uppṭṭi (p. 62) s. [prov.] A sheaf, அரிக்கட்டு. 59)

uttmcttu (p. 60) s. A kind of arsenic, அவுபலபாஷாணம். 28)

uy (p. 63) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put in motion, cause to go, discharge, let go, let fly, send, emit, cast, throw, செலுத்த. 2. To ride, drive a carriage, &c., வாகனமூர. 3. To effect, accomplish, bring about, collect, gather together, காரியத்தைமுடிக்க. 4. To carry on, conduct literally, or morally, lead an army, &c., to manage, guide, direct, influence, operate, நடத்த. 5. To place, put in, shoot in, throw or cast in, plunge into, அமிழ்த்த. 6. To cause to arrive at, சேர்க்க. 7. To place, வைக்க. 8. To enjoy, experience, அனுபவிக்க. (p.) (குறள்.) உய்த்துச்சொரியினும்போகாதம. That which is apportioned by fate, though rejected, will not leave. (p.) (குறள்.) காதலகாதலறியாமையுய்க்கிற்பின். If (a king) enjoy the objects of his desire, (his foes) being unacquainted with those desires-(குறள்.) உய்த்துணர, inf. To discern, to distinguish, exercise thought, &c., ஆ ராய்ந்தறிய. உய்த்துணரவைப்பு, s. The use of such terms, descriptions, or definitions in a written work, as may require the exercise of thought, reference to other parts, &c., in order to comprehend them, ஆராய்ந்தறியவைக்கை--one of the thirty-two உத்தி in நன்னூல். உய்த்தலில்பொருண்மை, s. Poetry composed in such terms only as are necessary to express the author's meaning, கருதியபொருள்தோன்றப்பாடப்படுவது. உய்ப்பு, v. noun. Discharging, emission, accomplishment, &c., including all the meanings of the verb, உய்க் கை. 25)

uruku (p. 65) கிறேன், உருகினேன், வேன், உருக, v. n. To dissolve with heat, to melt, liquify, to be fused, கரைய. 2. (fig.) To become tender, to melt as the heart, to be kind, be appeased, to sympathize, commiserate, pity, இரங்க. 3. To glow with love, மனங்கரைய. உருகோட்டன்பொடு. With melting love. (சித்தியார்.) நெருப்பினாலுருக்கப்பட்டவரக்குப்போலஉள்ளமுரு கி. His heart melting like wax before the fire-அரக்குப்பாவைபோலத்தேவர்களுடலுருகின. The gods whose bodies melted, through want of air, like wax statues. மனமுருக, inf. To be kind, to pity, sympathize. உருக்கம், v. noun. Melting (of heart), tenderness, pity, compassion, commiseration, sympathy, இரக்கம். 2. Tender or ardent love to a deity, or a dear friend, அன்பு. 3. Melting, உரு குகை. உருக்கங்காட்ட, s. To show kindness, to relent, &c. மனவுருக்கம், s. Tenderness of mind. 6)

ūcāṭu (p. 69) கிறேன், ஊசாடினேன், வே ன், ஊசாட, v. n. [prop. ஊசலாட.] To frequent, to go about. ஊசாட்டம், v. noun. prop. ஊச லாட்டம். 35)

uṟukṇ (p. 67) s. Suffering, affliction, distress, sorrow, துன்பம். 2. Disease, நோய். 3. Poverty, தரித்திரம். 4. Fear, அச்சம். (p.) உறுகண்ணாளர், s. The poor, the destitute, the diseased, the afflicted, வமையுடையோர். 80)

uvā (p. 66) s. A young man, also a person of virile age, from sixteen to seventy, யௌ வனன். (சது.) 2. A younger brother, இளை யோன். 3. Youthfulness, being young, இள மை. Wils. p. 687. UVAN. 90)

umṇr (p. 62) s. Saltmakers, saltdealers, the caste, உப்பமைப்போர். (p.) உமணத்தி, s. A female of the உம ணர் caste. (p.) 66) *

