cukam (p. 192) s. Health, welfare, சௌக்கியம். 2. Convalescence, recovery, ஆரோக்கியம். (c.) 3. Ease, relief from pain, trouble, &c., வாழ்வு. 4. Happiness, pleasure, delight, enjoyment, felicity, safety, இன்பம். 5. Virtue, merit, benefit to men or animals, தருமம். W. p. 927. SUKHA. 6. Salubrity, wholesomeness, comfort; that which is good or pleasing, நன்மை. 7. Practicability, facility in attainment. வருத்தமின்மை. 8. Safety, பத்திரம். 9. One of the positions of the yogi. See சுகாதனம். 1. A parrot, கிளி. 11. [a contraction of சூசுகம்.] The orifice of a teat, nipple, முலைக்கண். சு அவனுக்கு மெனக்குஞ் சுகப்படவில்லை. We are not on good terms. [prov.] சுகமாயிரு. I wish you health. சுகமேபோகலாம். You may walk in and see. சுகக்காரன், s. A whoremonger. (R.) சுகங்காட்ட, inf. To present appearances of convalescence. 2. To indulge or humor one, to allure, give one a taste of enjoyments. சுகங்காண, inf. To recover from sickness, in whole or in part, to be convalescent. சுகங்கொடுக்க, inf. To give health, as God in his providence by medicine, &c. சுகசரீரம், s. A healthy constitution in which the three humours are in equilibrium. சுகசரீரி--சுகசீவி, s. A healthy person. சுகசன்னி, s. A fit of apoplexy or tetanus, from unseasonable intercourse. See சன்னி. சுகசெல்வம், s. Health and prosperity, luxury. சுகசெல்வி, s. [mas. சுகசெல்வன்.] A female enjoying the pleasures and luxuries of life. சுகசெய்தி, s. Welfare, state of health, &c., as inquired after. சுகஞ்சுகம், [an auspicious phrase.] Health! health! spoken by a woman in pouring the last water to wash or bathe her child, and sometimes by adults after bathing, &c, மங்கலமொழி. சுகதுக்கம், s. Comforts and troubles, joys and sorrows, as attendant on the present life, or as awarded by the Deity for the actions of former births. சுகதுக்கஞ்சுழல்சக்கரம். Joys and sorrows are a turning wheel. சுகதுக்கி, s. One subject to joy and sorrow, a soul subject to births. (p.) சுகத்தாழ்வு, s. v. noun. Illness, want of sound health. சுகத்துக்குப்போக, inf. To remove one's self to a suitable locality, for enjoying health, to go to a sanitarium. (c.) சுகமாய்ப்போக, inf. To enter any place without molestation, obstruction, &c. 2. To be recovered from any disease. சுகபேதி--சுகவிரேசனம், s. A mild purgative, aperient, laxative, deobstruent. (c.) சுகபோகம், s. Sensual or luxurious enjoyments; sensual delight. சுகபோகி, s. A sensualist, an epicure. சுகபோசனம், s. Wholesome food. சுகப்பட, inf. To recover from disease, to be convalescent. 2. To be convenient, to suit, to be comfortable. சுகப்பேறு, s. [prov.] Safe child-birth after the full period of gestation. சுகவாசி, s. One living comfortably without toil. 2. Fixed or permanent inhabitant. சுகவாசிக்குடிகள், s. See under குடிகள். சுகவார்த்தை, s. A good account of one's health. சுகவாசித்தீர்வை, s. Tribute or tax paid to land-lords. சுகவாசிவாரம், s. The share of produce accruing to the cultivator of the soil. சுகவாழ்க்கை--சுகவாழ்வு, s. Health and prosperity. சுகவிருத்தி, s. Welfare. 