utiram (p. 60) s. Blood, இரத்தம். Wils. p. 78. RUTHIRA. உதிரக்கட்டு, s. Stoppage of hemorrhage, இரத்தக்கட்டு. 2. Suppression of lochia, பூப்புப்படாமை. உதிரக்கலப்பு, s. Near relationship, consanguinity. உதிரங்குடிக்க, inf. To drink blood--as ferocious demons. உதிரசூலை, s. Clots of blood formed in the uterus, இரத்தசூலை. உதிரத்துடிப்பு, s. The sensation felt on seeing a near relation ill-treated. See இரத்தத்துடிப்பு. உதிரநரம்பு, s. Veins, blood-vessels. உதிரபாசம், s. Consanguinity, இரத்தவுறவு. உதிரரெட்டை, s. The Lochia. (Anat.) (Rott.) உதிரவிரியன், s. The blood viper. See under விரியன். உதிரவேங்கை, s. A species of tree, the sap of which resembles blood and which taken produces stupor. It is said to cure diseases of the chest, ஓர்மரம், Atropa mandagora. உதிரன், s. The planet Mars, செ வ்வாய். Wils. p. 78. RUTHIRA. உதிரோற்காரி, s. One of the seven classes of clouds which are to appear at the destruction of the world, discharging blood, சத்தமுகில்களினொன்று; [ex உற்காரம்.] 18)

utir (p. 60) s. The root of the Cyperus juncifol, முத்தக்காசு. 19)

utir (p. 60) --உதிரு, கிறது, உதிர்ந்தது, உ திரும், உதிர, v. n. To drop off, fall off--as leaves, fruits, &c.; to be blasted, nipped, to fall off--as the hair, by disease or age, சொரிய. 2. To be shaken with the wind or otherwise, அசைக்கப்பட்டுதிர. 3. To crumble, fall to pieces as cakes (பிட்டு), பிதிர. 4. To fall as tears, சிந்த. 5. To die (used in imprecations), சாவ. நீசீக்கிரமுதிர்ந்துபோவாய். You shall die soon (a curse). தாரகையுதிர்ந்த. The stars fell. (ஸ்காந்தம்.) பூவுதிரப்பிஞ்சுதிரக்காயுதிரக்கனியுதிர. Let blossoms, buds, unripe fruits, and fruits drop off; i. e. let people of all ages die--an imprecation. உதிர்ந்தசருகு, s. Withered leaves fallen from the tree. உதிர்ந்தசருகுணவொழியவுணவில்லான். He who feeds upon dry leaves abstaining from all kinds of food. (பாரதம்) உதிர்பருவம், s. The quality or consistency of a thing that easily crumbles. உதிர்மணல், s. Loose sand a little moist. இலையுதிர்காலம், s. The season of the fall of the leaf. உதிரி, s. That which falls off, or is separated, exfoliation, உதிர்ந்தது. 2. A disease, smallpox of various kinds, so called from the scabs falling off, ஓர்வைசூரி. 3. A species of plantain, ஓர்வகைவாழை. உதிரிக்குத்து, s. Aching pain incident to one attacked with உதிரி. உதிரித்தழும்பு, s. The pits left by the smallpox, அம்மைவடு. வரகுதிரி, s. A species of smallpox whose pustules are remarkably diminutive, like வரகு seeds. சருகுதிரி, s. A species of smallpox attended by the sloughing away of the affected flesh. மிளகுதிரி, s. A species of smallpox, the pustules of which are the size of pepper seeds. கல்லுதிரி, s. A species of smallpox the pustules of which are very large. உதிர், s. Powder, dust, any thing crumbled, பொடி. உதிர்வு, v. noun. Falling off, &c., உதிர்கை. 2. Crumbling to pieces, உகுகை. 20)

utir (p. 60) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To shed, cast leaves, fruits, &c.-as trees; to cause to drop or fall in numbers or succession, to shake off, beat off, peel off, blast, nip, உகுக்க. 2. To break to pieces, பொடியாக்க. 3. (p.) To shed tears, கண்ணீருகுக்க. உதிர்ப்பு, v. noun. Shedding, shaking off, blasting, உகுக்கை. 2. Crumbling, உதிர்வு. 21)

