varucciyam (p. 376) --வர்ச்சியம், s. [com. வர்ச்சம்.] What is to be shunned, excepted, abandoned, தள்ளப்படுவது. (Sa. Varjjya.) வர்ச்சியகாலம், s. [com. வர்ச்சகாலம்.] A point in each lunar mansion, during the passage of the moon, at which no business should be begun. 2. [met.] An inauspicious time, கேடுகாலம். வர்ச்சியாவர்ச்சியந்தெரியாதவன், appel. n. One who does not know what to choose and what to reject. 142) *