2. Intelligence of one's welfare. சுகவீனம், s. Illness, ill-health. 2. Trouble. சுகாதனம்--சுகாசனம், s. An honorable, or a comfortable seat, நல்லாசனம். 2. The fixing of an idol in its place with due ceremony, விக்கிரகஸ்தாபகம். 3. The last division of the third அங்கயோகம், or posture of the silent devotee, for which there is no prescribed form, the person being left to his own choice, அங்கயோகத் தொன்று. 4. Seating one's self properly, இயல்பாகவிருக்கை; [ex ஆதனம்.] (p.) சுகாசுகம், s. Joys and sorrows. See சுகதுக்கம். சுகாதிசயம், s. News of another's welfare. சுகாதீதம், s. The height of enjoyment. 2. Anticipation of eternal happiness; [ex அதீதம்.] சுகானுபவம், s. Anticipation or consciousness of delight, enjoyment, felicity, &c., [ex அனுபவம்.] 15)

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

tuvāram (p. 249) s. A hole, aperture, perforation, தொளை. 2. Passage, avenue, thoroughfare, opening, outlet, வழி. 3. A gate-way or main entrance, வாயில். 4. Any of the passages, apertures, or pores of the body. See நவத்துவாரம். W. p. 432. DVARA. (c.) துவாரபாலகர், s. (St.) Door-keepers, warders. 2. Gigantic figures, or images placed at the gate of a heathen fane. துவாரமடைக்க, inf. To stop up a hole. துவாரம்பண்ண, inf. To make a hole. துவாரம்விட, inf. To leave holes or openings in a building. துவாரம்விழ, inf. To form an orifice of itself, as a turmor. சிறுதுவாரம், s. [in astron. or bot.] Capillary tube. 81)

nṭu (p. 268) s. The middle, இடை. 2. Centre, centricity, midst, மத்தி. 3. Intermediate as to place or time, that which intervence, இடையானது. 4. Equity, impartiality, justice, uprightness, நீதி. 5. Medium, moderation, மிதம். 6. The waist, இடுப்பு. 7. Law-suit, வழக்கு. 8. The state, capacity, office, &c., of a judge or umpire, நியா யாதிபதித்துவம். (c.) 9. (சது.) Earth, பூமி--This word is commonly used நட்டு in combination--as நட்டாறு, the midst of the river, நட்டுச்சி, exactly the meridian. நடக்கடல், s. The mid-sea. நடுக்கடல்போனாலும்மறுப்படாமல்வரக்கடவீர்..... Even though you go into the midst of the sea, may you return without harm. நடுக்கட்ட, inf. [prov.] [com. பொதுக் கட்ட.] To sequester property. நடுக்கட்டு, s. A girdle. See under கட்டு. நடுக்கண்டம், s. The central portion of a continent. 2. The middle piece. நடுக்காரர், s. [prov.] Arbitrators, judges, umpires. நடுக்கிளி, s. The head player in a square. See under கிளி. நடுக்குடி, s. A house-hold in the midst of others, as being safer than if alone. 2. A family of midding circumstances, rank, &c. 3. [prov.] The head-family of a tribe or class. நடுக்கேட்க, inf. To hear a case in law. 2. To refer a case for decision. நடுக்கொண்டவீடு, s. [prov.] The middle house. (c.) நடுக்கொள்ளைக்காரன், s. One who plunders without regard to either party. நடுச்சாமம், s. Midnight, the middle watch from 12 o'clock till 3. நடுச்சுவர், s. A partition wall. நடுச்சொல்ல, inf. To decide a case, to mediate. நடுத்தரம், s. That which is middling. See தரம். நடுத்தலை, s. Crown of the head, உச்சி. நடுத்தீர்க்க, inf. To give, or pass judgement in case. நடுத்தீர்ப்பு--நடுத்தீர்வை, s. Judicial judgement. 