amḷi (p. 19) s. Tumult, uproar, bustle, stir, press of business, ஆரவாரம். (c.) 2. Bed, mattress, &c., for sleeping on, மெத் தை. (p.) 3. Sleeping room, பள்ளியறை. 4. [prov.] Abundance, fruitfulness, மிகுதி. அவன் வீட்டிலேயின்றைக்கு மிகவுமமளியாயிருப்ப தேது. What is the bustle in his house to-day? பனம்பழமிப்போதுநல்லவமளியாயிருக்கும். Now palmyra fruit will be more abundant. அமளிபண்ண, inf. To scuffle, contend, wrangle, scold at. 28)

kalakam (p. 96) s. Insurrection, commotion, rebellion, sedition, இராசகலகம். 2. Uproar, tumult, disturbance, noise, clamor, பேரொலி, 3. War, fighting, storming, attacking, போர். 4. Discord, strife, quarrel, wrangle, bickering, eager dispute, சண்டை. Wils. p. 21. KALAHA. (c.) கலகந்தெளிந்தது. The tumult has ceased. கலகம்பிறந்தால்நியாயம்பிறக்கும். Justice is obtained by agitation. கலகக்காரர், s. Insurgents, seditious persons, கலகஞ்செய்பவர். 2. Quarrelsome persons, wranglers, bickerers, சண்டைசெய்வோர். கலகக்குருவி, s. [prov.] A sky-blue bird with dark brown head and large beak, சிச்சிலி, king-fisher, lit the screamer. கலகப்பிரியன், s. A seditious, rebellious, turbulent man. கலகமாய்க்கிடக்க, inf. To be in a state of rebellion and disturbance, to be out of order. கலகமாய்க்கிடக்கிறதேசம், s. A country that is in a disturbed condition. கலகமுண்டாக, inf. To rise as an insurrection. கலகமுண்டாக்க--கலகமிட--கல கம்பண்ண, inf. To make an uproar, to cause sedition, to rebel, wrangle, bicker, dispute eagerly. கலகவாயன், s. A noisy person, a clamorer, சண்டைக்காரன். 198)

klāti (p. 96) s. [vul.] Uproar, clamor, commotion, agitation, stir, கலகம். 2. Disturbance, tumult, quarrel, scuffle, squabble, brawl, wrangle, சண்டை. கலாதிபண்ண, inf. To make an uproar. 231) *

klipli (p. 96) s. [com. கலிபிலி.] (For.) Quarrel, wrangle, turmoil. 2. Uproar, disturbance, hubbub, ஆரவாரம். கலிபலிப்பட, inf. To quarrel, wrangle. 251)

kutarkkam (p. 119) s. Unfair argumentation; disputation, cavilling, sophistry, முறைகெட் டதர்க்கம்; [ex கு, bad. et தர்க்கம், dispute.] 2. [local.] Impediment in business, embarrassment, குந்தக்கேடு. குதர்க்கக்காரன்--குதர்க்கி, s. An unfair disputant, a caviller, a sophist, a wrangler. குதர்க்கம்பண்ண--குதர்க்கம்பேச inf. To cavil, to wrangle, to use sophistry. 21)

cḷḷu (p. 173) --சள்ளை, s. [vul.] Difficulty, trouble, intricacy, annoyance, perplexity, தொந்தரவு. (c.) சள்ளுத்தீர்க்க, inf. To decide or settle an intricate affair, to finish a troublesome business, &c. சள்ளுப்பட, inf. To pick a quarrel, to undergo difficulties; to intermeddle. சள்ளுப்புள்ளு, s. A quarrel, a wrangle, சண்டை. 2. An intricate or troublesome business, சிக்குப்பிக்கு. சள்ளுப்புள்ளெனவிழ, inf. To scold, to be quarrelsome, to be cynical. சள்ளெனல், v. noun. [vul.] Snarling, attacking one angrily, உறுமுதல். சள்ளுச் சள்ளென்று குரைக்க, inf. To bark angrily, as a dog. (c.) சள்ளைகழிய, inf. To be done or settled --as a business, தொந்தரையொழிய. 38)

