uḷukkāru (p. 67) கிறேன், உளுக்கார்ந்தே ன், வேன், உளுக்கார, v. n. To sit down. இருக்க. 2. To sink or settle--as a wall, பொறுத்துப்போக. உளுக்காந்துபேச, inf. To speak, or to discourse sitting. உளுக்காத்தல், v. n. Sitting down. See உட்காத்தல். 43)

uḷukku (p. 67) s. A sprain. See சுளுக்கு. 44)

uḷukku (p. 67) கிறது, உளுக்கினது, ம், உ ளுக்க, v. n. To be sprained, சுளுகக். 2. v. a. [with the personal terminations.] To polish, or streak metalic articles with the smith's tool called திண்ணகம், &c., உலோ கபாத்திரங்களுக்குமெருகிட. 45)

kuḷukuḷukk (p. 131) inf. v. n. [vul.] To become pale, sallow, wan and bloated--as in jaundice, &c.; to become weak through a morbid state of body, சோகைபற்ற. 2. [prov.] To become rotten, putrid--as fruits, அழுகிப்போக. அவன்முகங்குளுகுளுத்திருக்கிறது. His face is swollen. குளுகுளுப்பை, v. noun. The state of being pale and bloated in countenance; a kind of jaundice, ஓர்நோய். 13)

cuḷuku (p. 198) s. [prov.] Readiness, sagacity, quickness of invention, யூகபுத்தி. 2. Cutting witticism, sarcasm, satire, சூத்திரவார்த் தை. 3. [improp. for சுளுவு.] Shortness, that which is easy of attainment, இலகு. சுளுகானவழி, s. See சுளுவானவழி. சுளுகன், s. A witty person, a satirist, உபாயக்காரன். 76)

cuḷukku (p. 198) கிறது, சுளுக்கினது, ம், சுளுக்க, v. n. To be sprained or strained, as a joint, to be displaced, deranged, &c, as a ligament, கை கால் முதலியன சுளுக்க. (c.) நரம்புசுளுக்கிக்கொண்டது.....The tendon is strained. சுளுக்கு, v. noun. A sprain, straining the ligaments of a joint, luxation. சுளுக்குப்பார்க்க, inf. [prov.] To use enchantment for curing a sprain. சுளுக்குமந்திரம், s. A mantra for a sprain. சுளுக்குருவ--சுளுக்குவழிக்க, inf. To rub a sprained limb with oil, ashes, leaves, &c., using incantation. சுளுக்குவழிக்கிறவன்--சுளுக்கெடுக்கிற வன், appel. n. One who cures sprains. சுளுக்கெடுக்க, inf. To remove a sprain by using incantations. சுளுக்கேற, inf. To be strained. சுளுக்கேற்றிவிட, inf. To make a sprain worse. சுளுக்கிக்கொள்ள, inf. To be strained in the hips, &c. 77)

puḷuku (p. 328) s. A lie, a bare-faced falsehood, பொய். W. p. 596. P'HALGU. 2. Boasting, exaggeration, வீம்பு. (c.) புளுகன், s. [fem. புளுகி.] A lying boaster, a braggart, பொய்யன். ஆனைப்புளுகன். A monstrous liar. ஆயிரம்புளுகனும்பதினாயிரம்புளுகனும். A very great liar. 11)

puḷuku (p. 328) கிறேன், புளுகினேன், வேன், பு ளுக, v. n. To tell bare-faced lies, பொய் சொல்ல. 2. To boast, brag, swagger, வீம்புபேச. (c.) கலகமேமெய்யானால்புளுகாதவன்பாவம். If there be sedition in the country every one exaggerates. 12)