2. The final judgement. 3. (fig.) Devine judgements--as pestilence and other calamities. நடுத்தீர்ப்புநாள், s. The judgement day. நடுத்தெரு, s. The middle street of a town or village. நடுநாள், s. The fourteenth or middle lunar asterism, சித்திரைநாள். (p.) நடுநியாயம், s. Equity, fair dealing, uprightness. 2. Impartiality, evenhanded justice. 3. Law-suit, pleadings, arguments stated. நடுநிலை, s. An intermediate state, degree, &c. 2. Strict justice, equity. 3. Arbitration, mediation. 4. One of the positions in the mystic worship of the Saiva system. நடுநிலைஞாயம், s. The mysticism of the நடுநிலை worship. நடுநிலைமந்திரம், s. An incantation in the Saiva worship, the letters of which are mystic symbols of the forms of deity, or of the idol worshipped. The words are ஆம், ஊம், ஓம், சிவாயநம, in which ஆம், is அடி, basis; ஊம், is நடு, middle; ஓம், is முடி, top; சி, is சிவம், formless deity; வா, is சத்தி, the female principle, obscuration. நடுநிலைமை, s. Mediocrity, middle circumstances in life. நடுநிற்றல், v. noun. Becoming bail or security for one. (not the law term.) 2. Being upright, impartial. நடுநீதி, s. Impartial justice, equity, &c., as நடுநியாயம். நடுப்பகல், inf. Mid-day, noon. (c.) நடுப்படுத்த, inf. As நடுக்கட்ட. நடுப்பார்த்தல், v. noun. [prov.] Acting as an inspecter, commissioner, delegate, &c., by order of a court, மத்தியஸ்தம்பார் க்கை. நடுப்பெற, adv. [vul. நடுப்புற.] In the middle, in the centre; between, among. நடுப்பெறஉளுக்காரு. Sit in the middle. நடுப்பேச, inf. To plead, as நடுச் சொல்ல. நடுப்போர், s. [prov.] The midst of the work, operation, affair, &c., (lit.) the midst of the battle, இடைநடு. நடுமதியம்--நடுமத்தியானம், s. Noon, mid-day. நடுமையம், s. Middle, centre. 2. Zenith, meridian. நடுராசி, s. Middling in quality, size, &c., moderate, நடுத்தரம். நடுவதுபாதி, s. That which is in the midst, intermediate. நடுவதுபாதியிலேவந்தான். He came after the beginning of an affair when half of it was over; he came last. நடுவத்தசாமம்--நடுவத்தொருசாமம், s. [prov.] Midnight. நடுவயது, s. Middle age. நடுவறுத்தல், v. noun. Judging, as an umpire, deciding, discerning, perceiving, comprehending, ascertaining, discussing a controversy. நடுவறுத்தான், appel. n. The name of a plant, மூக்குரட்டைக்கொடி, Boerhavia diffusa, L. நடுவழி--நடுப்பாதை, s. Mid-way. நடுவன், s. Yama, the god of death, awarder of rewards and punishments, இயமன். (p.) 2. [prov.] A judge, arbiter, awarder, நியாயாதிபதி. நடுவாந்தரம், s. Midst of a work, process, time, &c., intermediate, மத்தி. (c.) நடுவாந்தரத்திலேபோய்விட்டான். He died prematurely. நடுவிரல், s. The middle finger. நடுவிலவன், s. [prov. நடுவிலான்.] A middle brother. நடுவிலே. In the midst, amidst. நடுவின்மை, s. Partiality, injustice, நீதிஇல்லாமை. (p.) நடுவீடு, s. The middle or interior of the house where the idol is kept. 2. An obscene expression, used in the south. நடுவீடுபெருவழியாயிற்று. The very interior of the house is become a public road; i. e., the family is ruined. நடுவீட்டுக்குநாயகமாய்வந்தான். He has come to lord it over us. நடுவீதி, s. The midst of the street. நடுவெலும்பு, s. The back bone, the spine, முதுகெலும்பு. (c.) நடுவெளி, s. Midst of an open plain, space, &c., இடைவெளி. 