kekkḷi (p. 136) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. [prov.] To bend, writhe; to be twisted out of place; to be distorted--as the body of a wrestler, the feet being fixed, நெளிய. 2. To be pushed out, to be protuberant--as a bone when carrying a heavy load, வளைய. 4. To be defeated in controversy; to yield, தோல்விகாட்ட. 28)

cuṟṟu (p. 198) கிறேன், சுற்றினேன், வேன், சுற்ற, v. a. To surround, encompass, environ, encircle, envelope, சூழ. 2. To wind about, enwrap, wreathe, பாய்முதலியனசுற்ற. 3. To twine about, சுற்றிப்படர. 4. To dress one's self, invest, to gird, சீலைசுற்ற. 5. (in cant usage.) To circumvent, get by trickery, வஞ்சிக்க. 6. To whirl, twirl, brandish, சுழற்ற. (c.) எல்லாவற்றையுஞ்சுற்றிக்கொண்டுபோய்விட்டான். He has stolen every thing. என்னைவந்துவந்துசுற்றுகிறான். He continues to come around me, (importuning.) காலைச்சுற்றினபாம்புகடியாமல்விடாது. The snake, coiled around one's foot will not leave without biting; i. e. evil contact will bring injury. சுற்றிக்கட்ட, inf. To wind round and tie, to gird; girt. 2. [prov.] To make the curls of a letter in writing. 3. To wrap a cloth, &c. round the head or body. 4. (fig.) To fabricate, form a conspiracy. 5. To bribe. சுற்றிக்கொள்ள, inf. To coil round a thing or person--as a snake. &c. 2. (fig.) To extort money, &c., by stratagem, &c., வஞ்சித்தெடுக்க. சுற்றிப்பிடிக்க, inf. To entangle, 2. To intwine the hand in one's lock of hair. 3. To take hold of a person, apprehend him. See சுற்று, v. n. சுற்றிப்போட, inf. As சுற்றிக்கொள்ள, 2. சுற்றியெறிய, inf. To sling round and throw. சுற்றிலை, s. The wrapper or outer leaf of a cigar. சுருட்டுச்சுற்றுமிலை. சுற்றிவலிக்க, inf. [prov.] To extort by stratagem. See சுற்று, v. n. சுற்றிவளைக்க, inf. To surround, environ. 2. To lead round the oxen in the threshing floor. சுற்றிவளைத்துகொண்டுவர, inf. To go round one another as wrestlers watching to grip, or as in prison-bar. சுற்றல், v. noun. Enwrapping, encircling, &c. கோழிசுற்றிவிட, inf. To wave a new bought hen three times round the fire place to domesticate her and prevent her from running away. (c.) கடுக்கன்சுற்ற, inf. To wind an earring (with gold wire.) தலைப்பாசுற்ற, inf. To wrap a turban round the head. 113)

ceṭṭi (p. 202) s. (Tel. prop. ஜட்டி.) A wrestler, மல்லகசெட்டி. 90)

tṭṭi (p. 222) s. Plank, board, slab, பலகை. 2. (c.) An Indian tatty; a screen from the sun, rain, or hot wind--made of bambu, ratan or platted grass, with a fragrant root, on a frame; these are called மூங்கில் தட்டி, பிரப்பந்தட்டி, and புல்தட்டி, and are hung before a door, window, &c. 3. (Tel.) A girdle, கச்சு. 4. Shield, கேடகம். 5. A defence, safe guard, preservative, கா வல். 6. [prov.] A bundle of betel, வெற்றிலைக்க ட்டு. 7. (R.) A plant, கோஷ்டம்--as தட்டான். தட்டிச்சல்லடம், s. A short pantaloon, worn by wrestlers, &c. (c.) தட்டிபின்ன--தட்டிமுடைய, inf. To plat grass, &c., and unite ratans for a screen. தட்டிசுற்ற, inf. [prov.] To wave burning camphor before an idol, and pass with it round the car three times. தட்டிச்சிந்து, s. [prov.] A song sung before passing round the idol with burning camphore. 35)

turakam (p. 248) --துரகதம்--துரங்கம், s. A horse, குதிரை, W. p. 38. TURAGA, TURANGA. 2. A kind of natural arsenic, குதிரைப்பாஷாணம். துரகதி, s. Speed of the horse, குதிரைப் பாய்ச்சல். 2. Paces of the horse, குதிரை நடை. There are five; viz.: 1. மல்லகதி, the jumping pace of a wrestler, a gallop. 2. மயூரகதி, the even pace of the peacock. 3. வானரகதி, the pace of the monkey; 4. விடபகதி, the short trotting pace of the bull, or according to some, சசகதி, the pace of the hare. 5. வியாக்கிர கதி, the swift bounding pace of the tiger--according to some, சரகதி, the flight of the arrow.--Five other paces are given; viz. 1. தௌரிதகம், a quick pace. 2. ஆக்கிரந்திகம், a rough trot. 3. வல் கிதம், an amble. 4. இரேகிதம், a canter. 5. புலூதம் or முழுவோட்டம், a full gallop. 14)

