iṭ (p. 45) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dig, dig out, scoop, to hollow, தோ ண்ட. 2. v. a. or n. To cleave open, open a way through; split--as a branch, &c.; tear a person to pieces--as an elephant, பிளக்க. 3. To stand or walk straddling, to distend the legs, stride, விரிந்துநிற்க. இடப்பு, v. noun. Cleaving, opening, hollowing, forcing a way through, a large cleft or gap, பிளப்பு. 2. Distension, விரிக்கை. 3. s. A clod of earth thrown out by digging or ploughing, பெயர்க்கப்பட்டமன்ணாங்கட்டி. இடப்புக்கால், s. Distended legs. 51)

ilkkṇm (p. 52) --இலட்சணம், s. A mark or spot, அடையாளம். 2. Quality, property;, inherent, natural or distinguishing characteristics, good or estimable qualities, இயல்பு. 3. Appropriate or required properties or perfections--as of the deity, அசாதாரணதருமம். 4. Compound parts, qualities or members, உறுப்புகள். 5. Elegance, symmetry, being well proportioned or formed, comeliness, decency, beauty, சிறப்பு. 6. Philology, grammar, இலக்கியத்தினமைதி, embracing five parts, பஞ்சலக்கணம்; viz.: 1. எழுத்திலக்கணம், orthography or the nature and powers of letters with the changes that occur in the construction and combination of words. 2. சொல்லிலக்கணம், etymology or the nature, properties and use of words. 3. பொருளிலக்கணம், properties of things, (1. அகப்பொருள். 2. புறப்பொருள்.) 4. யாப்பிலக் கணம், prosody. 5. அணியிலக்கணம், rhetoric. இலக்கணச்சாட்சி, s. Grammatical authority. இலக்கணச்சிதைவு, s. The change of a word from its original form, including syncope, elision, augmentation, &c., grammatical anomaly, இலக்கணவழு. இலக்கணச்சுழி, s. A lucky curve or curvature in the lines of the body, in the hair of horses, &c., நற்சுழி. இலக்கணச்சொல், s. Proper words or words in their natural state--the first of the six classes. See வழக்கு. இலக்கணநூல், s. Grammar, a treatise on grammar or philology. இலக்கணப்போலி, s. Words resembling இலக்கணச்சொல்--being compound words with the natural order reserved, words usual but not elegant. See வழக்கு. இலக்கணவழக்கு, s. The grammatical use of a word, அறுவகைவழக்கினுளொன்று. இலக்கணவழு, s. A deviation from grammatical rule, a solecism. இலக்கணவிலக்கியம், s. Grammatical works and classical writings as cognate branches of learning--distinguished from others. இலக்கணவிளக்கம், s. A work on Tamil grammar, இயற்றமிழ்நூலிலொன்று. இலக்கணவிளக்கச்சூறாவளி, s. A treatise on Tamil grammar written in confutation of the above. இலக்கணி, s. A grammarian, இயற்றமிழாசிரியன். 16) *

iratam (p. 49) s. A chariot, coach, warchariot, தேர், of which are four kinds; viz.: அதிரதம், மாரதம், சமரதம் and அர்த்தரதம். Wils. p. 695. RATHA. 2. (p.) Coition, copulation, venery, புணர்ச்சி. Wils. p. 694. RATA. 3. A tooth, பல். Wils. p. 696. RADA. 4. Flavor, taste--as இரசம். Wils. p. 697. RASA. இரதகசதுரகபதாதிகள், s. The four divisions of an army--chariots, elephants, cavalry and infantry. இரதசாரதி, s. A charioteer, driver of a chariot, the coach-man, தெர்ப்பாகன். (p.) இரததன்மாத்திரை--இரசதன்மாத்தி ரை, s. The primitive element of taste, &c. இரதபந்தம்--இரதபந்தனம், s. A poem written in a figure painted in the form of a car, சித்திரகவிகளிலொன்று; which see. இரதபரிட்சை, s. The art of charioteering, coachman-ship, aurigation. See கலைஞானம். (p.) இரதோற்சவம், s. A chariot festival, தேர்த்திருவிழா. (p.) 9)

imiẕ (p. 47) கிறது, ந்தது, இமிழும், இமிழ, v. n. To be sweet, இனிக்க. 2. To sound, roar, hum, &c., ஒலிக்க. (p.) இமிழ்கடல், s. The roaring sea. இமிழ்முரசு, s. The sounding drum. 16)

irumpuḷi (p. 50) s. A tree whose fruit is sour and used for curry, ஓர்மரம். 84)

ilkm (p. 52) s. A medicinal plant, ஊ மத்தை, Datura, L. 9)

iraku (p. 48) s. A king of Oude and great grand-father of Rama, இராமனிரண் டாம்பாட்டன். Wils. p. 692. RAG'HU. இரகுநாதன், s. Rama, இராமன். Wils. p. 692. RAG'HUNATHA. இரகுவமிசம், s. The genealogy or pedigree of the family of Rag'hu. 2. A poem by Kalidasa on the ancestors of Rama in Sanscrit--now also in Tamil, ஓர்காப்பியம். Wils. p. 692. RAG'HUVAMSHA. 36)

iruppukkāyvēḷai (p. 50) s. A plant. See காய்வேளை. 78)

iraṇiyam (p. 49) s. Gold, பொன். Wils. p. 976. HIRAN'YA. (p.) இரணியகருப்பன், s. Brahma, பிர மன். Wils. p. 976. HIRAN'YAGARB'HA. இரணியதானம், s. Gift of gold made to Brahmans, &c., சொர்னதானம். இரணியன், s. An Asoor, ஓரசுரன். 2. One of the twelve suns, பன்னிரண்டாதி த்தரிலொருவன். இரணியநேரம்--இரணியவேளை, s. Evening, the evening twilight, the time when இரணியன் the Asoor was slain, மா லைக்காலம். இரணியாக்கன், s. Elder brother of இரணியன், இரணியன்முன்னோன். Wils. p. 976. HIRAN'YAKSHA. 5)

iẕukku (p. 55) s. A fault, defect, deficiency, blemish, ஈனம். 2. Slackness, தளர்தல். 3. A failure, deviation, obliquity, defection, blunder, mistake, folly, தவறு. 4. (p.) Forgetfulness, மறதி 5. Baseness, meanness, degradation, தாழ்வு. 6. Disgrace, reproach, taunt, நிந்தை. 7. Falsehood, பொய். இழுக்குடையபாட்டிற்கிசைநன்று. A good metre will set off an indifferent poem. தன்குலத்துக்கிழுக்குவைத்தான். He has brought disgrace on his family or caste. இழுக்கற, inf. [used adverbially.] Free from imputation. இழுக்குச்சொல், s. Reproach, taunt. 2. Faulty expression, incorrect phraseology. இழுக்குடையான், s. A worthless or mean person. 39)