2. Immensity of space, a filled by the deity, பரவெளி. நடுவெளிக்கமலபாதம், s. The lotuslike feet of the deity, as filling all space. (p.) நடுவேபேச, inf. To interrupt one who speaks. 2. To speak as a mediator. நடுவேபொல்லாப்பாக, inf. To become detached in friendship. (c.) நடுவேமுறிக்க, inf. To break in the middle. 2. To object or contradict in speaking. 20)

nīngku (p. 277) கிறேன், நீங்கினேன், வேன், நீங்க, v. n. To leave, depart separate from, பிரிய. 2. To be dispelled, dissipated, dispersed, scattered, சிதற. 3. To be turned away, to be warded off, மாற. 4. To be liberated or released from, விலக. 5. To be discharged, liquidated, expiated, as sin; to be removed, as disease, &c., கழிய. 6. To be dismissed, deposed, ejected from office, தள்ளுண்ண. 7. To be excepted, excluded, ஒழிய. (c.) 8. [prov. and improp.] To swim. happiness; 5. நின்மலதுரியாதீதம், enjoying transcendental bliss, Compare கீழாலவத்தை. நின்மூடன், s. A stupid person, a dolt. நின்னாமன், s. The Supreme Being; [ex நாமம்.] 225)

pāmpu (p. 311) s. A snake, a serpent, நாகம். 2. [in combin.] A belly worm; an earth worm, நாகப்பூச்சி. 3. The ninth lunar asterism, ஆயிலியநாள். 4. [Govt. usage.] Plaited grass, to protect the banks of river, புல் திரணை,--Note. There are many different kinds of snake--as இல்லிப்பாம்பு or கடற் பாம்பு, as sea-snake; கரும்பாம்பு, and செம்பாம்பு, Rahu and Kethu, which cause eclipses; இருதலைப்பாம்பு, a two-headed snake, amphis b&oe;na; (R.) சிறுபாம்பு, a small venomous snake; சீலைப்பாம்பு, a snake whose bite causes relaxation; மலைப்பாம்பு, or தாராமூக்கன்பாம்பு, a large mountain-snake, also the boa constrictor; and the following கண்குத்திப் பாம்பு, கீரிப்பாம்பு, சாரைப்பாம்பு, சுருட்டைப்பாம்பு, செவிப்பாம்பு, தாசரிப்பாம்பு, நாகப்பாம்பு, தண்ணீர்ப் பாம்பு, பச்சைப்பாம்பு, புடையன்பாம்பு, மண்டலிப் பாம்பு, மண்ணுணிப்பாம்பு, வழலைப்பாம்பு, விரியன் பாம்பு, which see in their places. பாம்பரணை, s. A venomous kind of See அரணை. பாம்பாட்ட, inf. To make a snake dance, especially the cobra. 2. (fig.) To trouble, to give annoyance. பாம்பாட்டம், s. A serpentine, wavy, meandering, zigzag course or motion. பாம்பாட்டி--பாம்புப்பணிக்கன், appel. n. A snake-dancer, கௌசிகன். [Commonly of the குறவர் caste.] பாம்பாட்டிச்சித்தர், s. An author of the சித்தர் class. பாம்புகடி, s. Bite of a snake. பாம்புகண்டசித்தன், s. A bear, கரடி. பாம்புகொல்லி, v. noun. A plant. ஓர் பூடு. பாம்புக்கல், s. A stone said to extract, if duly applied, the venom from a poisonous bite. See பாஷாணக்கல். பாம்புக்குட்டி, s. A young snake. See குட்டி. பாம்புக்குட்டிக்குப்பால்வார்த்து வளர்த்தாற்போலா யிற்று. It is like nourishing a young serpent with milk; said of a benefit rewarded by evil. பாம்புக்குத்தச்சன், s. White ants, கறை யான். பாம்புச்சட்டை, s. A snake's slough. See சட்டை. பாம்புதின்னி, appel. n. A kind of poisonous herb, the leaves of which