kutirai (p. 120) s. A horse, பரி. 2. Timbers used in cable-making, கயிறுமுறுக்குங்கருவி. 3. The bridge of a violin or other stringed instrument, யாழின்ஓருறுப்பு. 4. Cock of a gun, துப்பாக்கியினோருறுப்பு. 5. The prop of an embankment, நீரையடைக்குமரம். 6. A wooden frame, for casks, &c., குதிரைமரம். 7. The sparrow, ஊர்க்குருவி. 8. The mango tree, மாமரம், குதிரை is employed to denote a mango tree, because its synonym, கொக்கு is a synonym of மாமரம். This is sometimes allowed in poetry. மண்குதிரையைநம்பியாற்றில்இறங்கலாமா? Can one mount a clay-horse and descend into a river? குதிரைக்கடிவாளம்--குதிரைவாய்க்கருவி, s. A bit; a bridle for a horse. குதிரைக்கல்லணை--குதிரைச்சேணம், s. Saddle for a horse. குதிரைக்கழுத்துவட்டவார், s. Harness or trace for a horse. (Rott.) குதிரைக்கௌசனை--கவிசனை, s. A horsecloth or caparison. குதிரைச்சம்மட்டி--குதிரைச்சவுக்கு, s. A horse-whip. குதிரைவாய்வட்டம், s. A horse's headstall or head-rope--as குசை. குதிரைப்பிடரிமயிர், s. The name of a horse. குதிரையிலத்தி--குதிரைலத்தி--குதிரை விட்டை, s. Horse-dung. குதிரைவாயநுரை, s. The foam of a horse. குதிரைக்குளம்பு, s. A horse's hoof. 2. A kind of plant, நீர்க்குளிரி. (M. Dic.) குதிரைமட்டம், s. [vul.] A spirited kind of pony. குதிரைமறி, s. A filly, குதிரைக்குட்டி. 2. A mate, பெட்டைக்குதிரை. கோளிகைக்குதிரை--பெட்டைக்குதிரை, s. A mare. See கோளிகை. வரிக்குதிரை, s. A horse that is not saddled, சேணம்போடாதகுதிரை. வெள்ளைக்குதிரை, s. A white horse. 2. [in burlesque.] Lice in clothes, சீலைப் பேன். 3. Toddy, கள். குதிரைநடை, s. The pace of a horse. குதிரையோட்டம், s. The race of a horse, குதிரைநடை. 2. The fleetness of the horse, குதிரைவேகம். குதிரைப்பாய்ச்சல், s. A horse's gallop. குதிரைவேகம், s. Swiftness of a horse. குதிரைமசாலை, s. A mash; a composition of certain ingredients, used as medicine for horses. குதிரைச்சாலை--குதிரைமால்--குதிரை லாயம், s. A horse-stable. குதிரைச்சீட்டு, s. [prov.] A lottery ticket, a raffling ticket, பந்தயச்சீட்டு. குதிரைப்படை, s. Cavalry--as one of the four constituents of a complete army. குதிரைப்பந்தயம், s. A horse-race. குதிரைப்பந்தி, s. A row or stud of horses; also, the place where they are kept. குதிரைப்பரீட்சை, s. Training of a horse for war. 2. Practice of horse-riding. குதிரைமார்க்கம், s. A horse-course, a path for horses. குதிரைவையாளிவீதி, s. A place or street in which horses are trained. குதிரைக்காரன், s. A horse-keeper, a groom. 2. The owner of a horse. 3. A cavalier, a horseman. குதிரைச்சாணி, s. Horse-dung, குதி ரைவிட்டை. 2. A horse-keeper, குதிரைக் காரன். 3. A horse-doctor, a farrier, குதி ரைவைத்தியன். குதிரைமாறி, s. A petty horse-dealer. 2. (fig.) An underhand dealer. குதிரையாளி, s. A cavalier, trooper. 2. (Rott.) Bhairava, வைரவன். See கருங்குதி ரையாளி. குதிரைராவுத்தன், s. A horse-man, a trooper. குதிரைவீரர், s. (pl.) Cavalry, troopers, cavaliers. குதிரைமாற்ற, inf. To relieve horses by taking a relay. குதிரைமேலேபோககுதிரையேறிப்போ க, inf. To ride on horse-back. குதிரையேற, inf. To ride a horse. 2. To ride on another, in play. குதிரைவிட, inf. To race with horses. 2. To set off in a gallop or trot. குதிரைவிலை, s. An enhanced price; lit. horse price. குதிரையிலக்கணம், s. A description of the nature, properties, classification, marks, &c., of horses. குதிரைவலி--குதிரைவலிப்பு, s. A kind of spasmodic affection, attended with severe convulsions sometimes attacking women after childbirth. குதிரைப்பட்டை, s. [local.] A beam, placed under the roof of a house to support the tiles. குதிரைமுகம், s. The prop of an embankment. 2. (Rott.) The shin-bone, நளகம். குதிரைப்பற்பாஷாணம், s. Red orpiment, or realgar arsenic. குதிரைப்பயிரி--குதிரைப்பசிரி, s. A plant, Trianthema crystallina. L. குதிரைப்பிடுக்கன், s. The name of a tree, ஓர்மரம், Sterculia f&oe;tida, L. குதிரைகொல்லி, s. A plant, ஓர்பூடு, Convolvulus tridentatus, L. குதிரைமசாலி, s. A kind of tree, தேன் மரம். குதிரைவாலி, s. A creeping, spreading plant, Convolvulus tridentatus, L. குதிரைவாலிச்சம்பா, s. A kind of paddy, ஓர்சம்பாநெல். குதிரைவாலிச்சாமை, s. A corn, the seeds of which are eaten, Panicum semiverticillatum. (Nob.) குதிரைவாலிப்புல், s. A grass, Panicum brizoides, L. குதிரைச்சில்லு, s. [prov.] A play among boys, in which the winning party ride on the losing party. 4)

