uṟvu (p. 67) s. Contact, nearness, பொ ருத்தம். 2. Arrival, accession, சேர்க்கை. 3. Affinity, relationship, சம்பந்தம். 4. (fig.) A relation, சுற்றம். 5. Friendship, love, good terms (with one), நட்பு. 6. Reconciliation, ஒற்றுமை. 7. Union, connexion, intercourse, intimacy, acquaintance, ஐக்கம். எனக்கவனுடனேபகையுமில்லையுறவுமில்லை. I am neither on bad nor good terms with him-often used to show a want of cordiality. உறவர்--உறவோர், (sing. உறவன், வோன்.) Relations, சுற்றத்தார். 2. Friends, நண்பர். உறவாக, inf. To become reconciled, ஒருமைப்பட. 2. To become related, கேண்மையாக. உறவாக்க--உறவுகட்ட--உறவுசெ ய்ய--உறவுபண்ண, inf. To reconcile parties, to make peace with one, ஒருமைப் படுத்த. உறவாட, inf. To be social, to act friendly, exercise the duties of friendship, நட்புச்செய்ய. 2. To treat one as a relation, to caress, entertain, &c., உறவு கொண்டாட. உறவின்முறையார்--உறவுமுறை யார். Relations, kindred, சுற்றத்தார். உறவுகூட, inf. To become friends, become intimate, சிநேகங்கூட. உறவுகொண்டாட, inf. To entertain, or welcome relations or friends, to show civilities, உறவாட. 2. To reciprocate affection, civilities, &c.--as relations or friends, உறவுபாராட்ட. உறவுகொள்ள, inf. To make a friend of one, to cultivate friendship, நட்புக்கொள்ள. உறவுபாராட்ட, inf. To show marks of regard on account of relationship, to talk of old affinities, connections, &c., நட்புப்பாராட்ட. உறவுமுரிய, inf. To fall out--as friends, to become disunited, நட்புக்கெட. தூரவுறவு, s. A distant relation. கிட்டினவுறவு--நெருங்கினவுறவு, s. A near relative. 73)

uvamāṉam (p. 66) s. The object of comparison--as உபமானம். Wils. p. 156. UPAMANA. உவமானசங்கிரகம், s. A treatise descriptive of the various kinds of comparison. உவமானப்பிரமாணம், s. [in அள வை.] One of the eight அளவை, the law of ascertainment from resemblance, comparison, simile, &c. உவமானிக்க, inf. To liken, compare, உவமானஞ்செய்ய. 74) *

uttmcttu (p. 60) s. A kind of arsenic, அவுபலபாஷாணம். 28)

