling block, hinderance, an obstruction. இடறல், v. noun. Stumbling, tripping. 2. Offence, scandal. இடறற்பட, inf. To take offence, to be offended, be hindered. 76)

īr (p. 58) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To pull, draw, attract--as the magnet; to drag, carry away--as a current, to draw into, இழுக்க. 2. To saw, அறுக்க. 3. To split, பிளக்க. 4. To peel, flay, உரிக்க. (p.) நார்த்தொடுத்தீர்க்கிலென். What though (a corpse) be dragged along with a leather thong. (நாலடி.) யானையீருரி, s. A skin stripped off an elephant. ஈர்ப்பு, v. noun. Draught, pulling, a pull, tug, attraction, இழுப்பு. 2. Lockjaw, tetanus, contortion of the features or the limbs, இசிவு. 28)

uri (p. 64) s. A small dry or liquid measure, அரைப்படி, marked thus, வரி. 2. (p.) Rind, peel, bark (of some trees), a skin stripped off, either raw, dried, tanned, dressed or otherwise, தோல். 3. Coriander, கொத்துமல்லி, Coriandrum sativum, L. 4. The root of the abstract noun உரிமை, propriety, peculiarity. 5. One of the four general divisions of words, including adjectives and adverbs, also all words expressive of abstract qualities, உரிச்சொல். உரிச்சீர், s. A kind of metrical foot. See சீர். உரிச்சொல், s. One of the four classes of words. See உரி. வினையுரிச்சொல், s. Adverb. பெயருரிச்சொல், s. Adjective. உரிநெல், s. A half measure of paddy. உரிப்பொருள், s. The third division of அகப்பொருள், denoting the intercourse of the sexes. உரியரிசி, s. a half measure of rice. (நன்னூல்.) உரியாழாக்கு, s. Five-eighths of a measure; marked . மரவுரி, s. A kind of dress made of the bark or rind of a tree, used by wild tribes and ascetics, சீரை. 12)

uri (p. 64) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To strip off clothes, one's own, or another's, to divest, களைய. 2. v. n. [impers.] To become stripped off--as clothes; to become peeled, scaled, barked, excoriated, flayed off--applicable to the skin, or bark of trees, &c., rather than to the body, கழல. உரிந்துகொள்ளுதல், v. noun. Plundering, stripping one. உரிந்துபோக, inf. To be flayed, stripped off. 13)

uri (p. 64) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To skin, strip off, flay, peel, excoriate, bark, பட்டைமுதலியவுரிக்க. 2. To slough off the skin--as a serpent, கழற்ற. அவனையுரித்துவைத்தாற்போலேயிருக்கிறான். He exactly resembles him, (lit.) as if wearing the same skin. உரித்தகோழி, s. A fowl stripped of its feathers. 14)

kḷai (p. 101) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To strip or put off clothes, to reject clothes or jewels, &c., சீலைமுதலியகளைய. 2. (p.) To weed, pull up, extirpate, eradicate, களைபிடுங்க. 3. To exterminate, extirpate a family, foes, &c., to kill, destroy, கொல்ல. 4. To remove, expel, extrude, separate, reject, lop off; to shave the hair, the beard, &c., to pare the nails, &c., to cut or pull the hair, &c., to molt--as birds, அகற்ற. 5. [in arith.] To subtract, கணக்குக் கழிக்க. வன்சொற்களைந்து. Avoiding offensive speech-புடவைகளைய, inf. To cast off dirty or impure clothes. 2. To put off clothes --as ceremonially impure from catamenia. 3. To be subject to catamenia; i.e. not pregnant. களைதல்--களைவு, v. noun Extirpation, weeding, plucking, stripping off. 3)

