unturu (p. 61) s. The mountain rat, the vehicle of Ganesa, பெருச்சாளி. Wils. p. 151. UNDRU. (p.) 25)

uyyāṉm (p. 63) --உய்யானனம், s. A flower-garden, a flower-grove, பூந்தோட்டம். 2. A garden, சோலை. 3. A royal garden, a royal forest, சிங்காரவனம். (p.) 28) *

us (p. 59) s. A hiss, a sound for setting on or inciting dogs, for scaring away birds, &c. உஸ்என்றோட்ட, inf. To scare, scare away by hissing. 67)

uruḷai (p. 65) s. Any thing that rolls, or turns as a ball, a bowl, a wheel, &c., உரு ண்டை. 2. The wheel of a carriage, தேரு ருள். 3. A kind of arsenic, வெள்ளைப்பாஷாணம். உருளைக்காந்தம், s. A kind of loadstone. 44)

ūṉāym (p. 72) s. [prop. நூனாயம்.] A fault, a trick. 11)

uyrttu (p. 63) கிறேன், உயர்த்தினேன், வேன், உயர்த்த, v. a. To lift up, elevate, raise higher--as a wall in building, a heap, &c., உயரச்செய்ய. 2. To raise (the price), increase (expenditure), அதிகப்படுத்த. 3. To promote to higher office, to make great, to exalt, ennoble, dignify, aggrandize, மேலாக்க. 4. To extol, magnify, praise, கனப்படுத்த. 5. To receive one with honors, show respect, treat in a dignified manner, உபசரிக்க. 6. To raise the voice in singing, speaking, &c., to lift up the heart, affections, thoughts, &c., எழுப்ப. 7. To raise an arm, a leg, a weapon, &c., to raise the head above water, raise the head when in a lying posture, மேலெடுக்க. 8. To improve one's character, improve one's dignity, moral worth, raise one's self to a higher degree in preparation for a future state, ஒழுக்கத்தினாலுயர்த்த. 9. To assume, elevate one's self, make much of one's powers, பெருமைப்படுத்த.--Note. Instances of உயர்த் தல், in the past are found in verse, but in the present and future it seems to be seldom or never found. நரகந்தன்படத்தையுயர்த்திக்காட்டும். The cobra raises its hood and exhibits it. சேவலையுயரியதேவநாயகன். The leader of the gods (skanda) who has exalted the cock as his banner. வலனுயர்த்தவண்ணலஞ்சேல். The lofty carp banner which has exalted victory to view. (நைடதம்.) உயர்த்திப்பேச, inf. To dignify, speak of one with high respect. உயர்த்தியாய்க்கேட்க, inf. To bid high in an auction, &c. 16)

uykku (p. 63) கிறேன், உயக்கினேன், வே ன், உயக்க, v. a. To afflict, வருத்த. (p.) உயக்குநரகு, s. A tormenting hell. (சித்தியார். 59.) 10)

ūṉ (p. 72) s. Flesh, தசை. 2. Meat, மாமிசம். 3. Serum, marrow, fat, கொழுப்பு. 4. (p.) The body, உடல். ஊனைக்குறித்தஉயிரெல்லாம்நாணென்னும்நன்மைகு றித்ததுசால்பு. As the life depends on the firmness of the body, so accomplishments depend on modesty. ஊனிலாயாக்கை, s. Fleshless bodies (of demons). (தொல்காப்.) ஊன்கழிந்தசங்கு, s. A conch-shell deprived of its flesh. ஊன்கெடினுமுண்ணார்கைத்துண்ணற்க. Though you lose your flesh (by hunger), eat not with those with whom it is not proper to do so. (நாலடி.) ஊனுருக்கி, s. Consumption, கய ரோகம். ஊன்விற்போர், s. Flesh-mongers. ஊன்றள்ள, inf. To be formed-as proud flesh, ஊன்வளர. 2. To abstain from flesh. 12)

uẕai (p. 67) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [col. for உழத்து.] To earn, gain by labor, procure by industry, to acquire, வருந்தியீட்ட. 2. v. n. To labor hard, toil, strive, drudge, ply, வேலையிற்பிர யாசப்பட. 3. (p.) To sound--as talk, buzz, clamor, இரைய. 4. To suffer, endure hardships, to be afflicted, துன்பமுற. கல்வியிலேமிகவுமுழைக்கிறான். He is very diligent and successful in study. நானுழைத்தஉடைமையிலேதின்கிறேன். I live by my own earnings. உழைத்தபுண்ணியம், s. Acquired merit. உழைத்துக்கொடுக்க, inf. To labor for nothing, or in vain. வயிற்றுக்குழைக்க, inf. To labor for one's maintenance. 2. To procure support by labor. உழைப்பு, v. noun. Hand-labor, toil, industry, diligence, பிரயாசம். 2. Earnings, gain, profit of labor, toil, or industry, thriving, thriftiness, வருந்தி யீட்டுகை. 3. Endeavors, exertions, energy, close application, முயற்சி. உழைப்பின்வாராவுறுதிகளுளவோகழப்பின்வாராக் கையறவுளவோ? Is there any good to be obtained without exertion? Is there any evil that may not arise from indolence? அவருக்கிலக்கணத்திலேநல்லவுழைப்பு. His application and success in the study of belles-lettres are great. உழைப்பாளி, s. An industrious, thrifty or laborious man, பிரயாசப்படுபவன். 29)

urukku (p. 65) கிறேன், உருக்கினேன், வே ன், உருக்க, v. a. To melt with heat--as metals, or other congealed substances, to dissolve, liquify, fuse, run, தீயிற்கரைக்க. 2. To reduce one as a disease, to emaciate, வாட்ட. 3. To afflict, distress, வருத்த. (சத. 21.) இன்சொல்லிறைநெஞ்சுருக்கினான். By sweet speech, he melted the heart of the divinity. (சிவசிவ.) வியாதிசரீரத்தையுருக்கிப்போட்டது. The disease has emaciated him. எத்தனையுருக்கிலேயுருக்கினான்? How many times did it take to melt it? நன்னாளிற்பொன்னுருக்கு. Melt gold on an auspicious day. உருக்கிச்சாய்க்க, inf. To cast or run metals in bars, in mass, &c. for further use. உருக்கிவார்க்க, inf. To cast, found, to run metals. உருக்குகாரம், s. Borax, வெண் காரம். உருக்குப்பிரமியம், s. Gonorrh&ae;a with a discharge of blood, இரத்தப்பிர மியம். உருக்குமணி, s. Solid globules of gold soldered together around a ring and worn by women as an ear-pendent, ஓராபரணம். எலும்புருக்கி, s. An emaciating disease, ஓர்வியாதி. உருக்கு, v. noun. Fusion, melting, liquifaction, உருக்குகை. உருக்கன், s. [prov.] An emaciating or stinting disease--as of men or plantains, &c., ஓர்நோய். உருக்கனடித்தல், v. noun. Stinting or blighting--as disease especially in plantains. உருக்கினம், s. A kind of arsenic, அஞ்சனபாஷாணம். 2. Any thing that facilitates the fusion of metals--as borax. புத்துருக்குநெய், s. New-made ghee. 9) *