uṭu (p. 59) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dress, attire, put on clothes, வஸ்திரந்தரிக்க. 2. To dress another, ஒருவனுக் குடுக்க. 3. (fig.) (p.) To surround, encircle, சூழ. பிள்ளைக்குச்சீலையுடுத்தாள். She dressed the child. பூசலார்விழிக்குச்சந்தப்பூந்தழையுடுத்து. Adorning the attractive eyed body with boughs of the sandal tree. (திருச்செந்திற்புராணம்.) உடுகூறை, s. Clothes--in colloquial use, chiefly woman's. உடுத்தவாடை, s. Home-dress or dishabille, under-clothes. உடுத்தவாடையில்லாதாணீராட்டும். A woman's bathing without her under-garments (is improper). (திரிகடுகம்.) உடுத்துக்கொள்ள, inf. To dress one's self. உடுத்துவிட, inf. To dress another. உடுபாவனை, s. Mode or style of dress. 2. [prov.] A suit of clothes. 3. (Rott.) Clean clothes. உடுபுடவை, s. Garments. உடுமானம், s. A dress befitting a person's station in life. நகருடுத்த, rel. part. Surrounding the city. கடலுடுத்தபார், s. The sea-girt earth. உடுக்கை, v. noun. Dressing. 2. s. Raiment, clothing, உடை. உடுக்கையிழந்தவன்கைபோலவாங்கேயிடுக்கண்க ளைவதாநட்பு. (Real) friendship to one removes his distress with that promptitude with which the hands of him whose garments are loosened (while before an assembly) adjust them. (குறள்.) உடுப்பு, s. Clothes, garments, clothing, vesture, dress, வஸ்திரம். உடுப்புடுக்க, inf. To dress, clothe (one's self of another). 90)

uṟai (p. 68) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be pungent, biting, sharp, கார்க்க. 2. To burn--as the body from exposure to the sun --the mouth, or a sore from any thing pungent--the back after flogging, &c., எரிய. 3. To affect acutely, cut to the quick--as a blow, rebuke, a sarcasm, &c.; to impress, தாக்க. 4. To become firm, fast, steadfast, decided--as the mind, அழுந்த. உறைக்கமழைபெய்தது. It rained effectively. என்மேலேசூடுறைக்கிறது. The heat burns or scorches me. நாணுறைப்ப. So as to be touched with shame. (நீதிநெறி.) உப்புறைக்கிறது. It is very salt. சொன்னதொன்றுங்காதிலேயுறைக்கவில்லையா.... Has nothing that I said affected you? lit. your ears. என்மனதிலேயுறைக்கிறது. It touches me to the quick. நான்சொன்னதுஅவன்மனதிலேயுறைத்தது. What I said made an impression on his mind. புளியுறைக்கிறது. It is very sour. கறியுறைக்கிறது. The curry is hot. வெயிலுறைக்கிறது. The sun scorches intensely. சாறுறைக்கிறது. The broth is pungent. உறைக்கஅடிக்க, inf. To strike so as to produce feeling. உறைக்கச்சொல்ல, inf. To speak effectively. உறைக்கப்பார்க்க, inf. To look intently. உறைத்துக்கொள்ள, inf. To become strengthened in mind. வாயுறைக்க, inf. To burn as the mouth through eating hot spices. உறைப்பு, v. noun. Sharpness, pungency, acrimony, காரம். 2. Severity, tartness, harshness in language, &c., கொடுமை. 3. Smarting, &c. of the mouth from eating pungent spices, எரிவு. 4. Painful sensations of body or mind, தாக்குகை. 5. Intensity, acuteness, severity, உக்கிரம். 6. Impressiveness, positiveness, பதிவு. உறைப்பானபேச்சு, s. Pointed language, cutting reproof, a biting sarcasm, a caustic remark. 2. Impressive speech. உறைப்பானமழை, s. An efficacious or fertilizing rain. உறைப்புக்காட்ட, inf. To be pungent. 2. To add pungent ingredients to curries, &c. 3. To be impressive, poignant, &c.--as a discourse. 13)