ūṭkm (p. 69) s. A species of fish, ஓர் மீன், Teus monopterigus. (Rott.) 40) *

ulkm (p. 65) --உலகு, (Sans. லோக.) World, universe, உலோகம். 2. The earth, பூமி. 3. Country, territory, நாடு. 4. Region, திசை. 5. (fig.) The inhabitants of the world, உலகத்தார். 6. The sky, etherial regions, ஆகாயம். 7. The learned, the good, சான்றோர், 8. (fig.) Created beings or existences, every thing except the Supreme, சிருட்டிப்பொருள்கள். (தத். 37.) 9. Enjoyments, or sufferings apportioned to the soul in the present birth, உலோகானுபவம். (ஞா. 779.) 1. Earthliness, worldliness, secularity, உலகத்தன்மை. 11. A word auspicious to begin a poem, மங்கலச்சொற்களினொன்று. உலகஞ்சொல்லுகிறது. The country says so, such is the public opinion. உலகந்தோன்றிநின்றழிய. To appear, abide and perish periodically--as the universe-உலகசஞ்சாரம், s. Inhabiting the world, பூமியிற்சஞ்சரிக்கை. உலகசயன், s. Buddha, புத்தன். (p.) உலகநடை--உலகவழக்கம்--உலக வழக்கு, s. Fashion, custom, usage, உலகொழுக்கம். 2. Secularity, conformity to custom--as marrying, &c., உலகாசாரம். 3. [in grammar.] Colloquial language-as opposed to இயற்சொன்னடை, செய்யுள் வழக்கு, &c. உலகநாதன், s. The Supreme Being--as Lord of the world, கடவுள். 2. Bramah the creator of the world, பிரமன். (p.) உலகநீதி, s. Morality, நன்னெறி. 2. The rules, or customs of the world-as distinguished from those of religion, or of ascetic life, உலகநடை. 3. Natural law, இயல்பானநீதி. 4. The existing laws of the country, தேசவியற்கைநீதி. 5. Name of a work on morality, ஓர்நூல். உலகநேத்திரன், s. The sun, சூரி யன். (p.) உலகபயித்தியம், s. Worldly pomp, vanity, secularity--as opposed to the feelings and practice of the ascetic, உலக மயக்கம். உலகபாந்தவன், s. The sun, சூரிய ன். (p.) உலகப்பரப்பு, s. The world considered in its expanse, உலகவிரிவு. உலகப்பற்று, s. Attachment to the world, mundane, or sensual attachments, உலகபந்தம். உலகப்புரட்டன், s. One who holds opinions and acts contrary to the sentiments of the wise. உலகமலையாமை, s. One of the ten அழகு or beauties of language, classical usage, &c. See அழகு. உலகமலைவு, s. [in rhetoric.] Incongruity, impossibility, absurdity--as அலை கடல்களேழுந்தூர்த்தந்தாத்தினூடே--மலையனையமால் யானையோட்டிக்--கலவாரை--நீறுசெய்துவையநெ டுங்குடைக்கீழ்வாழ்வித்தான்--மாறாச்சீர்வையையார் கோன், the Pandian king of Madura of endless fame filled the seven seas with sand, drove his elephant through the sky, reduced his enemies to ashes, and brought the whole world under his sway. (அலங்.) உலகமாதா, s. The mother of the world--applied to Sarasvati, சரச்சுவதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. 3. Parvati, பார்ப் பதி. (p.) உலகமீன்றாள், s. Parvati the wife of Siva, the mother of the world, பார்ப்பதி. (p.) உலகமுண்டோன், s. Vishnu the world-eater, விட்டுணு. (p.) உலகரட்சகன், s. The saviour or protector of the world. உலகரட்சணியம்--உலகரட்சை, s. Protection, or salvation of the world. உலகர், s. Worldlings, those engrossed by worldly pursuits. (தீ. 335.) (p.) உலகவழக்கம், s. The customs of the world. உலகவாசை--உலகவாஞ்சை, s. Ardent love of worldly, or sensual enjoyments, உலகவிருப்பம். உலகவாழ்வு, s. Temporal prosperity. உலகளந்தோன், s. Vishnu the measurer of the world, விட்டுணு. (p.) உலகாசாரம், s. Relative duties, the customs, rites or duties to be performed according to the country, caste, rank, relation, &c., of persons respectively. உலகாயிதம், s. A system of materialism, or atheistical epicurianism, அறுசமயங்களிலொன்று. See சமயம். (p.) உலகாள--உலகோம்ப, inf. To govern, protect his country--as one of the duties of a king. உலகாள்வோன், s. A monarch, உலோகாதிபன். உலகியல், s. The customs of the world, உலகநடை. உலகோம்பல், v. noun. Preserving the world--one of the six occupations of kings. See தொழில். உலகோற்பத்தி, s. The origin, or development of worlds. மேலுலகு, s. The upper worlds, which are seven in number, viz.: பூலோ கம், புவர்லோகம், சுவர்லோகம், மகாலோகம், சன லோகம், தபோலோகம், சத்தியலோகம். கீழுலகு, s. The lower worlds or regions; which are also seven, அதலம், விதலம், சுதலம், தராதலம், இரசாதலம், மகாதலம், பாதாளம். மூவுலகம், s. The three worlds, viz.: சொர்க்கம், மத்தியம், பாதாளம். மூவுலகாளி, s. God, (lit.) the sovereign of the three worlds, கடவுள். (p.) மூவுலகுணர்ந்தோன், s. He who comprehends the three worlds, God, க டவுள். 2. Argha, அருகன். (p.) மூவுலகேந்தி, s. God as the supporter of the three worlds, கடவுள். (p.) 79)

uṟṇṭai (p. 67) s. Opposition, dissension, முரட்டுத்தனம். 2. Annoying, harassing, vexing; mischievous, or offensive, sport--as pinching, pushing, &c., தொந்தரவு செய்கை. 3. A kind of offensive smell--as of bugs, some kind of fish, rancid ghee, &c., துர்க்கந்தம். (c.) உறண்டைக்குநிற்க, inf. To disagree, dissent. உறண்டைத்தனம், s. A gross, sour disposition, முரண்டுத்தனம். உறண்டைநாற்றம், s. Stink, stench, offensive effluvia--as of dry fish, any thing rancid, &c. உறண்டையடிக்க--உறண்டைவீச, inf. To smell offensively-as dried fish, &c., துர்க்கந்தம்வீச. உறண்டையாட--உறண்டையிட, inf. To annoy, harass, vex, அலைக்கழிவு செய்ய. 71)

uṭai (p. 59) s. A species of thorny tree, குடைவேல், Acacia--in the adjective and genitive forms, ஐ is changed into அம், as-உடமுள், the thorn of the உடை tree. 98)

uṭaiyārpāḷym (p. 59) s. The name of a country, ஓரூர். 104)

uṭṭaṇam (p. 59) --உஷ்ணம், s. Vehement or intense heat of fire, of the sun, of the weather, or of the body, வெப்பம். Wils. p. 165. USHN'A. உட்டணகாசம், s. A disease, வெப் பக்காசம். உட்டணகாலம், s. The hot season, hot weather. உட்டணங்கொண்டிருக்கிறவன், s. One affected with excessive heat in the body. உட்டணசஞ்சீவி, s. The பிரண் டை plant, Vitis quadrangularis. உட்டணசிகை, s. The sign in which either the planet mars, saturn or the sun is situated. உட்டணசைத்தியம், s. The use of hot or pungent things to cool the system--as pepper, hot water, &c. உட்டணபூமி, s. A hot country or the torrid zone. 2. Heat and cold. உட்டணாதிக்கம், s. The prevalence of heat in the body, weather, or climate. உட்டணவாயு, s. Hot humors in the body. உட்டணவியாதி, s. A disease-the whites--supposed to be caused by heat in the system. 109)

ukāti (p. 59) s. Argha, அருகன்; [ex யுக, et ஆதி.] (p.) 4)