ēcu (p. 78) கிறேன், ஏசினேன், வேன், ஏச, v. a. To abuse, to reproach, to rail at, to vilify, to insult grossly, இகழ. ஏசாதவர், appel. n. The unimpeachable, the good, நல்லோர். 2. The gods, தேவர். (சது.) (p.) ஏசிக்காட்ட, inf. To reproach one with a wrong he has done; to rail at, twit one. ஏசுகை, v. noun. Reproaching, railery, abuse. ஏச்சு, v. noun. Abuse, affront, insult, scurrility, calling opprobrious names, இகழ்ச்சி. ஓரூர்ப்பேச்சோரூர்க்கேச்சு. Good language of one district is abuse in another. ஏச்சுக்காட்ட, inf. To relate a wrong done by any one, to rail. 12)

kḷimpu (p. 100) s. Verdigris, மலினம். 2. Rust, துரு. (Mat. Ind.) 3. The evil principle connected with the soul from eternity, leading to births and their sufferings and enjoyments, குற்றம். களிம்பற்றவன், s. A man of unimpeachable character. களிம்புதிக்க--களிம்புபட--களிம் புபிடிக்க, inf. To form a verdigris. களிம்பூற--களிம்பேற, inf. To form as verdigris in a slight degree. 2. To become spoiled--as whey, curds, &c., kept in a brass vessel. 23)