kẕi (p. 98) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To pass by, pass from, go, remove, depart from, to pass through or over a river, &c., to pass away, lapse, கடக்க. 2. To pass at time, a season, prosperity, adversity, &c.; to elapse, become spent, செல்ல. 3. To pass--as excrements, மலங்கழிய. 4. To be discharged, voided--as semen, &c., விந்துகழிய. 5. To be separated or detached from, நீங்க. 6. To be abated, deducted, discounted, &c., ஒழிய. 7. To be rejected, exempted, released, excused, &c., விலக்கப் பட. 8. (p.) To be excessive, copious, abundant, intense, to be great in quality or quantity, மிக. 9. To expire, cease, die, சாவ. சந்தைகழிந்தது. The market is broken up, the fair is over. அவனுக்குவயிறுகழிகிறது. He has a looseness. கழிகடை, s. The worst, either as to persons or things; refuse, that which id base, rejected. கழிகெட்டது, appeal. noun. That which is reprobate, refuse, rejected, the worst, lowest, vilest, மிகக்கெட்டது. கழிகெட்டவன், s. [prov.] A reprobate fellow, a vile wretch, மிகவுங்கெட்ட வன். கழிபிறப்பு, s. The birth preceding the present, முற்பிறப்பு. (p.) கழியுடல், s. A skeleton, ஊன்க ழிந்தவுடல். (p.) வாழ்நாட்கழிய, inf. To pass, as one's lifetime. ஏழரைகழிய, inf. To expire, as the seven and half years of Saturn's malign influence. See ஏழு. ஊன்கழிந்தவெலும்பு, s. Purebones, bones stripped of flesh. கலன்கழிமடந்தை, s. A widow, a woman who has lost her marriage symbol. கழிச்சல், v. noun. Flux, looseness, கழிதல். 2. [vul.] Cholera, epidemical flux, பேதியாதல். கிராணிக்கழிச்சல், v. noun. A continued looseness. இரத்தக்கழிச்சல், v. noun. The bloody flux. கழிதல், v. noun. Passing, கடத்தல். 2. Dying, சாதல். 3. Walking, நடத்தல். 4. Abundance,மிகுதி. கழியல், v. noun. Departing, passing, separating, கழிதல். 2. Any thing rejected, கழிக்கப்பட்டது. கழிவு, v. noun. Passing, leaving, separating from, discharge--from the bowels, a sore, &c., கழிகை. 2. Copiousness, abundance, excess, superfluity, intensity, surplus, redundancy, மிகுதி. 3. Things ejected or left, refuse, leavings, dross, scoria, கழிகடை. 4. Exception, release, exemption, rejection, elimination, நீங்குகை. 5. [in arithmetic.] Subtraction, கழிப்புக்கணக்கு. 6. Deduction, abatement, defalcation, discount, premium, allowance, தள்ளுபிடி. 7. Remainder in arithmetic, சேஷம். 8. [in logic.] Inference by implication of opposite, as when it is said of two persons, that one is enlightened by virtuous deeds, we infer that the other is darkened by the retributions of vice; or in a case of robbery between two-that one is honest, that the other is the thief, பாரிசேஷம். 9. That which is secondary, inferior, any thing bad or inferior in quality, base, vile, இழிவு. கழிவில்லை. There is none rejected. 2. There is no abatement, deduction, discount, &c. கழிவானசரக்கு, s. Rejected goods. கழிவுநிலம், s. Waste land--as stony or brackish among good land. பத்திலொன்றுகழிவு, s. A deduction or premium of one in ten. 69)

cīlai (p. 191) s. Cloth, a cloth, clothes, garments,--as சீரை, ஆடை. (Sa. Cheera.) சீலைத்துணி, s. A piece, scrap, or rag of cloth. 2. Clothes. (Diminutively.) சீலைத்துண்டு, s. A piece of cloth. சீலைப்பாய், s. [prov. சீலம்பாய்.] A worn or torn cloth, கந்தைத்துணி. சீலைப்பேன், s. Lice in clothes. அவர்இப்போதுசீலைப்பேன்குத்துகிறார். He is killing the louse in his clothes, i. e., is without work and ragged. குளிசீலை, s. A fore-lap. See குளி, v. பட்டச்சீலை, s. [prov.] Sand-paper. (c.) சீலைப்புல், s. A kind of grass, Panicum violaceum. சீலைமண், s. A coat of clay spread over the mouth of a pot, luting--as மண் சீலை. சீலையுரிதல், v. noun. Being stripped. 2. (fig.) Being without shame. 16)

tṭvu (p. 221) கிறேன், தடவினேன், வேன், தடவ, v. a. and v. n. To stroke, embrace, fondle, to soothe, by patting or stroking, தடவர. 2. To grope, to feel one's way with the hands or feet as in the dark, to feel about, தெரியாமற்தடவ. 3. To anoint--as with liniment, to smear softly, to spread on lightly, எண்ணெய்முதலியதடவ. 4. To bedaub, besmear; to dirty, பூச. 5. To play on a lute with a bow, வீணைவாசிக்க. 6. To measure out very scantily, to strike off the measure too closely, முகந்தளந்துதடவ. 7. (fig.) To act, execute, or perform very slowly, மெதுவாகச்செய்ய. (c.) 8. [prov.] To make very thin pan-cakes, &c., பண்ணி காரந்தடவ. 9. (fig.) To wave in the air, as tops or branches of trees, or banners, as if feeling around, நுனியசைய,--Note. Stroking the back shows affection; the feet, submission; the face or chin, pity, affection, or supplication. தடவக்கொடுக்க, inf. to let one stroke the back. 2. [prov.] To yield too much, to be too submissive. தடவிக்கொடுக்க, inf. To stroke a person, beast, &c. 2. To give short measure. இருந்துதடவ, inf. To sit groping; from great age, blindness, &c. தடவிக்கொண்டுதிரிய, inf. To walk about groping. தடவியளக்க, inf. To measure scantily, with the measure. தட்டித்தடவிவர, inf. To come stumbling and groping. தாடியைத்தடவ, inf. To stroke the chin as supplicating favors. வீடெல்லாந்தடவிப்பார். Search for it all over the house. எல்லாந்தடவிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has scraped up all, and gone. அவனைத்தலைதடவிப்போட்டார்கள்.....They have stripped him of every thing. மரமெல்லாந்தடவிக்கொண்டுவந்துவிட்டான். He has climbed every tree; i. e. has plucked and brought away every thing. 73)

