aiyngkvīṉm (p. 80) s. Butter, புதுவெண் ணெய். (நிகண்டு.) (p.) 17)

kvīṉm (p. 98) s. A place where cattle have grazed, பசுமேய்ந்தஇடம். (p.) 43)

crvīṇai (p. 166) s. Black beetle, (lit.) the stringed lute, from its hum, கருவண்டு. 56)

navīṉam (p. 271) s. Newness, novelty, புதுமை. W. p. 457. NAVÎNA. 16)

vīṭārm (p. 398) s. A house, வீடு. 203)

vīṭikai (p. 398) s. Betel-leaf folded with areca-nut, lime &c., for chewing, தாம்பூலம். (சது.) 209)

vīṭu (p. 398) s. [gen. வீட்டின்.] A house, habitation, abode, மனை. 2. Emancipation from births, separation, heavenly felicity. மோட் சம்; [ex வீடு, v.] 3. [in astrol.] A constellation, or house of a planet, கிரகவீடு. 4. (p.) Leaving, விடல். வீடுபோவென்கிறது. The house -life says go thou; see under காடு. வீடாவழி--வீட்டுக்குவீடு, s. From house to house. வீடுகுடிபுக, inf. To engage a house, &c. See குடிபுக. வீடுங்கூடமும், s. The main and side rooms of a Hindu house. வீடுதூங்கி, appel. n. A hanger on, a sponger. வீடுபெயர--வீடுபெயர்க்க, inf. To remove one's residence or abode. வீடுபேறு, v. noun. Obtaining heaven, as முத்திப்பேறு. (p.) வீடும்விளக்குமாய்வைக்க, inf. To provide one a living. See under விளக்கு. வீடெடுக்க, inf. To lay the foundation of a building. வீடேறிவர, inf. To come to one's house, as an unwelcome visitor. வீட்டார்--வீட்டுமனுஷர், s. Domestics, people living in a house. வீட்டாள், s. A servant in the house, as distinct from காட்டாள்; [ex ஆள்.] வீட்டிறப்பு, s. The eaves of a house. வீட்டுக்காரி, s. [masc. வீட்டுக்காரன்.] A female owner of a house. 2. [fig.] The wife. வீட்டுக்கிரியை, s. Funeral rites for a deceased parent. See ஏகோதிட்டம். வீட்டுக்குடையவன், appel. n. The owner of a house. 2. The head of a family. 3. The land-lord. வீட்டுக்குட்சாட்சி, s. Domestic evidence. வீட்டுக்குத்தூரம்--வீட்டுவிலக்கம்--வீடு விலக்கம், s. Removal outside of the house, --as of a menstruous woman. வீட்டுக்குளிர்ச்சி, s. [prov.] Offering fruits, &c., in a house to ferocious deities. வீட்டுச்சீட்டு, s. The deeds and bills of sale of a house. வீட்டுப்பண்டம்--வீட்டுப்பொருள், s. Household-utensils. வீட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law. See நாட்டுப்பெண். வீட்டுப்பெண்சாதி, s. One's own wife. வீட்டுப்பெண்சாதிவேம்புங்பாட்டுப்பெண்சாதிக ரும்பும். His own wife is a Margosa, a strange woman sugar-cane. [prov.] வீட்டுமணியம்--வீட்டுவிசாரணை, s. Stewardship; business of a house, or family. வீட்டுமுன்கட்டு, s. The front part of a house. வீட்டுவாடகை, s. [loc. குடிக்கூலி.] Rent of a house. வீட்டுள்ளார், appel. n. Householders. (குறள்.) 2. One of the four religious orders. வீட்டுவீட்டுக்கு, s.From house to house. 2. To each house. வீட்டேபோ--வீட்டுக்குப்போ. Go to your house. 210)

vīṭu (p. 398) கிறேன், வீடினேன், வேன், வீட, v. n. To die, சாக. 2. v.a. To let, or leave, off, விட. (p.) வீடல், v. noun. Dying, சாகல். (சது.) 2. Leaving, as விடல். 211) *

vīṭcaṇam (p. 398) --வீட்சணை, s. Sight, seeing, பார்வை. (ராமா.) W. p. 796. VEEKSHAN'A. கடாடசவீட்சணை. A gracious look. 212)

vīṭṭu (p. 398) கிறேன், வீட்டினேன், வேன், வீட்ட, v. a. To kill, கொல்ல. (சது.) 213) *

vīṭṭumācāri (p. 398) s. See வீஷ்மாசாரி. 214)

vīṇṉ (p. 398) s. An idle fellow. See வீண். 215) *

vīṇai (p. 398) s. The Vina or Indian lute, usually of seven strings and two octaves. 2. One of the sixty-four கலைஞானம். A knowledge of a stringed instruments. W. p. 797. VEEN'A. நாரதவீணை. The lute of Narada, the supposed inventor of the Vina. உருத்திரவீணை. The Vina of Siva. வீணாகானம், s. A song with a luteaccompaniment. (ராமா.) வீணாகானம்பண்ணுகிறது. Playing the lute. வீணாதண்டு, s. A straight bone, as that of the spine, முதுகெலும்பு. 2. The neck of a guitar, வீணைக்காம்பு. வீணைவலிக்கட்டு, s. See திவவு. வீணைவல்லோர், s. Lute-players. 2. Celestial choristers, கந்தருவர். (சது.) வீணைவாசிக்க, inf. To play the Vina. 216)

vīṇ (p. 398) adj. and s. Vain, useless, unemployed, unprofitable. அதொருவீண்காரியம். It is a vain thing. அதுவீணாய்போயிற்று. It became useless அவன்வீணாய்த்திரிகிறான். He is unemployed. வீணலப்பு, v. noun. Talking to no purpose. வீணன், s. An idle, useless person. வீணாய்--விணுக்கு--வீணே, adv. Vainly. வீணாரவீணன், s. A person who has no right to what he demands. வீணாவிலே, As வீணாய். வீணிழவு, s. A vain deprivation, useless privation. வீண்காலம்--வீணாள், s. Time spent in vain. வீண்செலவு, s. Useless expenditure. வீண்சொல், s. Idle talk, unprofitable discourse. வீண்சோறுதின்னி, appel. n. A useless person whose rice is lost upon him. வீண்தெண்டம், s. An unjust fine. வீண்தேங்காய், s. [prov.] A cocoa-nut which breaks easily when dashed against another, in a game. வீண்பத்தி, s. Superstition. வீண்பயல், s. An idle fellow, (in contempt.) வீண்பாக்கு, s. Betel-nut taken before eating--oppos. to ஊண்பாக்கு. வீண்பாடு, v. noun. Useless trouble. வீண்பிரதிட்டை, s. Vanity, மாயை. வீண்புத்தி, s. Idle imaginations. வீண்பொழுதுபோக்குகிறது. Trifling away the time. வீண்போக்கு, s. A vain excuse. 217)

vīṟāppu (p. 398) s. See வீறு. 262)