tōr (p. 264) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [improp.] To be defeated, to lose a battle, game, &c. See தோல். v. (c.) தோராவழக்கு, s. A just lawsuit. தோராவழக்கன், s. An endless wrangler, one who will not be confuted. 50)

purḷi (p. 324) s. Lying, falsehood, equivocation, பொய். 2. Mischief, roguish tricks of a boy, துடுக்கு. 3. Knavery, roguery, கரவடம். 4. Quarrel, wrangle, broil, சண்டை. 5. Sedition, insurrection, கலகம். 6. Restiveness of a beast, unruliness, refractoriness, unmanageableness, insubordination, contumacy, முருட்டுத்தனம்; [ex புரள்.] புரளிக்காரன், s. A liar, a prevaricator. 2. A mischievous, roguish boy or man, a knave. 3. A wrangler, a quarrelsome man. 4. A. rebel, an insurgent. புரளிபண்ண, inf. To wrangle, to be roguish, mischievous. 58)

vẕkku (p. 379) s. Custom, usage, manners, வழக்கம். 2. Style, usage, phraseology, வழக் கநடை. 3. Law-suit, litigation, strife, contention, disputation, controversy, debate, altercation--as one of the three charities, அறப்பான்மூன்றனுளொன்று.--For ஆறுவழக்கு, See Nannûl. அறாவழக்கு, An endless dispute which cannot be settled. ஒருதலைவழக்கு. An ex parte statement. கணக்குவழக்கு. Dealings, accounts, or affairs not yet settled. செய்யுள்வழக்கு. Poetic usage. வழக்கன்--வழக்காளி, appel. n. [sometimes வழக்காடி.] Plaintiff, litigant, disputant, controvertist, wrangler. வழக்காட, inf. To prosecute. வழக்கியல்-வழக்குநடை, s. Colloquial style. வழக்குக்கேட்க, inf. To hear or try a case. வழக்குச்செய்ய, inf. To wrangle, altercate. வழக்குச்சொல், s. [poet. for வழக்கச் சொல்.] Words in common use. வழக்குச்சொல்ல, inf. To state a case in court, to plead, maintain, argue. 2. To claim, to express a claim. வழக்குத்தீர்க்க, inf. To settle a lawsuit, or dispute. வழக்குத்தொடர, inf. To prosecute in law, to commence a law-suit. வழக்குத்தோற்க, inf. To lose a suit. வழக்குப்பேச, inf. To plead a cause. வழக்குப்பொருள், s. The colloquial meaning of a word,--oppos, to செய்யுட் வழக்குறுத்த, inf. To decide a lawsuit; to settle a dispute. வழக்குவெல்ல, inf. To win a cause. வழக்கோரம், s. Partiality in stating, pleading for, or deciding a case. வழக்கோரம்பேசேல். Don't plead with partiality, (Avv.) 14)

vātu (p. 384) s. Disputation, a discussion, தருக்கம். (Ell. 141.) 2. A dispute, a quarrel, சண்டை. [ex வாதம்.] (சது.) வாதாட, inf. [appel. n. வாதாடுகிறவன், also வாதுக்காரன்.] To dispute, to wrangle. வாதுமுற்கூறேல். Do not begin a quarrel. (Avv.) 10)

vitaṇṭai (p. 393) s. [improp. விகண்டை.] Disputation, controversy; investigation, வாக்குவாதம். (உபநி.) W.p.766. VITAN'DA. 2. Hostility, பகை. (c.) விதண்டாவாதம், s. A perverse dispute, wrangle. விதண்டைக்காரன், s. An adversary. விதண்டைக்குச்சொல்லுகிறது. Speaking invidiously. 25)