muṇṭai (p. 356) s. [also முண்டைச்சி.] A widow--as having the head shorn, except the Tengalai Vaishnuvas, விதவை. [ex முண் டம்.] (சது.) 2. (R.) The eye-ball. முண்டைக்கண், s. [loc.] A large protuberant eye, as முட்டைக்கண். முண்டைமோப்பி, s. A widow-having her head shorn. (Tel. usage.) 149) *