putumai (p. 324) s. Newness, modernness, novelty, freshness, நூதனம். 2. That which is untrained, unpractised, பழக்கமின்மை. 3. Strangeness, extraordinariness, uncommonness, அபூர்வம். 4. A wonder, a miracle, அதிசயம். 5. Plenty, abundance, excess, intensity, மிகுதி. 6. Freshness, incorruptibility, வாடாமை. (c.) புதுமைகாட்டுதல், v. noun. Performing miracles, as a divine being to prove his divinity. புதுமைசெய்ய--புதுமைபண்ண, inf. To work miracles, produce wonders. புதுமைநடக்குதல், v. noun. Occurrence of wonders. புதுமையானகோயில், s. A new temple. 2. A temple where miracles are performed. புதுவை, s. [by syncope for புதுச்சேரி.] A new town or புத்தூர். (p.) 19)

pūcciyam (p. 329) s. Venerableness, that which is worthy of worship, மேன்மை. 2. Honor, reputation, கீர்த்தி. 3. Ostentation, display, ஆடம்பரம். W. p. 548. POOJYA. 4. Emptiness, or scantiness, as an auspicious term in denying a thing asked, இன் மை. 5. A concealment of one's poverty or defects, and assuming appearances, குற்றமறைக்கை. 6. [in astron.] A cipher in calculation, as standing in the place of a real number, but of no value. Thus sixty-three divided by seven, the quotient is nine, and பூச்சியம். 7. Blank in lotteries, திருவுளச்சீட்டின்தோற்பு. 8. [in calendar.] That which is unlucky or unpropitiousness, அதிஷ்டமின்மை. 9. Rareness, uncommonness, அருமை. சாப்பாட்டுக்குப்பூச்சியமாயிருக்கிறது. There is nothing to live upon. வேலைபூச்சியம். Want of work or employ. பூச்சியம்பண்ண, inf. To venerate, to esteem. 2. To conceal one's poverty, or defects. 3. To manage so as to get undeserved regard. 4. To make an old house or thing appear like new. பூச்சியவார்த்தை, s. An expression of respect, or a compliment, உபசாரச்சொல். பூச்சியன், s. One deserving respect, பூசிக்கப்படுவோன். 2. [prov.] A dark bull, grey and white, கறுப்பும்வெள்ளையுமான மாடு. 28)

viprītm (p. 394) s. Strangeness, uncommonness, excessiveness, அதிசயம். 2. Discordance, contrariety, perversity, வேறுபாடு. (தத்.) [Sa. Viparîta.] விபரீதம்பிறந்தது. An adverse event has arisen. விபரீதஅர்த்தம், s. A strange meaning. விபரீதகாலம், s. An adverse time. விபரீதபுத்தி, s. Incongruity, hetrogeniousness. 69) *