cuvārttam (p. 198) s. Genuine signification or intrinsic meaning of a word. இயல்பாயுள் ளது. 2. regard to one's own interest, welfare or benefit,--oppo. to பரார்த்தம், சுயநயம்; [ex சுவ et அர்த்தம்.] சுவார்த்தானுமானம், s. [in log.] Inference as to what relates to one's self, or itself; [ex அனுமானம்.] 20)

pāvārttam (p. 313) s. Signification of a word, கருத்துரை. W. p. 619. B'HAVART'HA. 34) *

pēccuvārttai (p. 335) s. Speech. 2. Amicable or speaking terms. அவர்களுக்குள்ளேபேச்சுவார்த்தையில்லை. They don't speak with each other. 16)

vārttakam (p. 385) --வார்த்திகம், s. Infirmity of old age, கிழத்தன்மை. 2. Assembly of the aged, கிழவர்குழு. W. p. 755. VARDD'HAKA. 46) *

vārttākam (p. 385) s. The egg-plant, Solanum melongena, கத்தரி. 2. The unripe fruit of the plant, கத்தரிக்காய். W. p. 754. VARTTAKA. 47) *

vārttāki (p. 385) s. A plant, சிறுவழுதலை, Solanum. [Sa. Varttaki.] 48) *

vārttāvakaṉ (p. 385) s. A messenger, தூ தன். 2. A carrier, one who conveys letters or news, செய்திகொண்டுபோவோன். [Sa. Varttavaha.] 49) *

vārttai (p. 385) s. A word, a phrase, வசனம். 2. [chris. usage.] the word. [a corrup. of Sa. Varddara, speech.] வார்த்தையிலேசூத்தையா. Is there any harm in words? வார்த்தைகொடுக்க, inf. To speak, to talk. வார்த்தைநாணயம், s. Honesty, as shown in the fulfilment of promises. வார்த்தைபிசக, inf. To fail in one's word. வார்த்தைப்பாடு, v. noun. A promise, an engagement by word. வார்த்தையிழுக்க, inf. To draw one into a dispute. வார்த்தையெடுக்க, inf. To begin to speak. வார்த்தையைப்புரட்ட, inf. To prevert the meaning of a word. 50)

vārttaittoẕilōr (p. 385) s. Head cultivators, பூவைசியர்; [ex Sa. Vartha, agriculture.] (சது). 51)

svārttm (p. 215) s. Property, substance; (a pleonasm.) See சுவார்த்தம். 54)