añcu (p. 7) s. Five. See ஐந்து. அஞ்சாம்வருணம், s. The fifth caste, Pariahs, &c. அஞ்சாலியிடையர், s. [prop. அஞ் சார இடையர்.] A tribe of cowherds; whose women wear, in their marriage neck jewel, five ornaments, or ஐந்தாலி. அஞ்சாரப்பெட்டி, s. [prop. அஞ்ச றைப்பெட்டி.] A box that has five compartments, one in the middle and four surrounding, made of palmyra leaves or other materials for containing flowers, spices, &c. அஞ்சுருவாணி, s. (as அச்சுருவா ணி.) An iron bolt passing through the five tiers of a car. அஞ்சுமூன்றுமுண்டானாலறியாப்பெண்ணுங் கறி யாக்கும். Even a young girl will be able to make a curry, when she has the following three and five things, viz., புளி, souring; மிளகு, pepper; உப்பு, salt; கடுகு, mustard; and சீரகம், cumin--which are the five; and the three are நீர், water; நெருப்பு; fire; and விறகு, fire-wood--said by an angry husband to his wife when the curry is not good. பூதங்கள் அஞ்சும் அகத்தேங்கும். The five elements will laugh within themselves. (குறள்.) 43)

url (p. 64) s. A mortar, large or small, நென்முதலியகுற்றுமுரல். 2. A mould for making pastry, இடியப்பவுரல். உரலாணி, s. A pestle, a ricepounder, உலக்கை. 2. [prov.] A piece of block inserted in a mortar, when the bottom is worn away, உரலடிக்கிடுமரவாணி. உரலிடித்தல், v. noun. Pounding in a mortar. அவலைநினைத்துரலையிடிக்கிறது. To beat the empty mortar, thinking of the flattened rice. [prov.] உரலுமுலக்கையும். The pestle and the mortar. 2. (fig.) The glottis and the uvula of the throat. உரற்கட்டை, s. A mortar formed of a block of wood--a term applied metaphorically to a stout short man. உரற்கட்டை--உரற்குற்றி, s. A wooden block for a mortar, உரற்கானமரத்து ண்டு. உரற்குழி, s. A hole in the floor in which a rice mortar is fixed. பாக்குரல், s. A small mortar made of wood, stone, or metal, in which betel and areca nut are bruised to facilitate mastication. 3)

cilumpu (p. 186) s. A small splinter, a splint rising on the smooth surface of wood--as சிம்பு, மரச்செதும்பு. 2. Verdigris, களிம்பு. 65)

cuppi (p. 194) --சுப்பல், s. Dry twigs, &c., சுள்ளி. (c.) சுப்பியாயுலர்ந்துபோயிற்று. This is well dried. சுப்பிபொறுக்க, inf. To gather dry twings for fuel. சுப்பிவிறகு, s. Small sticks of fire wood--oppos. to கட்டைவிறகு. 29) *