pūṭṭu (p. 329) கிறேன், பூட்டினேன், வேன், பூட்ட, v. c. To lock, fasten, button, hook, &c., அடைக்க. 2. To attach horses or bullocks, to a carriage; to yoke, harness, or tackle, பிணைக்க. 3. To fasten one in the stocks, தொழுவடிக்க. 4.To manacle, shackle, fetter, விலங்குமாட்ட. 5. To fasten on rings, jewels, அணிய. 6. To lock, or entangle one's arms or legs, as a wrestler, மற்கட்ட. 7. [in combin.] To make the different parts of a discourse agree, இணைக்க. 8. To entrap, inveigle, secure one in an engagement by artifice, அகப்படுத்த. 9. To fasten the string to a bow, நாணேற்ற. 1. To tighten, இறுக்க. 11. To fix arrows in the bow, அம்புதொடுக்க. (c.) குதிரைகளையிரதத்திலேபூட்டினான். He attached the horses to the carriage. தொகைபூட்டினான், He settled the account. பூட்டிப்போட--பூட்டிவைக்க, inf. To lock up, fasten, secure for a time. பூட்டியுழ, inf. To yoke the oxen and plough. பூட்டு, v. noun. Locking, fastening, clasping, &c., as the verb. பூட்டுவிற்பொருள்கோள், s. One of the eight modes of construction in poetry. See பொருள்கோள். 44)

mallam (p. 346) s. A kind of cup or porringer, கிண்ணம், commonly மல்லை. 2. Strength, robustness, வலிமை. 3. Wrestling, boxing, palestra, மற்பிடி. W. p. 64. MALLA. மல்லகசாலை, s. Gymnasium or place for boxing, and for other athletic exercises. (இராமா.) மல்லகஜட்டி--மல்லகசெட்டி--மல்ல செட்டி--மல்லுச்செட்டி, s. A title of wrestlers, pugilists. மல்லகதி, s. The jumping pace of a wrestler, or a horse; a gallop. See துரககதி. மல்லயுத்தம், s. The art of wrestling. See கலைஞானம். மல்லரங்கம், s. A place for boxing, as மல்லகசாலை; [ex அரங்கம்.] மல்லல், s. Power, strength, வலி. 2. Abundance, மிகுதி. 3. Greatness, வளம். (சது.) மல்லன், s. Name of a king or chief of மல்லபுரம். 2. A strong man, வலியோன். (சது.) 3. A wrestler, boxer, மற்போர்செய் வோன். மல்லி, s. [prov.] A stout, corpulent woman, பருத்தவள். 18)

mllu (p. 346) s. [as மல்.] Wrestling, boxing, quarrelling, ஓர்போர். (c.) 2. A kind of dance, ஓர்கூத்து. மல்லுக்கட்ட--மல்லுப்பிடிக்க, inf. To wrestle, scuffle. 2. To quarrel. 33) *

muṟukku (p. 359) கிறேன், முறுக்கினேன், வேன், முறுக்க, v. n. To wrest, distort, pervert, twist; to twist a rope, திரிக்க. 2. To chafe the limbs of another to promote the circulation of blood, முறுக்கிப்பிடிக்க. 3. v. n. To be angry, to chafe, to be irritable, பிணங்க. (c.) ஏன்நீமுறுக்கிக்கொண்டிருக்கிறாய். Why are you angry? முறுக்கித்தேய்க்க, inf. To chafe the hands and legs in rubbing on oil for bathing. முறுக்கிவிட, inf. To screw the pins of a fiddle, &c. 2. (fig.) To induce, to instigate. அவனைமுறுக்கிவிட்டுச்சும்மாஇருந்தான். He was quiet, having instigated the man. முறுக்கு, v. noun. A kind of cake, ஓர்பண்ணிகாரம். 2. Disagreement, discord, rancor, பிணக்கு. 3. Wresting, twisting, முறுக்குகை. 4. (fig.) An upright posture of a person, in full dress, நெறிப்பு. 5. An authoritative air, impertinence, வீறாப்பு. 6. Compactness of an unblown flower, as தளை. இந்தக்கயிறுஅதிகமுறுக்கேறியது. This cord is too much twisted. ஆள்வெகுமுறுக்காயிருக்கிறான். He is well dressed. கொடிமுறுக்கு, s. Overtwisted rope, twine or thread. முறுக்கடிக்க, inf. To oppose another's command. முறுக்கவரை, s. A kind of bean, அவரை, Dolichos tetragonolabus. முறுக்காணி, s. [poet. மாடகம்.] Screw for a violin, lute, &c. முறுக்காற்றுதல், v. noun. Loosening what is twisted too much. முறுக்கிழை, s. Well twisted cottonthread. 2. A kind of striped cottoncloth, ஓர்வகைச்சேலை. முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding horns of cattle. முறுக்குடைத்தல்--முறுக்குவாங்குதல், v. noun. Untwining or untwisting. முறுக்குப்பணிகாரம், s. A twisted cake. முறுக்குப்பண்ண, inf. To be saucy, haughty. முறுக்குமீசை, s. A twisted mustachio, commonly of wrestlers. 2)

vacciram (p. 374) s. Diamond, Commonly, வயி ரம். See இரத்தினம். 2. (fig.) Any thing very hard. (Beschi.) 3. The thunderbolt of Indra. See குலிசம். 4. A species of Euphorbia, சதுரக்கள்ளி. 5. A strong glue made of thoroughly boiled hides of oxen, &c., ஓர்பசை. W. p. 729. VAJRA. 6. A weapon used by wrestlers in boxing, a hand of horn. (Beschi.) 7. A treatise on architecture. See சிற்பநூல். வச்சிரதாரணை, s. One of the nine forms of worship. See தாரணை, II. s. வச்சிரபாணி, s. Indra as holding a thunder-bolt; (lit.) The thunder-bolt hand, இந்திரன். வச்சிரமணி, s. Diamond--as வச்சிரம். வச்சிராங்கம், s. A species of Euphorbia, சதுரக்கள்ளி. வச்சிராப்பியாசம், s. Cross multiplication. (Sa. Vajrab'yasa.) வச்சிராயுதம், s. The diamond weapon; thunder-bolt. வச்சிராவர்த்தம், s. The bow of Rama, இராமன்வில். (சது.) வச்சிரி, s. An epithet of Indra, இந்தி ரன். (சது.) 62) *