atungku (p. 12) கிறது, அதுங்கினது, ம், அதுங்க, v. n. To remove to another place, விலக. 2. To be forced out or in by pressure, as matter in a boil, the pulp in a melon fruit, &c., to be pressed, stuffed in, compressed, &c. அமுங்க. (p.) 6) *

uttungkam (p. 61) s. Height, eminence, loftiness, உயர்ச்சி. 2. Dignity, superiority, transcendency, moral excellency, மேன்மை; [ex உத், superior.] இராசோத்துங்கன், s. A distinguished sovereign. வீரோத்துங்கன், s. A person of distinguished valor. 14) *

otungku (p. 82) கிறேன், ஒதுங்கினேன், வேன், ஒதுங்க, v. n. To subside, recede, retreat, retire--as for shelter, drift ashore, to a hedge or wall on one side, &c., to be put into a corner, on one side, to pass one side-ways, with marks of respect, &c., பதுங்க. 2. To walk, pass, go, நடக்க. 3. [used impersonally.] To become furnished, settled, adjusted, to come to an end, தீர. காரியமொதுங்கியிருக்கிறது. The affair is settled. அவருடையபெருமையெல்லாமொதுங்கிப்போயிற்று. All his pride is brought down. செந்தளிரொதுங்கமிளிர்சீறடியொதுங்கி. Walking with her delicate feet, which were so fair that the red young leaves retired at their approach. (ஸ்காந்.) வீட்டிலுள்ளவைகளையொதுங்கவைத்தல். Clearing the house by putting the things out of the way. அனிச்சமேலொதுங்க. Walking upon the அனிச்சம் flower. (நைட.) ஆளொதுங்கிப்போயிற்று. [prov.] The poor wretch is dead. 2. He is grown poor (in body and circumstances). ஒதுக்குக்குடி, s. A family or person lodging in another's house, garden, &c. See ஒட்டுக்குடி. ஒதுங்கிடம், s. Place of retreat, shelter, resort, ஒதுங்குமிடம். ஒதுங்கிநடக்க, inf. To pass sideways as an act of reverence, or as one of the inferior castes. 2. To keep out of the way of an evil person, a wild beast, &c. ஒதுங்கிப்போக, inf. To get out of the way of a person. ஒதுங்கிவர, inf. To turn in. ஒதுக்கம், v. noun. Seclusion, sequestration, separation, ஒதுங்கியிருக்கை. 2. Walking, gait, நடை. 3. Crouching, stooping, humbling one's self, பதுங்குகை. 4. Retiring, receding, retreating--as for shelter, பின்னிடுகை. ஒதுக்கமுள்ளவன், s. A person of modest mien. 6)

ctungkm (p. 159) s. Bird, பறவை. (R.) Compare, சகுந்தம். 25) *

tungkatai (p. 245) s. [prov. for துங்கம்.] Height, elevation, உயர்ச்சி. 2. Dignity, greatness, பெருமை. 10)

tungkpttiri (p. 245) --துங்கபத்திரை, s. A river in the Mysore country, ஓர்நதி. W. p. 379. TUNGABHADRA. 11) *

tungkam (p. 245) s. Height, elevation, upward tendency, உயர்ச்சி. 2. Dignity, exaltedness, neatness, பெருமை. (சது.) 3. Superior apsis, the apogee or aphelion of a planet, மந் தோச்சம். W. p. 379. TUNGA. துங்கப்பீலிக்குடை, s. An umbrella from the feathers of the lofty peacock. துங்கமந்தோச்சம், s. [in astron.] Aphelion of a heavenly body; [ex மந்தம், anomaly, et உச்சம், the meridian.] துங்கமத்திமபுத்தி, s. Mean daily motion of moon's apogee. துங்கன், s. An eminent man, உயர்ந் தோன். 2. (in Hindu astronomy.) The apogee of the moon, practically, the longitude of the apogee. As such, it is an element for equating the moon's place, மந்தோச்சம். 12) *

tungkarikam (p. 245) s. Red ochre. காவிக்கல். [probably from. துங்கம் et ரிகம், heart. the stone being red like that.) See கைரிகம். 13) *

ptungku (p. 294) கிறேன், பதுங்கினேன், வேன், பதுங்க, v. n. To hide, to conceal one's self, as a person to shoot game; to lurk as an animal for prey, ஒளிக்க. 2. To lie in ambush, to crouch, பதிவிருக்க. 3. To be backward, reluctant, to stand back, பின் னிற்க. 4. To fawn, to cringe, to truckle, to crouch, to creep, ஒடுங்க. (c.) பதுங்கி, s. A skulker, as பதுங்கலன். பதுங்கித்திரிய, inf. To skulk about, as one afraid to come in public. பதுங்கிப்பதுங்கிவர, inf. To come sneakingly. பதுங்கிப்பார்க்க, inf. To lurk and peep out. பதுங்கியிருக்க, inf. To lurk, to sneak, to slink, to hide one's self. பதுங்கல், v. noun. Skulking, lurking. பதுங்கலன், s. A skulker, a cringer, பதுங்கி. 2. A shy, backward person, நழுவி. 48) *

pitungku (p. 315) கிறது, பிதுங்கினது, ம், பிதுங்க, v. n. To protrude, bulge or jut out, to shoot out; to gush out, வெளிப்பட. 2. To be expressed, பிதுக்கப்பட. 3. To be started, as bricks in a wall, புறப்பட. (c.) 4. To sound, being blown, தொனிக்க. (Beschi.) 47) *