ungkrikk (p. 59) --உங்காரிக்க, inf. To reprove, menace, scold, reprehend, அத ட்ட. 2. To utter a kind of grunt in token of disapprobation, உம்மெனவெருள. (p.) 28)

urakam (p. 63) --உரங்கம்--உரங்கமம், s. A snake, serpent, பாம்பு. Wils. p. 162. URAGA and URANGA, also URANGAMA. (p.) உரகபந்தம்--உரகபந்தனம், s. One of the curious kinds of poems called மிறைக்கவி. See நாகபந்தம். உரகமல்லி, s. The நாகமல்லி plant, Justicia nasuta, L. உரகர், s. [as நாகர்.] Snakes, serpents. 2. Samanar, or Jainas, a sect of Hindus, சமணர். (p.) உரகன், s. The chief of the நாகர் serpents said to have a thousand heads and to be the couch of Vishnu; the earth is represented as supported on one of its heads, ஆதிசேஷன். (p.) உரகாரி, s. Garuda, கருடன். Wils. p. 162. URAGARE. உரகாதிபன்--உரகேந்திரன், s. The chief of the serpents, அதிசேஷன். 29)

u (p. 58) . Short u, the third vowel, ஓருயி ரெழுத்து. 2. One of the demonstrative prefixes, (see அ, and இ) that, this, intermediate, not distant, சுட்டெழுத்துளொன்று--as உக்கொற்றன், that Kotton (who is at a short distance, or is in the middle between two others of the same name). 3. A particle used (1.) in forming the dative case, சாரியை --as அவனுக்கு, to or for him--for அவற்கு (2.) Joined to short monosyllabic verbs ending in mutes--as சொல்லு from சொல், speak--வாரு from வார், gather up. 4. A numeral indicating two, இரண்டென்னுமெண் ணின்குறி. 5. A termination of the verbal participle, ஓர்வினையெச்சவிகுதி--as செய்து, doing. உக்குறுமை, s. [in grammar.] Abbreviated உ, உகரக்குறுக்கம். உங்கு--உங்கே. There, not very distant, the middle between two places. உங்ஙனம், In this or that place, in this or that manner. (p.) உது--உஃது, pron. That, this. உவன், pron. That man, the one who stands near. 39)

upamai (p. 62) s. Similitude, comparison, &c.--as உவமை. Wils. p. 156. UPAMA. 18) *

uruttirṉ (p. 65) s. The god Siva who disperses the tears of mortals and demigods, சிவன்; [ex ருத், to weep.] Wils. p. 77. RUDRA. உருத்திரகணிகை, s. A courtezan of Siva, a dancing girl of one of his temples. உருத்திரசடை, s. A plant, சிவது ளசி, Ocimum basilicum. உருத்திரர், s. A class of demigods, inferior manifestations of Siva being eleven in number, viz.: மாதேவன், அரன், உருத்திரன், சங்கரன், நீலலோகிதன், ஈசானன், விசயன், வீமதேவன், பவோற்பவன், கபாலி, சௌ மியன். Wils. p. 77. RUDRA. உருத்திரவீணை, s. A species of guitar, ஓர்வகையாழ். உருத்திராக்கம்--உருத்திராட்சம், s. The nuts of the El&oe;ocarpus ganitrus, worn as beads by religious mendicants of the Siva sect, உருத்திராட்சமணி; [ex அட்சம், eye.] Wils. p. 78. RUDRAKSHA. உருத்திராட்சதாழ்வடம், s. A large garland or necklace of the sacred beads or the nuts of the El&oe;ocarpus. உருத்திராட்சமணி, s. A bead as worn by mendicants' widows. உருத்திராட்சமுகம், s. The figures or lines on religious beads. உருத்திராணி--உருத்திரை, s. Parvati, பார்ப்பதி. Wils. p. 78. RUDRAN'EE. உருத்திராபிஷேகம், s. A libation performed by pronouncing the incantation called Rudramantra. 21) *

uṭai (p. 59) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become broken--as a vessel; to crack, burst, break in pieces, split, to be fractured--as the skull, &c.; to break with force suddenly, to break or burst open--as a bank or shore; to break open--as a letter or seal, &c.; to be broken--as the skin; to be hurt--as by a wound, தகர. 2. To become broken--as the ranks of an army, to be discomfited, to retreat before the foe, இரிய. 3. To become broken--as the heart with grief, to be disheartened, dispirited, dejected, alienated, &c., to be in despair, மனம்நெகிழ. 4. To fall below in competition, rivalry or comparison, தாழ. 5. To be reduced in circumstances, to become poor, குறைய. 6. To effloresce, open, burst--as a flower, to blossom, மலர. 7. To become untwisted, முறுக்கவிழ. 8. To be reduced in strength, to be debilitated, to be subdued or overcome by any thing, பலமுடைய. (குறள். 19. அதி. 8.) 9. To be divulged or become known as a secret, வெளிப்பட. 1. To be ruined, கெட. நெஞ்சுடைந்தவனாய்ப்போனான். He is dispirited, dejected, &c.; he is in despair. கொப்புளமுடைந்தது. The blister is broken. ஒன்னலருடைந்துபோனார். The enemy was discomfited. உடை, s. Clothes, garments, vesture, dress, வஸ்திரம். உடைநடைபாவனை, s. The mode of dress, the gait, the manner, external appearance. உடையல், s. Any thing broken, a breach, a fracture. உடையல்நெரியல், s. Things cracked and broken. உடைவாள், s. A short scimiter, an accoutrement or article of equipage, சுரிகை. உடைவு, v. noun. A breach, disruption, eruption, infraction, crack, fracture, தகர்வு. 2. Being routed, a discomfiture, defeat, இரிவு. 3. Debility, brokenness of constitution, தளர்வு. 4. [with appropriate words prefixed.] Dispiritedness, dejection, broken-heartedness, despair, மனநெகிழ்ச்சி. 5. Reduction of circumstances from wealth to poverty, கேடு. மனமுடைவானவன், s. A dejected or broken-hearted person. 101)

uṭlu (p. 59) --உடல், கிறேன், உடன்றே ன், வேன், உடல, v. n. To fight, be enraged, கோபத்தோடுபோர்செய்ய. 2. To exhibit signs of fierce anger, சினக்குறிப்புக்காட்ட. (p.) உடல்சினவரவம். The furious serpent. (ஸ்காந்தம்.) அவருடனுடன்றுபொரவுன்னினும். Should one be enraged and attack them in battle. (பாரதம்.) உடலல், v. noun. Rage, being enraged, சினத்தல். 2. Exhibiting signs of fierceness, சினக்குறிப்பு. 83)

uluttu (p. 66) கிறேன், உலுத்தினேன், வேன், உலுத்த, v. a. [prov. prop. உதிர்.] To shake off, shed as fruits, leaves, &c. 22)

uruvki (p. 65) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To metaphorize, உருவகப்படுத்த. 33) *

ucciṭṭam (p. 59) --உச்சிஷ்டம், s. Refuse of food, regarded as impure, எச்சில். Wils. p. 138. UCHCHISHDA. உச்சிட்டசாங்கரியம், s. Eating or drinking from the same vessel in common, ஒரேபாத்திரத்திற்பலர்கூடியுண்கை. 60)