tṭu (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hinder, to stop, to prohibit, to interrupt, தடைசெய்ய. 2. To ward off, to avert, to prevent, விலக்க. 3. To check, to baffle, to rebuff, தட்ட. 4. To curb, to limit, to restrain, to restrict, அடக்க. 7. To oppose, to contradict, to interdict; to rebut, to repel, எதிர்க்க. 8. To frustrate, to thwart, குலைக்க. 9. To adjure, to hinter by oath, ஆணையிட. 1. To resist, to withstand, மறுக்க. 11. To forbid, as an ill omen, தவிர்க்க. 12. To dissuade, மறிக்க. 13. To hinder by magic, as the catching of birds, fishes, &c., or hitting a mark, மந்திரத்தாற் றடுக்க. 14. To detain, தாமதப்படுத்த. 15. To staunch blood, &c., இரத்தந்தடுக்க. (c.) தடுத்துமேலுமிவ்வுருவமாயினும்பெறல்சற்றல். To put off, and then obtain this body again is not easy. (வயிரா.) கால்தடுக்கிவிழுந்தான். He tripped and fell. தடுக்கல், v. noun. A stumbling block; an impediment. தடுக்கிநிற்க, inf. To stop in a course. தடுத்தாட்கொள்ள, inf. To hinder in a bad course and reclaim; to reform; commonly used in prayer. தடுத்தாள, inf. To check a soul in its evil tendencies, as, to transmigration, &c., and bring it to bliss; to overrule, as divine grace, for the benefit of the soul. தடுத்துச்சொல்ல, inf. To contradict, to retort, to refuse. தடுத்துப்போட, inf. To hinder, to resist. 2. To make a partition wall. தடுத்துவைக்க, inf. To put off, to postpone; to interdict. தடுபடை, s. A defensive weapon. (p.) 16)

trippu (p. 225) v. noun. See தரி, v. 38)

tvṟu (p. 228) s. Slip, false step, missing, tripping, losing one's hold, falling, tumbling over, விழுகை. 2. Turning from the course, deviation, swerving, obliquity, aberration, விலகுகை. 3. Deviation from moral rectitude, an erroneous act or course of conduct, misdemeanour, transgression, delinquency, misconduct, நெறிகடக்கை. 4. Mistake, error, blunder, inadvertency, பிழை. 5. Blame, fault, குற்றம். 6. Failure in expectation, or purpose, &c., வழு. தவறில்லாமை, s. Blamelessness. 2)

teṟṟu (p. 257) கிறேன், தெற்றினேன், வேன், தெற்ற, v. n. (com. தெத்து.) To stammer in speaking, வாய்கொன்ன. 2. To have the feet entangled in a rope, &c., to be tripped up, upset, supplanted, இடற, (c.) 3. To be perverse, obstinate, மாறுபட. 4. v. a. (c.) To braid whips, mats, baskets, &c., to plait, entwine, enfoid, weave, பின்ன, 5. To disturb, அலைக்க. தெற்றிப்பேச, inf. To stammer. தெற்றிவீழ்த்த, inf. To trip, supplant. தெற்றுக்காலன், s. A person whose legs in walking strike one against the other. தெற்றுப்பல், s. A lapping tooth, a snag tooth. தெற்றுப்பல்லன், s. (fem. தெற்றுப்ப ல்லி.) A person with teeth lapping over each other. தெற்றுவாயன், s. A stammerer. தெற்றல்--தெற்று, v. noun. Intwining, braiding, பின்னுகை. 2. Tripping, இடறுகை. 3. Being perverse, மாறுபாடு. 34)

nakkiṉikaraṇam (p. 266) s. Stripping naked, making naked, நிருவாணமாக்குகை; [ex கரணம், making.] (Sa. Nagnikaran'a.) 26) *