ūtuvārm (p. 69) s. Silver, வெள்ளி. (M. Dic.) 59)

cttuvāri (p. 159) s. [loc. vul.] Dimness of sight, சாலேசரம். 71) *

cintuvārm (p. 184) s. A small kind of tree, the white species of நொச்சி, வெண்ணொச்சி. 2. Sea, ocean, கடல். W. p. 926. SINDHUVARA. 3. A bow, வில். (சது.) 7) *

tuvārakai (p. 249) --துவாரகாபுரி, s. One of the seven sacred cities. சத்தபுரியிலொன்று. W. p. 432. DVARAKA --Note. This city is said to be represented by a small island on the north part of the Malabar coast. துவாரகேசன், s. (St.) Vishnu, விஷ் ணு; [ex ஈசன், lord.] 80) *

tuvāram (p. 249) s. A hole, aperture, perforation, தொளை. 2. Passage, avenue, thoroughfare, opening, outlet, வழி. 3. A gate-way or main entrance, வாயில். 4. Any of the passages, apertures, or pores of the body. See நவத்துவாரம். W. p. 432. DVARA. (c.) துவாரபாலகர், s. (St.) Door-keepers, warders. 2. Gigantic figures, or images placed at the gate of a heathen fane. துவாரமடைக்க, inf. To stop up a hole. துவாரம்பண்ண, inf. To make a hole. துவாரம்விட, inf. To leave holes or openings in a building. துவாரம்விழ, inf. To form an orifice of itself, as a turmor. சிறுதுவாரம், s. [in astron. or bot.] Capillary tube. 81)