urukam (p. 65) s. Origin as from seeds, &c., growth, production, birth, பிறப்பு; [ex ரு, to grow, arise.] See பங்கேருகம், அம்போரு கம், சரோருகம். Wils. p. 78. RUHA. 5)

uruku (p. 65) கிறேன், உருகினேன், வேன், உருக, v. n. To dissolve with heat, to melt, liquify, to be fused, கரைய. 2. (fig.) To become tender, to melt as the heart, to be kind, be appeased, to sympathize, commiserate, pity, இரங்க. 3. To glow with love, மனங்கரைய. உருகோட்டன்பொடு. With melting love. (சித்தியார்.) நெருப்பினாலுருக்கப்பட்டவரக்குப்போலஉள்ளமுரு கி. His heart melting like wax before the fire-அரக்குப்பாவைபோலத்தேவர்களுடலுருகின. The gods whose bodies melted, through want of air, like wax statues. மனமுருக, inf. To be kind, to pity, sympathize. உருக்கம், v. noun. Melting (of heart), tenderness, pity, compassion, commiseration, sympathy, இரக்கம். 2. Tender or ardent love to a deity, or a dear friend, அன்பு. 3. Melting, உரு குகை. உருக்கங்காட்ட, s. To show kindness, to relent, &c. மனவுருக்கம், s. Tenderness of mind. 6)

urukkm (p. 65) s. The thighs, தொடை. (சது.) (p.) 7)

urukku (p. 65) s. Steel, எஃகு. (c.) உருக்குமணல்--உருக்குமண், s. Iron-ore, iron-sand. 8)

urukku (p. 65) கிறேன், உருக்கினேன், வே ன், உருக்க, v. a. To melt with heat--as metals, or other congealed substances, to dissolve, liquify, fuse, run, தீயிற்கரைக்க. 2. To reduce one as a disease, to emaciate, வாட்ட. 3. To afflict, distress, வருத்த. (சத. 21.) இன்சொல்லிறைநெஞ்சுருக்கினான். By sweet speech, he melted the heart of the divinity. (சிவசிவ.) வியாதிசரீரத்தையுருக்கிப்போட்டது. The disease has emaciated him. எத்தனையுருக்கிலேயுருக்கினான்? How many times did it take to melt it? நன்னாளிற்பொன்னுருக்கு. Melt gold on an auspicious day. உருக்கிச்சாய்க்க, inf. To cast or run metals in bars, in mass, &c. for further use. உருக்கிவார்க்க, inf. To cast, found, to run metals. உருக்குகாரம், s. Borax, வெண் காரம். உருக்குப்பிரமியம், s. Gonorrh&ae;a with a discharge of blood, இரத்தப்பிர மியம். உருக்குமணி, s. Solid globules of gold soldered together around a ring and worn by women as an ear-pendent, ஓராபரணம். எலும்புருக்கி, s. An emaciating disease, ஓர்வியாதி. உருக்கு, v. noun. Fusion, melting, liquifaction, உருக்குகை. உருக்கன், s. [prov.] An emaciating or stinting disease--as of men or plantains, &c., ஓர்நோய். உருக்கனடித்தல், v. noun. Stinting or blighting--as disease especially in plantains. உருக்கினம், s. A kind of arsenic, அஞ்சனபாஷாணம். 2. Any thing that facilitates the fusion of metals--as borax. புத்துருக்குநெய், s. New-made ghee. 9) *

urukkumaṇi (p. 65) s. One of the wives of Krishna, கிருஷ்ணன்றேவி. 10) *

urukkumam (p. 65) s. Gold, பொன், Wils. p. 76. RUKMA. (p.) 11) *

kāmuruki (p. 104) s. A lizard, the blood-sucker, ஓந்தி. 76) *

kuruku (p. 125) s. That which is young and tender, இளமை. 2. Whiteness, வெண்மை. 3. A bird in general, பறவைப்பொது. 4. A water-bird, the heron or crane, நாரை. 5. The gallinacious fowl, கோழி. 6. An arm-ring, bracelet, கைவளை. 7. The nineteenth lunar asterism, (nacshatra) or the time during which the moon is traversing it, மூலநாள். 8. Aspecies of tree, குருக்கத்தி, G&oe;rtnera racemosa. 9. Hole in the centre of the smith's forge, for the nozzle of the bellows, உலைமூக்கு. 1. One of the fifty-six countries of India, ஓர்தேசம். குருகுக்கிழங்கு, s. Very young yams, or other edible roots. குருகுமணல், s. Fine, white sand, பொ டிமணல். குருகுமண், s. White earth, வெள்ளைமண். குருக்கு, s. [prov.] A plantation thick with young palm-trees, வடலிமுதலி யன நெருங்கியதோப்பு. See குருக்கு. 26)

kurukurukk (p. 125) inf. v. n. [vul. and low.] To have a crawling, itching sensation; the pricking sensation of the prickly heat, வேர்க்குருமுதலியனசினைக்க. 2. To itch and tringle--as in the venereal organs, மேகவிர ணம்நமைக்க. 27)

kurukūr (p. 126) --குருகை, s. A place, sacred to vishnu, ஆழ்வார்திருநகரி. 3)

kurukk (p. 125) --குருத்திருக்க, inf. To break out with prickly heat. (little used.) 28)

kurukkṇ (p. 125) s. The female breast, முலை 29)

kurukktti (p. 125) s. A kind of tree, ஓர்மரம். G&oe;rtnera racemosa, L. 30)

kurukkṉ (p. 125) s. [prov.] Stintedness, blight; a disease, commonly, of plants, மெ லிவிக்குநோய். 2. A plant stinted or blighted, commonly a plantain tree, குருக்கனோய்கொ ண்டசெடி. குருக்கனடித்தல், v. noun. Being stinted. 31)