vayikkirāntam (p. 376) --வைக்கிராந்தம், s. A kind of native arsenic, as குமுதம். 83) *

vayiṭūriyam (p. 376) --வைடூரியம், s. [St. வைதூர்யம்.] A gem, lapis lazuli. See இரத் தினம்.--Note. The name is derived from a mountain where the stone is found, or a city where it is polished. 84)

vayittiyam (p. 376) -வைத்தியம், s. Doctoring, therapeutics, பரிகாரம். W. p. 81. VAID'HYA. வயித்தியஞ்செய்ய--வயித்தியம்பார்க்க, inf. To doctor, to use healing arts. வயித்தியநாதன், s. A form of Siva. வயித்தியன், s. [pl. வயித்தியர்.] A physician. 86) *

vayintavam (p. 376) s. A house. See வைந்தவம். 87)

vayiṉam (p. 376) s. A bird, பறவை; [ex வயம்.] வயினதேயன், s. The brahmany kite, கருடன். (p.) 100)

vayiram (p. 376) s. [also வைரம்.] The heart of a tree, மரவயிரம். 2. A diamond, வச்சிரமணி. 3. A diamond-weapon, வச்சிராயுதம். 4. Hardness, solidity, as வச்சிரம். 5. Obstinacy, malice, சலஞ்சாதிப்பு. 6. Wrath, சினம். [Sa. Vaira.] 7. Club, தண்டாயுதம். 8. The point or edge of a thing, கூர்மை. 9. The twentysecond lunar mansion, திருவோணம். 1. An ornamental knob on a tusk or horn, கிம்புரி. வயிரக்கடுக்கன், s. [loc. ரவைக்கடுக் கன்.] An ear-ring with a diamond inlaid. வயிரச்சன்னம்--வயிரப்பொடி, s. Diamond-dust, very small diamonds. வயிரஞ்சாதித்தல், v. noun. [com. வன்மஞ் சாதித்தல்.] Bearing a grudge, cherishing, and giving vent to malice. வயிரத்தளம், s. A flat diamond, தட் டைவயிரம். வயிரப்படை, s. Any weapon, or warinstrument, made of diamond, வச்சிராயு தம். (சது.) வயிரமணி, s. A diamond, 2. A prismatic-jewel of gold, ஓராபரணம். (R.) வயிரமுத்து, s. Sound pearls of the first quality. வயிரவாளி, s. A diamond-arrow. 2. [prov.] A female ear-ornament. உள்வயிரம். Internal soundness or hardness. புறவயிரம். External soundness or hardness. 89) *

vayiravam (p. 376) s. Fear. 2. A sect. See பைரவம். வயிரவசாந்தி, s. See சாந்தி. வயிரவன், s. [also பைரவன், வைரவன்.] A demon, one of the sons or an incarnation of Siva; under which form he is said to have cut off Brahma's fifth head.--Note. Of Bhairavas there are 8,,. வயிரவன்மடை, s. Oblations and sacrifice, offered to Bhairava. வயிரவி, s. [also பைரவி.] Durga, துர்க் கை. 2. A musical mode, ஓரிராகம். 90) *

vayirākam (p. 376) --வைராகம், s. Zeal, enthusiasm, as வயிராக்கியம். (Sa. Vairaga.) 91) *

vayirākkiyam (p. 376) --வைராக்கியம், s. Absence of secular passions or desires, இச்சையின்மை. W. p. 811. VAIRAGYA. 2. [usage.] Zeal, earnestness, persistence, perseverance, fanaticism, மனோதிட்டம். 3. Obstinacy, pertinacity, வீஷ்மம். (c.) ஞானவயிராக்கியம், s. Religious Zeal; self-denial. (R.)--Note. பத்திவைராக்கியம், பிரசூதவைராக்கியம், மயானவைராக்கியம், see in their places. வயிராக்கியசதகம்-வைராக்கியசதகம், s. A poem of a hundred verses on selfcontrol, by சாந்தலிங்கதேசிகர். வயிராக்கியன், s. A zealot. 92) *

vayirāvi (p. 376) s. An enthusiast, a Byragee, as வைராகி. 93) *

vayiri (p. 376) --வைரி, s. An enemy, சத்தரு. 2. [com. பைரி.] A hawk, வல்லூறு; [ex வயிரம்.] 94)