vẕūu (p. 379) v. To fail, &c. See வழூவு. வழூஉச்சொல், s. An incorrect word, an objectionable expression, குற்றமான சொல். வழூஉச்சொற்புணர்த்தல், v. noun. Employment of inappropriate terms. See நூற்குற்றம் under குற்றம். வழூஉநிலை, s. Erroneous phraseology, as to gender, number, case, or tense, sanctioned by long usage of the learned --oppos. to வழாநிலை. 41)