are used with other ingredients to extract thorns--also called, முண்ணாயகி. பாம்புபிடிக்க, inf. To catch snakes. பாம்புபிடித்துக்கட்ட, inf. To twist long grass for the protection of the bank of a river during a flood. பாம்புபிணைதல், v. noun. Adhering as snakes in copulation. பாம்புப்புற்று, s. A snake's hole, commonly an old white ant's nest. பாம்புப்பெட்டி, s. A basket for carrying snakes. பாம்புமுட்டை, s. Snake's egg. பாம்பும்படமுந்தானம்பண்ண, inf. To make gifts, to religious mendicants, in the form of a snake with a spread neck, at an eclipse happening on the person's birth day, or at other critical periods. பாம்புமொச்சை, s. An herb, ஓர்பூடு, Dolichos falcatus. (R.) பாம்புவாய்வைத்தல், v. noun. Biting of a snake. பாம்புவிரல், s. The middle finger, நடு விரல். பாம்போடுவடலி, s. [prov.] A young palmyra tree, with long stalks, இளம்பனை. 56)

pāriṣataṉ (p. 312) s. A spectator, பார்க்கிற வன். W. p. 529. PARISHADA. 2. (R.) A warder. 24)

pūruvam (p. 331) --பூர்வம், s. The first, the beginning, ஆதி. 2. Priority, precedence, முதன்மை. 3. Antiquity, oldness, பழமை. 4. Ancient history, tradition, &c., பழஞ்சரித் திரம். W. p. 549. POORVVA. 5. (c.) As பூர்வபட்சம். 6. East, கிழக்கு. 7. The front, முன்பக்கம். 8. Former parts of the day, பகலின்முற்பாதி. பூருவகணம், s. The past moment. பூருவகதை--பூருவசரித்திரம், s. An ancient story. பூருவகருமம்--பூருவகன்மம், s. Actions of former births, as ஊழ்வினை. பூருவகாலம்--பூர்வகாலம், s. Ancient time. பூருவகௌளம், s. A tune, a melody, ஓரிசை. (சது.) பூருவசனனம்--பூருவசன்மம், s. Former state of existence. பூருவசன், s. The eldest son, சேஷ்ட புத்திரன். 2. Elder brother, தமையன்; [ex சன், one born.] பூருவசைலம்--பூருவபருப்பதம், s. The eastern mountain. See உதயகிரி. பூருவஸ்திதி--பூருவநிலைமை, s. Former state. பூருவஞானம், s. Knowledge of past events, acquired by abstract meditation. பூருவதிக்கு--பூருவதிசை, s. The east, கிழக்கு. பூருவதுவந்தம்--பூருவதொந்தம்--பூரு வத்தொடர்ச்சி, s. The result of former births, ஊழ்வினைப்பயன். பூருவபக்கம்--பூருவபட்சம், s. The former half of a lunar month--oppos. to அபரபக்கம். See பக்கம். பூருவபதம், s. First member of a compound word in a sentence, a verse, &c., நிலைமொழி. பூருவபற்குனி, s. The eleventh lunar asterism, பூரம். W. p. 55. POORVVAP'HALGUNI. பூருவபாஷை, s. Original language, ஆதிபாஷை, 2. Sacred language; i. e. Sanscrit, தேவர்மொழி. பூருவபுண்ணியம், s. Former good works rewarded in the present life. பூருவமீமாஞ்சை, s. The first part of the மீமாஞ்சை Vedas. See சாஸ்திரம். பூருவமுகம், s. Looking east, கிழக்கு முகம். பூருவவாக்கியம், s. [in astron.] The first of two successive vakyas taken from a table. பூருவாஷாடம், s. [Tamil பூராடம்.] The twentieth lunar asterism. W. p. 55. POORVVASHADA. பூருவாப்பியாசம், s. Old customs; manners of former ages, தொன்றுதொட்ட வழக்கம். பூருவோத்தரம், s. All the circumstances from ancient time, sometimes பூர் வோத்தரசங்கதி. (c.) 2. The north-east. அவனுடையபூருவோத்தரமெல்லாம்எனக்குத்தெரி யும். I know all about him from beginning to end. பூர்வோத்தரங்கள், s. Generations, உற் பத்திக்கிரமம். 27)