kṉ (p. 102) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To be heavy, to become heavy, massive, solid, thick, hard, injurated, பாரமா யிருக்க. 2. To be thick, close, crowded, numerous, பருக்க. 3. To be abundant, copious, to outweigh, &c., அதிகரிக்க; the infinitive used adverbially expresses very much. கனக்கக்கொடுத்தான். He gave plentifully. கனத்தஉடைமைக்கனர்த்தமில்லை. Solid property will not soon be injured. காரியங்கனத்துக்கொண்டது. The matter has become more serious. குற்றங்கனத்துக்கொண்டது. The crime is aggravated. குரல்கனத்துப்போயிற்று. The voice is become heavy, hoarse--as of one who has reached manhood, one who drinks liquor, &c. கனத்தஆக்கினை, s. Severe punishment. கனத்தகுடி, s. An illustrious and noble family. கனத்தசமுசாரம், s. A numerous family. கனத்ததோல், s. Thick skin--as that of a beast or of the hand, &c., hardened and thickened by labor. கனத்தநாள், s. A critical day in diseases--as the day of new or full moon, &c., when the influence of the planets is unusually powerful, aggravating disease, &c. On such days it is deemed improper to bathe, take medicine, &c. (c.). கனத்தபயிர், s. A thick crop. கனத்தபனி, s. A heavy dew. கனத்தமனிதன், s. A large heavy man. சரீரங்கனத்துக்கொள்ள, inf. To become heavy--as the body, by disease, humors, corpulency, &c. தலைகனத்துக்கொள்ள, inf. To grow heavy--as the head through cold. வயிறுகனத்துக்கொள்ள, inf. To have indigestion. 2. To eat a belly-full, to be well stuffed. 3. To become gravid; sometimes in this meaning, spoken in contempt, of pregnancy from illicit intercourse. கனப்பு, v. noun. [vul.] Thickness, becoming thick, கனம். 2. Weight, heaviness, solidity, gravidity, பாரம். 3. The hardness of a swelling, அழுத்தம். 4. stoutness, lustiness, grossness, கொழுப்பு. 5. Pride, self-importance, இறுமாப்பு. உன்கனப்பெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce you. சரீரக்கனப்பு, s. Heaviness of the body--as in plethora, &c. தலைக்கனப்பு, s. Heaviness in the head. வயிற்றுக்கனப்பு, s. Heaviness of the system from indigestion, constipation, &c. 29)

