ulāttu (p. 66) கிறேன், உலாத்தினேன், வேன், உலாத்த, v. a. To lead about (a person, a horse, &c.), உலாவப்பண்ண. 2. v. n. To go and come, move, or ride about for pleasure, pastime, recreation, or exercise, to go in procession, &c., சாரிவர. --Note. This seems to be a corruption of உலாவுவிக்க, and in the second meaning, to be used for உலாவ. உலாத்திக்கொண்டிருக்க, To be walking about. துலாத்தில்வெள்ளியுலாத்திற்பெய்யும். When Venus is in libra it will rain every where. தெருவுலாத்த, inf. To take a walk in the street. 2. To parade the streets-as marriage processions, &c. உலாத்து, v. noun. [prop. உலா.] Walking, moving to and fro, going and coming, a short journey, a jaunt, ramble, stroll, excursion. உலாத்துக்கட்டை, s. The pivot upon which a door or shutter turns. 16)

uṇngku (p. 59) கிறது, உணங்கினது, ம், உணங்க, v. n. To fade, wither, dry, droop --as a vegetable or animal, உலர. 2. To be grieved, to be sorry, to be dejected in mind or countenance, வருந்த. (p.) 3. To pine away, to wither--as the body, by abstinence, &c.; to be emaciated, reduced, &c.; to languish, வாட. உணங்குசிந்தையாய். O thou afflicted in mind. (ஸ்காந்தம்.) நினதுசெம்முகமுணங்கியதென்கொலாம்? Why is your blooming countenance so cast down? (ஸ்காந்தம்.) ஊடலுணங்கவிடுவாரோடு. With him who has the resolution to desert me whilst languishing from separation-- (குறள்.) உணங்குமீன், s. Drying fish. உணக்கம், v. noun. A dry or withered state, உலர்ந்ததன்மை. 2. Dejection of countenance, drooping, வாட்டம். 112)

uñṟṟu (p. 59) கிறேன், உஞற்றினேன், வேன், உஞற்ற, v. a. To enterprise, act will energy, attend to with energy and perseverance, to perform, execute, முயற்சி செய்ய. 2. To institute a lawsuit, prosecute, வழக்கோத. (p.) உலைவின்றித்தாழாதுஞற்றுபவர். Those who persevere with untiring energy. பலதருமம்பதியபிமதமற்றுஞற்றினள். She performed various charitable acts without her husband's consent. (பாரதம்.) உஞற்று, v. noun. Energy, enterprise, exertion, ஊக்கம். 2. Unfailing application, untiring perseverance, முய ற்சி. 3. Prosecution at law, institution of a lawsuit, வழக்கோதுகை. (p.) 68)

uvṇi (p. 66) s. A sword, வாள். (p.) 67)

uñcai (p. 59) s. The city of modern Ougein, அவந்திநகரம். (p.) 72)

ulōkam (p. 66) s. The world, the earth, any of the fabulous worlds of Hindu mythology, உலகம். 2. Worldliness, earthliness, secularity, உலகத்துக்கடுத்ததன்மை. Wils. p. 723. LOKA. 3. Metal--as iron, &c. Five simple metals are given in the native lexicons--gold, silver, copper, iron, and lead or tin, பஞ்சலோகம். Wils. p. 725. LOHA. To these are sometimes added two mixed metals--as வெண்கலம், a mixture of copper and tin, making bell-metal, &c., and தரா, a compound of copper and zinc, or pinchbeck, &c. உலோகக்கட்டி, s. A mass of metal composed of the five kinds in equal proportions, பஞ்சலோகக்கட்டி. (நிக.) உலோகதாது, s. A kind of arsenic, துத்தபாஷாணம். உலோகபற்பம், s. [as அயவெள் ளை.] Iron reduced to a medicinal powder. உலோகபாலன், s. A king, அர சன். Wils. p. 724. LOKAPALA. உலோகபேதம், s. Difference, or variety of worlds--one of the six kinds of பேதம்; which see. உலோகமணல், s. Iron-sand. உலோகமலை, s. A mountain of iron or metals. உலோகரட்சகன், s. A preserver or protector of the world, உலகத்தைக்காப்ப வன். 2. An appellative of Vishnu--as preserver, விட்டுணு. உலோகராட்டு, s. The Sovereign of the world; i. e. God, கடவுள். உலோகரூடம், s. Custom or fashion of the world, உலகவழக்கம். உலோகாதியந்தம், s. The beginning and end of the world. உலோகாதீதம், s. That which transcends the world, which is supermundane. உலோகார்த்தம், s. Secular advantages, இலௌகீகநயம். 2. Benefit to the world, public good, உலகத்தாருக்குவரு நயம். உலோகோத்தரம், s. Excellence, elegance, that which is liked by every one. உலோகோயம், s. The tract of country lying south of the Himalaya and north of Ramisseram, இமையமலைக்கு மிராமேசுரத்துக்குமிடையேயுள்ளதேசம். பஞ்சலோகம், s. The five simple metals. See உலோகம், 3. சத்தலோகம், s. The seven metals. See உலோகம், 3. 38) *

uccirtm (p. 59) s. A creeper, பிரண் டை, Vitis quadrangularis. 62) *

uttāplm (p. 60) s. A shrub, இசங்கு, Monetia tetracantha, L. 38) *

upēṭcai (p. 62) s. [pref. உப.] Neglect, indifference, connivance, abandonment, அலட்சியம். Wils. p. 161. UPEKSHA. உபேட்சிக்க, inf. To neglect, disregard, connive at, அலட்சியம்பண்ண. 2. To abandon, leave, forsake, கைவிட. 55) *

ulākumm (p. 66) s. A kind of arsenic --the மனோசிலை. 13)