kutir (p. 120) s. A large rice-vessel, made of clay and dried, நெல்முதலியவைக்குங்கூடு. ஐயாகதிர்ப்போலேஅம்மாகுதிர்ப்போலே. The man is as thin as a spike, but the wife as big as a jar. 5)

kutirtl (p. 120) --குதிர்படுதல், v. noun. [vul. prov.] Being rectified, put in order, settled, செவ்வைப்படுதல். 6) *

tīvutirāṭcm (p. 244) s. A foreign vine. 30)

putir (p. 324) s. [a syncope for புதியகதிர்.] First fruits, &c. See புதிது. 2. (R.) A recondite word, விடுகதை. 12)

mutiraṉ (p. 357) s. A wicked fellow, a vile person, துர்ச்சனன்; [ex Sa. Mudira, a libertine.] 7)

mutiram (p. 357) s. [also முகில்.] Cloud, மேகம். W. p. 665. MUDIRA. 6) *

mutirai (p. 357) s. [prov.] A kind of tree, ஓர்ம ரம். 2. A general name given to காராமணி, அவரை, கொள்ளு, and other pulse. (p.) முதிரைப்பலகை, s. A plank of the above tree. 8)

mutir (p. 357) --முதிரு, கிறேன், ந்தேன், வேன், முதிர, v. n. To grow old, to have the qualities of age [as stiffness in trees, weakness in men], முற்ற. 2. To become mature, to grow ripe, பழுக்க. 3. To exceed, to rise above mediocrity, to excel, surpass, become satiated, தேற. முதிர்ந்தகல்வி. Mature knowledge. முதிர்ந்திருக்கிறபெண். An unmarried woman of more than twenty-years of age. வயதினாற்கிழவனாகிலுஞ்செய்கையினாலின்னம்முதிர்ந் தவனல்ல. Though he is old in years, he is not discreet. (Beschi.) முதிரவேக, inf. To be much dried, at the fire. முதிராப்பிண்டம், s. An embryo; a f&oe;tus. முதிர்காற்று, s. A gale, strong wind, கடுங்காற்று. முதிர்ந்தசொல்--முதிர்ந்தபேச்சு, s. Language above one's age, habits, or knowledge. முதிர்ந்தபுத்தி, s. Mature understanding. வாலிபத்திலேமுதிர்ந்தபுத்திகுறுகினவயசடையாள மாம். Precocity is an index of short life. முதிர்ந்திட, inf. To become of age; to be old, as முதிர. முதிர்பிறை, s. The second quarter of the increasing moon, வளர்பிறை. முதிர்வேனில், s. Season of greatest heat. See பருவம். முதிர்ச்சி, v. noun. Great age, old age, being of long standing, grown, வயதின்மு துமை. 2. Excellence; being above mediocrity, [as in learning, practice or habils], தேறுகை. 3. Maturity, excess, முதிர்வு. 4. As முதிர்ந்தபேச்சு. 5. [prov.] Arrogance. முதிர்ச்சிக்காரன், s. An arrogant man. முதிர்பு--முதிர்மை--முதிர்வு, v. noun. Maturity, ripeness. 9)

mutir (p. 357) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To mature, முதிரச்செய்ய. (p.) முதிர்ப்பு, v. noun. Maturity, முதிர்ச்சி. 10)

mutirppu (p. 357) s. Perturbation, கலக்கம். (சது.) 2. See முதிர், v. a. 11)