kiṭ (p. 108) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To lie, lie down, lie in a state of sleep or inactivity, &c., to lie-as a stone, or other lifeless bodies, படுக்க. 2. To be in a state or condition, to exist, இருக்க. 3. To remain, to continue, தரித்திருக்க.--Note. It is often used contemptuously, and sometimes assumes a transitive form. கிடக்கட்டும். Never mind; it is of no consequence; let it be; leave it untouched. அதுவெகுநாளைக்குக் கிடக்கும். It will endure a long time; will last long. காரணங்கிடக்கும். There is a cause. முட்டக்கிடவாது. It will not bear a slight hit or shove. ஊர்அமர்க்களமாய்க்கிடக்கிறது. There is a row or riot in town, lit. the country is a battlefield. அதுகிடக்க. Leaving that; further more. சும்மாகிட. Be quiet, hush. சென்றதுகிடந்திட. Leaving what is past. பகைவர்வருகிறாரென்று கிடக்கிறது. The rumour, the report is, that the enemy is coming. வியாதியாய்க்கிடக்க, inf. To be sick. கிடக்கை, v. noun. Lying, கிடத்தல். 2. s. State, condition, நிலைமை. 3. A bed, a couch, any sleeping place, படுக்கை. 4. The earth, பூமி. மனக்கிடக்கை, s. A feeling, as it exists in the mind; one's own feeling, மனக்கருத்து. 2. Emotion, pathos, passion, உளத்தியல். கிடப்பு, v. noun. Lying, கிடக்கை. 2. s. State, condition--commonly undersirable--as suffering, hunger, &c., இருக்கை. கிடை, v. noun. Lying, lying prostrate, a reclining posture, கிடக்கை. 2. s. State, condition--commonly not desirable, நிலை மை. 3. A fold, a pen, a stall, a nest, a lair, any place where beasts or birds lie, --as ஆட்டுக்கிடை, a sheep-fold, மாட்டுக் கிடை, a cow-stall, &c. கிடைகாட்ட, inf. To lie on the back-as beasts when dying. கிடைகூட்ட--கிடைமறிக்க--கிடைவை க்க, inf. To pen up or fold cattle for their manure. கிடைச்சரக்கு, s. Goods lying long on hand. கிடைதலை, s. The condition of being bed-ridden; prostration by sickness or old age. கிடைநாய், s. A shepherd's dog. கிடைப்பட, inf. To be laid on a bed of sickness, to lie ill. கிடைப்பாடு, v. noun. Lingering on a bed of sickness; being bed-ridden, being long lost, by theft, &c. கிடைபாய், s. Bed-mat, a mat for sleeping on. See பாய். கிடைமாடு, s. Cows in a pen, கிடையி லுள்ளமாடு. கட்டுக்கிடையாயிருக்க, inf. To lie a long time unopened, and thus liable to damage. கிடந்தகிடை, Lying as before. கிடந்தகிடையிலேகிடக்கிறான். He still lies as he did. 2. He remains as he was. கிடந்தகிடையைமறந்துவிட்டான். He has forgotten his former estate. நான்மூன்றுமாசங்கிடைவிடவில்லை. I have not left my bed for these three months. கிடவாக்கிடை, [vul.] Hardship, unusual severity, hunger, &c., கஷ்டம். கிடவாக்கிடைகிடக்க, inf. To be starved. 2. To pinch one's self. 27)

nṭ (p. 267) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To walk, go, pass, proceed; to go on foot, செல்ல. 2. To happen, to occur, to ensue, to take place as actions, to be exercised as the passions or affections, சம்பவிக்க. 3. To prevail as war, to be rife as discuse, to subsist, as influence, to be progressive, to proceed, or go on, வழங்கிவர. 5. To be in progress as performance or a transaction, நிகழ்ந்துகொண்டிருக்க; (c.) [ex. Sa. Nat'a to move slightly.] நடக்கிறதுநடக்கட்டும்தெய்வமிருக்கிறது.....Let happen what will, God exists. அவனுக்குநன்றாய்நடக்கிறது. He has great influence. 2. He is hospitably entertained. எங்கும்அப்படிநடந்துவருகிறது. It is so every where. நடந்துஅடிபட்டிருக்கவேணும். We must be practised in any thing. நடக்கிறகாலம், s. Time of prosperity or influence, செல்காலம். நடந்தகாரியம்-நடந்தசமாசாரம்-நடந்த செய்தி, s. [sometimes நடந்தகதை.] Events, facts, transactions, authentic accounts. நடந்தநடக்கை, s. Proceedings. 2. Deportment. நடந்துகொள்ள, inf. To behave well or ill, commenly toward a superior. நடந்துவர, inf. To come walking. 2. To occur at all times. நடந்தேற, inf. To be accomplished, executed, performed, to come walking. 2. To occur at all times. நடந்தேறப்பண்ண, inf. To manage a thng for its success. நடபடி, s. [sometimes நடைபடி.] Act, conduct. நடப்பன, appel. n. (plu.) Those which walk, all moveable things--oppos. to நிற்பன, immoveable objects. (p.) நடக்கை, v. noun. Walk, behaviour, conduct, deportment, manners, செய்கை. 2. Course, career, ஒழுக்கம். (c.) நல்லார்பொல்லாரைநடக்கையாலறியலாம். The good and may be known by their conduct. நடத்தல், v. noun. Walking, behaving, &c. நடப்பு, v. noun. Going and coming, போக்குவரவு. 2. Behaviour, conduct, demeanour, நடக்கை. (c.) 3. [prov.] Influence, prosperity, செல்வாக்கு. 4. (loc.) Taking the badge of marriage from a widow, திருவாங்குகை. அவனவன்நடப்பதுக்குத்தக்கதுநடக்கும். Each one will get the fruit of his doings. நடப்பானகாலம், s. Time of prosperity. நடப்பானவழி, s. A frequented way. (c.) நடப்புக்காரன், s. [prov.] A man of influence or prosperity. 2. A customer. நடவாதகாரியம், s. An unusual thing. 2. An impossibility. (c.) நடவாதநடத்தை, s. Unprecedented conduct, action, folly, &c. 2. Immoral conduct.

