veṟi (p. 401) s. Drunkenness, fury from liquor, மயக்கம். 2. [fig.] Anger, கோபம். (c.) 3. Confusion, perturbation, giddiness, கலக்கம். 4. Fermented palm-tree-sap, கள். 5. Fear, அச்சம். 6. A sheep, ஆடு. 7. Swiftness, சீக் கிரம். 8. A bad smell, நாற்றம். 9. A devil, பிசாசம். 1. The dance of a pujari possessed by an evil spirit, வேலனாடல். (சது.) வெறிகொள்ளல்--வெறியெடுத்தல், v. noun. Being drunk or mad from liquor, or anger; growing violent. வெறிக்குணம், s. An angry temper, கோபக்குணம். வெறியன், s. A drunkard; a mad man. வெறியாட, inf. To be drunk, to act like a drunken person. 2. To shake and gesticulate as though possessed, through incantations. வெறியாட்டு, v. noun. The agitation, and shaking, &c., of one possessed, சன் னதம். வெறியாட்டாளர், s. Bacchanalian dancers, தேவர்க்காடுவோர். வெறியோட, inf. To be in despair, as one who has lost a very dear friend, நம்பிக்கையற. 2. To become empty, as a house by the death of its inhabitants, வெறுமையாக. 3. To be overcome as by the sight of excessive brilliancy, திகைக்க. மின்னாருங்கண்கள்வெறியோடிவிட்டனவே...... The sight dazzled the luminous eyes. (பாரத.) 34)

veṟi (p. 401) கிறேன், ந்தேன், வேன், v. n. To be pressed or urged, நெருங்க. (p.) வெறிதல், v. noun. Pressing, thronging. (சது.) 35)

veṟi (p. 401) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be drunk, or intoxicated, வெறிகொள்ள. 2. To be tantalized, to pant after, உண வுக்கேமாற. 3. To stare, திகைக்க. 4. To become lonely, solitary--as a palace, or a king's court in his absence, வெறுமையாக. (c.) அவனுக்குவெறித்தது. He is intoxicated. காலம்வெறித்துக்கிடக்கிறது. It is a time of dearth. வெறிக்கவுஞ்சினக்கவும்பார்க்கிறான். He looks furious. மரம்வெறித்துக்கிடக்கிறது. The tree has been lopped. (R.) வெறிக்கப்பார்க்க, inf. To stare at one as terrified. வெறித்தகாலம்--வெறிப்புக்காலம், s. A time of famine. வெறித்தநாய், s. A mad dog. 2. [fig.] A reproachful term for an indigent person, who at the sight of good food looks at it eagerly, like a dog. வெறித்துப்பார்க்க, inf. To stare. 2. To look with an angry face. வெறிப்பு, v. noun. Drunkenness, மது மயக்கம். 2. Great eagerness, or longing, as a consequence of privation. 3. Famine, பஞ்சம். வெறிப்பெடுக்க, inf. To be madly fond of any thing. 36)

veṟitu (p. 401) s. Ignorance, அறிவின்மை. (சது.) 2. See under வெறுமை. 37)

veṟu (p. 401) adj. [in combin.] Empty void, poor. வெறுங்கடுதாசி, s. A blank paper. வெறுங்கால், s. A bare foot. வெறுங்குடம், s. An empty pot--as an ill-omen, &c. See குடம். வெறுங்கை, s. Empty handed, பொரு ளின்மை. வெறுங்கோது, s. Refuse. 2. [prov.] One of no ability, மூடன். வெருஞ்சோறு, s. Boiled rice without curry, &c. வெறுநுகம், s. The fifteenth lunar mansion, சோதிநாள். (சது.) வெறுந்தண்ணீர், s. Water only. வெறுந்தப்பறை, s. A complete error. வெறுந்தலை, s. [appel. வெறுந்தலையர்.] A bare head as an inauspicious sight, requiring a சாந்தி to remove its effects. வெறுமனை, s. Unoccupied building ground. 2. An empty house. வெறுமனே, s. In vain, without advantage; chiefly used by Brahmans. வெறும்பானை, s. An empty pot, or vessel. வெறம்பானையிலீப்புகுந்ததுபோல. Like a fly in an empty vessel வெறும்பிலுக்கு, s. Foppery without means to support it. வெறும்பிலுக்குவண்ணான்மாற்று.....Dressing in garments borrowed from a washerman is but vain foppery. வெறும்பிழை, s. A complete error. வெறும்பொய், s. A down-right-lie. வெறும்புறங்கூறல், v. noun. Public invective. வெறுவாய்கூற, inf. To babble. 38)

