uṇngku (p. 59) கிறது, உணங்கினது, ம், உணங்க, v. n. To fade, wither, dry, droop --as a vegetable or animal, உலர. 2. To be grieved, to be sorry, to be dejected in mind or countenance, வருந்த. (p.) 3. To pine away, to wither--as the body, by abstinence, &c.; to be emaciated, reduced, &c.; to languish, வாட. உணங்குசிந்தையாய். O thou afflicted in mind. (ஸ்காந்தம்.) நினதுசெம்முகமுணங்கியதென்கொலாம்? Why is your blooming countenance so cast down? (ஸ்காந்தம்.) ஊடலுணங்கவிடுவாரோடு. With him who has the resolution to desert me whilst languishing from separation-- (குறள்.) உணங்குமீன், s. Drying fish. உணக்கம், v. noun. A dry or withered state, உலர்ந்ததன்மை. 2. Dejection of countenance, drooping, வாட்டம். 112)

cuṇngkl (p. 193) s. [prov.] One of loose habits--as சுணக்கன். 2. See under சுணங்கு. v. (c.) 47) *

cuṇngku (p. 193) s. A light colored spot on the body, regarded as a beauty. (See தேமல்.) 2. A slight spreading scall, or scab, induced perhaps by hot humors, &c., பசலை. 3. [vul.] v. noun. Reduction, emaciation, மெலிவு. (c.) சுணங்குபடர்தல், v. noun. The spreading of spots on the body of a woman. சுணங்குபூக்க, inf. To have spots spreading over. (p.) 49)

cuṇngku (p. 193) கிறேன், சுணங்கினேன், வேன், சுணங்க, v. n. [vul.] To be jaded, to be emaciated, மெலிய. 2. To delay, loiter, linger, தாமதிக்க. 3. To be hindered, interrupted, தடைபட. 4. To cringe, persist in asking, சுற்றுக்காலிட. சுணங்கல், v. noun. Being lean, meagre, மெலிவு. சுணங்கிக்கொண்டிருக்க, inf. To show lassitude, weakness, &c., in consequence of hunger or fatigue. 2. To be dissatisfied, இரமியமில்லாதிருக்க. சுணங்கிவிழ, inf. To be fatigued by much exertion. சுணங்கிப்போக, inf. To grow weak, &c. 50)

tuṇngkṟl (p. 245) s. Darkness, இருள். 2. Temple festival or procession, திருவிழா. (சது.) 62)

tuṇngku (p. 245) s. Darkness, இருள், (R.) 63)

tuṇngkai (p. 245) s. Dancing of devils, or of persons imitating them, striking tie elbows on the sides, the hands being raised upright, இருகையுமுடக்கிப் பழுப்புடையொற்றியா டல். 2. Temple festival or procession, திருவிழா. 3. Dancing, dance, கூத்து. (சது.) 64)

nuṇngku (p. 277) s. Minuteness, subtility, fineness, நுண்மை. 2. Yellowish and spreading spots on the skin, as சுணங்கு, தேமல். (p.) நுணங்கியோர், s. [pl.] Persons of acumen, or sharpness of intellect, அறிவுடை யோர். (p.) 323)

nuṇngku (p. 277) கிறது, நுணங்கினது, ம், நுணங்க, v. n. To be thin, fine, attenuated, மெலிய. 2. To be or become subtile, minute, refined, நுண்மையாக. 3. To bend, to be bent, முடங்க. 4. To drop, fade, wither, வாட. 5. To be limber, pliable, flexible, துவள. See உணங்கு. நுணங்கல், v. noun. Shaking, bending, fading, &c;., as the verb. 324)

muṇngku (p. 356) s. Subjection; obedience, அடக்கம். (சது.) 134)

muṇngku (p. 356) கிறேன், முணங்கினேன், வேன், முணங்க, v. n. To be subject to, அடங்க. (சது.) 2. [Colloq.] To speak in a suppressed tone, குரலையடக்கிப்பேச. 135)