pṭṭāngku (p. 291) s. Truth. real or exact truth, the very words, உண்மை. (p.) 2. [vul. படாங்கு.] jest, farce, waggery; specious falsehood, sophistry, மெய்போற்பேசுகை. See படங்கு. 3. [unusual.] (Beschi.) A painted cloth, with figures, worn by women, சித்திரச் சேலை. பட்டாங்குபேசுகிறான். He chatters vainly, tells falsehoods. பட்டாங்குக்காரி, s. [masc. பட்டாங்குக் காரன்.] A mischievous woman. 131)

putu (p. 324) adj. [before a vowel புத்து.] New, strange, wonderful; [ex பதுமை.] புதுக்கட்டடம், s. A new building. புதுக்கட்டு, s. New institutions, orders, ordinance, establishments, regulations, &c. புதுக்கலம், s. A new pot. புதுச்சரக்கு, s. New merchandise. புதுச்செய்கை, v. noun. New cultivation. புதுச்சேரி, s. A new town. 2. Pondicherry; by French Orthography. புதுத்தண்ணீர்--புதுநீர், s. Freshet, in rivers. புதுத்தரை, s. New-made land. புதுநடை, s. A new style, fashion or mode; strange, unusual or incongruous manners. புதுநாணயம், s. An innovation, something new or strange; often in a bad sense. புதுப்பணம், s. A small coin. புதுப்பழக்கம், s. New habit, usage practice, or fashion. 2. Newly practising--as a novice. 3. New or recent acquaintance or intercourse. புதுப்புதுக்க, inf. [intensitive of புது க்க.] Anew. See புதுக்கு. புதுப்பெண், s. A woman newly married. புதுப்போக்கு, v. noun. A new style of writing or living; a new fashion. புதுமுகனை, s. The beginning of an event, the commencement, immediately succeeding an event, தொடக்கம். புதுவது, appel. n. A new thing-- poetic. புத்தரிசி, s. New rice. புத்துருக்குநெய், s. Newly melted butter. 15)

virūpam (p. 398) s. Deformity, monstrosity, an unusual form, விகாரரூபம். 2. Difference, வேற்றுமை; [ex வி, priv. et ரூபம்.] (சது.) விரூபாக்கன்--விரூபாட்சன், s. Siva as having a third eye, சிவன்; [ex அக்கம், the eye.] (சது.) 32) *

vēṟṟu (p. 402) adj. Strange, &c., as வேறு. வேற்றாள், s. A stranger. 2. A pariah, used by himself. வேற்றுக்கால், s. A different footstep. வேற்றுக்காற்று, s. A different wind. 2. Breaking wind, crepitus. வேற்றுக்குரல், s. A strange voice. 2. An unusual sound. வேற்றுத்தேவன், s. A strange god. வேற்றுநிலைமெய்மயக்கு, s. The combination of two consonants of different sound. வேற்றுப்பொருள், s. A varied object or subject, any thing extraneous or different, as a quality from its subject. வேற்றுப்பொருள்வைப்பு, s. A figure in rhetoric. See அலங்காரம். வேற்றுமனிதன், s. A stranger, an alien, one not of the company in question. வேற்றுரு, s. A disguised form, another shape. 81)