veṟu (p. 401) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dislike, renounce, be disgusted with, have aversion to, பிரியவீனப்பட. 2. To hate, detest, பகைக்க. 3. To deny, மறுக்க. (c.) எனக்குமவனுக்கும்வெறுத்திருக்கிறது. There is aversion between him and me. உலகத்தைவெறுத்துப்போட்டேன். I renounced the world. எனக்குவெறுக்கிறது. It turns my stomach. எனக்குமனம்வெறுத்துப்போயிற்று. I am quite disgusted with it. வெறுக்கச்சாப்பட, inf. To eat to satiety. வெறுப்பு, v. noun. Disgust, dislike, aversion, discontent, வேண்டாமை.--oppos. to விருப்பு. 2. Affliction, துன்பம். 3. Fear, அச்சம். 4. Confusion, கலக்கம். 4. Wrath, கோபம். 5. Closeness, செறிவு. (சது.) என்பேரிலேவெறுப்புஞ்சலிப்புமாயிருக்கின்றான்..... He has a dislike and aversion to me. வெறுப்பின்மை, s. Absence of dislike. See அறத்துறுப்பு. வெறுப்புக்காட்ட, inf. To show aversion, disaffection. 39)

veṟukkai (p. 401) s. Wealth, gold, பொன். 2. Felicity, செல்வம். 3. Excellent possessions, விழுப்பொருள். (சது.) 40)

veṟumai (p. 401) s. Emptiness, rapidness, nothingness, சூனியம். (c.) வெறுமையிரு--வெறுமனேயிரு. Be quiet. வீடுவெறுமையாயிருக்கிறது. There is no one in the house. வெறுமைப்பட்டவன், appel. n. A poor man. வெறிது, s. [symb. appel.] That which is empty, வெறுமையானது. 2. [vul. வெறிசு.] Emptiness. 41)

veṟpu (p. 401) s. A hill, a mountain, மலை. (சது.) வெற்பன், s. A chief of a hill-country, குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். நீடுகல்வெற்பன். A prince of the extended, rocky mountain. (குறள்.) 42)

veṟṟi (p. 401) --வெற்றம், s. [poetice வென்றி.] Conquest, victory, success; [ex வெல்.] (சது.) வெற்றிகாண, inf. To gain a victory, to overcome, to surpass. 2. To win, to gain. வெற்றிகொள்ள, inf. To conquer, to obtain a victory. வெற்றிக்கரந்தைமஞ்சரி, s. A panegyric on an army crowned with garlands of கரந்தை flowers, and marching to attack an enemy. வெற்றிக்கொடி, s. The flag of victory. வெற்றிசூட, inf. To wear the conqueror's wreath. 2. To conquer. (p.) வெற்றித்தம்பம், s. A post set up as a monument of victory, a trophy. வெற்றிப்பாடு, s. Victory. (உபநி.) வெற்றிப்புகழ், s. Eulogy after a triumph. வெற்றிமாலை, s. A chaplet of victory. வெற்றிமாலை, 8. or அஷ்டவெற்றிமாலை, The eight kinds of conqueror's wreaths: 1. பகைநிரைகவர்ந்தவற்குவெட்சிமாலை, a wreath of the Ixora coccinia; 2. பகைவர்கவர்ந்த தன்னிரைமீட்டவற்குகரந்தைமாலை, one of Ocimum basilicum; 3. பகைமேற்சென்றவற் குவஞ்சிமாலை, one from the tree called Vanchi; 4. வரும்பகைமுன்னெதிரூன்றினவற்கு க்காஞ்சிமாலை, one made of the Ulmus integrifolia; 5. தன்னரண்காத்தவற்க்குநொச்சிமாலை, one of the Vitex negundo; 6. பகைவரா ண்தன்வசமாக்கினவற்குஊழிஞைமாலை, that of the Illecebrum lanatum; 7. பொருதவற்கு த்தும்பைமாலை, one from the Phlomus Indica; 8. போர்வென்றவற்குவாகைமாலை, from the Mimosa flexuosa. வெற்றிவேந்தர், s. Vanquishers, conquerors. வெற்றிவேல், s. A conquering lance. வே, A syllabic compound of வ் and ஏ.

veṟṟivēṟkai (p. 401) s. A moral treatise by அதிவீரராமபாண்டியன், beginning with this phrase. 51)

veṟṟu (p. 401) adj. [a change of வெறு.] Empty, vain. வெற்றாள்--வெற்றுமனிதன், s. An extra hand, one not employed. வெற்றிலை, s. Betel-leaf, (lit.) the bare leaf. வெற்றிலைக்கால்--வெற்றிலைத்தோட்டம், s. Betel-garden. வெற்றிலைச்சுருள், s. A roll of betel-leaf for chewing. வெற்றிலைத்தட்டம், s. A betel-salver. வெற்றிலைப்பட்டி, s. See பட்டி. வெற்றிலைவைக்க, inf. To send betel [with, areca-nut, &c.] to friends as an invitation to one's wedding. வே வேக்காடு, s. A burning or boiling. 2. Burning heat, சூடு. 3. A burn, a scald, வெந்தபுண். செங்கல்வேக்காடுபற்றாது..... The bricks are not properly burnt. 52)