alngkri (p. 27) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To adorn, decorate, ornament, deck, embellish, garnish, சிங்காரிக்க. அலங்கரிப்பு, v. noun. Ornament, decoration, embellishment, adorning, garnishing, சிங்காரிப்பு. 30)

aṟai (p. 33) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To slap, strike with the open hand or with any thing flat, அடிக்க. 2. To hammer a nail, &c. கடாவ. 3. To beat a drum, முழங்க. 4. To beat as wind, also as a wave, to dash as a mountain torrent, மோத. 5. (p.) To speak, say, declare, சொல்ல. ஆணியறைய, inf. To drive a nail. பறையறைய, inf. To beat a tomtom. கன்னத்திலறைய, inf. To beat on the cheek. அறை, v. noun. A slap with the hand, a blow with a hammer, &c., அடி. 2. A gust of wind, காற்றடிக்கை. 3. The dashing of a wave or of a mountain torrent, அலையடிக்கை. 4. The beating of a drum, பறையடிக்கை. அறையுண்ண, inf. To be struck. மண்ணறை, s. Smearing clay on a wall, daubing as plaster, throwing or clapping on, &c. 62)

arikaṇṭam (p. 24) s. An iron grate, or frames of cross bars, worn on the neck by devotees, as a mode of self-torture, ஓர்விரத வேஷம். 2. Teasing, annoying, vexing as the continual application of creditors for payment or other constant troubles, தொந் தரை; [ex *அரி, et கண்டம்.] (பணவிடுதூது.) 2)

anti (p. 14) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To unite, join, be connected, பொருந்த. (p.)

aruku (p. 24) s. Neighborhood, nearness, contiguity, சமீபம். 2. Border, edge, ஓரம். 3. A shade or light carried before a great man, தீவட்டி. அருகணைக்க, inf. To embrace closely. அருகிலுள்ளார், s. Those at hand, associates. அருகுற, inf. To approach, come, or be near, கிட்ட. See உறு. அருகே, adv. Near. 50)

amḷi (p. 19) s. Tumult, uproar, bustle, stir, press of business, ஆரவாரம். (c.) 2. Bed, mattress, &c., for sleeping on, மெத் தை. (p.) 3. Sleeping room, பள்ளியறை. 4. [prov.] Abundance, fruitfulness, மிகுதி. அவன் வீட்டிலேயின்றைக்கு மிகவுமமளியாயிருப்ப தேது. What is the bustle in his house to-day? பனம்பழமிப்போதுநல்லவமளியாயிருக்கும். Now palmyra fruit will be more abundant. அமளிபண்ண, inf. To scuffle, contend, wrangle, scold at. 28)

aramiyam (p. 23) s. A palace, a mansion, அரமனை. Wils. p. 971. HARMYA. 2. A terrace on the top of a house for a walk by moonlight, வீட்டின்மேலுலாவும்வெளி; [ex ரம்ய, pleasing.] 3. The பிரமி plant, (p.) 23)

atṉm (p. 10) s. [vul. prop. அதனு.] Excess, மீதி. அதனப்பற்று, s. Much, too much. அதனப்பிரசங்கி, s. One who talks in a forward, impudent manner. அதனப்பிரதி, s. What is over and above the settled or usual quantity. 40) *

alangkāram (p. 27) s. Ornament, decoration, embellishment, சிறப்பு. 2. Beauty, அழகு. 3. Rhetorical ornament, figures of language, rhetoric, அணியிலக்கணம். 4. One of the sixty-four கலைஞானம், கலைஞானமறுபத் துநான்கினொன்று. Wils. p. 73. ALANKARA. There are thirty-five figures of language; viz.: 1. தன்மை, a word or phrase expressing the nature of a thing. 2. உவமை, a parable. 3. உருவகம், metaphor. 4. தீவகம், a word once used and understood in the other parts of the sentence. 5. பின் வருநிலை, the repetition of the word beginning a sentence with the same or a different signification. 6. முன்னர்விலக்கு, rejecting a truth asserted, by showing its absurdity. 7. வேற்றுமைப்பொருள்வைப்பு, establishing the truth of a particular fact by a general truth. 8. வேற்றுமை, contrast. 9. விபாவனை separating effects from their proper causes and attributing them to other causes alluded to. 1. ஒட்டு, an allegory. 11. அதிசயம், hyperbole or exaggerated description. 12. தற்குறிப்பேற்றம், a principal kind of metaphor. 13. ஏது, a figure showing the cause, &c. 14. நுட்பம், a figure which presents a suitable idea, by a corresponding hint, &c. 15. இலேசம், a figure in which a trifling excuse is given, as a cloak for a thing of greater magnitude. 16. நிரனிறை, one of the eight kinds of construction of a sentence, i. e. the separate successive arrangements of a series of nouns and their verbs in natural or reverse order. 17. ஆர்வமொழி, an affectionate word or phrase. 18. சுவை, the passions or emotions of the mind expressed by gesture, exhibited in action and transferred to poetry. 19. தன்மேம்பாட் டுரை, self-adulation. 2. பரியாயம், a figure in rhetoric by which one thing is told and another connected with it is intended. 21. சமாயுதம், the accomplishing of one's object by indirect means. 22. உதாத்தம், a figure which expresses copiousness, richness, enterprise, &c. 23. அவநுதி, denying the character, quality or essence of a person or thing in order to attribute the same to others. 24. சிலேடை, a word of double interpretation. 25. விசேடம், distinguishing a cause by ascribing to it effects which it is inadequate to produce. 26. ஒப்புமைக்கூட்டம். enumeration of analogous words, &c. 27. விரோதம், opposition. 28. மாறுபடுபுகழ்நிலை, praising a person or thing to the disparagement of another. 29. புகழாப்புகழ்ச்சி, praise, flattery, &c., couched in terms of dispraise. 3. நிதரிசனம், feigning a thing in nature as doing good or evil to another, a species of personification as a mode of moral instruction. 31. புணர்நிலை, a figure in which the same epithets or attributes are adapted to two or more different subjects. 32. பரிவ ருத்தனை, a figure in rhetoric, describing an exchange of beauties, excellencies. 33. வாழ்த்து, congratulation. 34. சங்கீரணம், the blending of several figures. 35. பாவிகம், moral instruction, inference, applications, &c., from events related in epic poems. அலங்காரநைவேத்தியம், s. An offering made in front of a temple, for show. அலங்காரபஞ்சகம், s. A poem of a hundred verses, (lit.) the five forms of beauty. It is a series of five kinds of verses; viz.: வெண்பா, கலித்துறை, அக வல், ஆசிரியவிருத்தம், சந்தவிருத்தம். (இவ்வகை யே மாறிமாறி நூறுசெய்யுள் அந்தாதித்துப்பாடுவது.) அலங்காரப்படுத்த, inf. To adorn, சிங்காரிக்க. அலங்காரப்பிரியன், s. Vishnu. அலங்காரப்பேச்சு, s. Fine, elegant language, flattery. 33) *

aṉaikkiyam (p. 33) s. [priv. அந், et ஐக் கியம், union.] Want of union, anarchy, ஐக்கியமின்மை. Wils. p. 37. ANAIKYA. (p.) 126)