ālavālam (p. 42) s. A trench for water, round the foot of a tree, மரத்தடியிற்பாத்தி. Wils. p. 121. ALAVALA. 2. A corn-field, வயல். 3. Garden beds, or plats made with ridges round them, so as to contain water, சிறுபாத்தி. (p.) 11)

āvālam (p. 43) s. A hollow for water round the foot of a tree, மரத்தினடியிற்கோ லியபாத்தி. Wils. p. 122. AVALA. 32)

cuvālai (p. 198) s. Flame. W. p. 357. JVALA. சுவாலைதாவ, inf. To catch--as flames. சுவாலைவிட, inf. To blaze. 22) *

tuvālai (p. 249) s. Flow of blood, as in the menses or parturition. உதிரப்பெருக்கு. 2. [prov.] Lochial discharges, தீட்டு. 3. Anointing the whole body, as in case of a poisonous bite, பூச்சு. 4. Liniment for medical anointing, பூச்சுமருந்து. 4. (Eng.) Towel, துண்டுத்துணி. (c.) துவாலைச்சீலை--துவாலைப்புடைவை, s. Cloths worn by women in child-birth, in lochial discharges, &c. துவாலையிட, inf. To rub a medical oil, or liniment, on the whole body. துவாலையிறைக்க, inf. To flow excessively as lochial discharges, flooding, or excessive flow of menses. 82)

vāla (p. 385) adj. Juvenile, young, as பால. W. p. 63. BALA.. வாலசன்னியாசி, s. See பாலசன்னியாசி, under சன்னியாசி. 2. [in R. C. usage.] A monk from his youth. வாலசிங்கம், s. A young lion. வாலத்துவம், s. Vigor of youth. வாலவயசு, s. Early age, youthhood. 55) *

vālakam (p. 385) s. A horse's or elephant's tail, as வால். (சது). 56) *

vālakilliyar (p. 385) s. A number 6, Rishis, அறுபதினாயிரம்ரிஷிகள். 57) *

vālacaram (p. 385) s. A town in Orissa, Ballasore, ஓரூர். 2. A kind of rice-corn brought thence to Madras, ஓர்நெல் 58) *

vālati (p. 385) s. Tail, வால். 2. Elephant's tail, யானைவால். (சது). 59) *

vālam (p. 385) s. A tail, வால். 2. The hair of the head, தலைமயிர். W. p. 63. BALA. 3. [prov.] Rags, or tatters like a tail, கந்தைத்துணி. வாலவாசக்குரங்கு s. Mischievous monkey, in abuse. 60)

vālaracam (p. 385) s. Essence of vermilion, சாதிலிங்கம்வடித்தஇரசம். 62) *

vālavāyacam (p. 385) s. Lapis lazuli, வைடூரி யம். (சது) .

vālai (p. 386) s. A still, an alembic, திராவகம் வடிக்கும்பாத்திரம். *வாலையிலேற, inf. To distil. (R.) 15) *

vālai (p. 386) s. [also பாலை.] A child. 2. A girl under maturity. See மகளீர்பருவம். 16) *