uvṭṭu (p. 66) கிறேன், உவட்டினேன், வேன், உவட்ட, v. n. To nauseate, loathe, வெறுக்க. 2. To overflow, pour forth--as a water-fall, fountain, &c., to flow--as the head of the tide, பிரவாகிக்க. 3. To rise-as the surf, பெருக்கெடுக்க. உவட்டியுந்திடுதிரைப்புனல். The overflowing rushing wave. (ஸ்காந்.) நெஞ்சையுவட்ட, inf. To feel nausca, to loathe, to be sea-sick. உவட்டு, v. noun. Nausea, குமட் டுகை. 2. Increasing, flowing out--as from a fountain, பெருக்கு. உவட்டெடுத்தொழுகும். (The Ganges) swells and flows on ward. 65)

untu (p. 61) s. [prov.] A term for calling cows, பசுவைவிளிக்குமோரொலி. 2. The husk of cardamom, கச்சோலம். 23)

uvamam (p. 66) s. Comparison, simile, resemblance--as உவமை. Wils. p. 156. UPAMA. (p.) உவமவுருபு--உவமையுருபு, s. A particle of comparison, ஒப்புருபு--as அனை ய. போல, &c. (p.) உவமாதீவகம், s. A figure in Rhetoric in which the comparison applied to one of a series is understood of the others, உவமைவிளக்கணி. 72)

umiẕ (p. 62) கிறேன், ந்தேன், வேன், உமிழ, v. n. to cast (a liquid) from the mouth, கொப்பளிக்க. 2. To spit, உமிய. 3. (p.) To vomit, retch, puke, eject from an over charged stomach, சத்தியெடுக்க. 4. To emit poison--as from the fangs of a snake; to discharge as arrows; to eject as sparks of fire, to emit as rays; to cast forth as the flower does odor; to yield honey as flowers, to emit sound, சொரிய. நஞ்சுமிழ்வேலினான். He whose dart emits poison. யானைகையுமிழ்நீர். A secretion which the elephant casts. வெங்கணையுமிழ்வில். The bow that discharges the fiery arrows. தழலுமிழ்சிறுகண்யானை. Elephants with eyes of fire. (நைடதம்.) உமிழ்நீர், s. [impr. உமிநீர்.] Spittle, saliva, துப்பல். உமிழ்நீர்குடிக்க--உமிழ்நீரூற, inf. To have the mouth water for things, to covet after. உமிழ்வு, v. noun. Casting from the mouth, spitting, துப்புகை. 2. s. (fig.) Any thing cast from the mouth--as spittle, secretion, vomit, &c., உமிழ்நீர். 79)

ukkuḷāṉ (p. 59) s. A kind of hare which lives on dried leaves, சருகுமுசல். 26) *

uẕ (p. 67) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To practise, learn by practice, பழக. 2. To exert energy, use endeavors, persevere, execute, முயல. 3. To labor, work hard, வேலைசெய்ய. 4. To follow any kind of business--as husbandry, merchandise, manufacture, &c., தொழில்நடத்த. 5. To discharge the duties of an office, உத்தியோகஞ் செய்ய. 6. To suffer, experience sorrow, pain, trouble, fatigue, &c., வருந்த. 7. To undergo penance, தவத்தினுட்பட. (சிலப் and குறள்.) (p.) இடருழக்கும்வருத்தநீங்கி. Removing from a state of affliction in which troubles are treasured up for future births-- (இராமா.) துயருழக்க, inf. To suffer pain, affliction, to endure agony. உழப்பு, v. noun. Practice, habit, exercise, பழக்கம். 2. Energy, perseverance, close application, exertion, முயற்சி. 3. Manual labor, laborious employment, கைத்தொழில். 4. Impulse as of voice, force communicated, உயிர்முயற்சி. 5. Fatigue, suffering, வருத்தம். 6. Strength, வலி. (p.) உழப்பாளி, s. An energetic, or industrious person, பிரயாசப்படுபவன். 7)

ukāntkālm (p. 58) s. The time when the universal destruction takes place, of the end of a quadruple age. 49)

uẕuntu (p. 67) s. A kind of grain, pulse, a bean, one of the nine kinds of grain, Phaseolus mungo. See தானியம், also written உளுந்து. உழுத்தமா, s. The flour of the உழுந்து. உழுத்தம்பருப்பு, s. The kernel of the உழுந்து. 24)

uṭai (p. 59) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To become broken--as a vessel; to crack, burst, break in pieces, split, to be fractured--as the skull, &c.; to break with force suddenly, to break or burst open--as a bank or shore; to break open--as a letter or seal, &c.; to be broken--as the skin; to be hurt--as by a wound, தகர. 2. To become broken--as the ranks of an army, to be discomfited, to retreat before the foe, இரிய. 3. To become broken--as the heart with grief, to be disheartened, dispirited, dejected, alienated, &c., to be in despair, மனம்நெகிழ. 4. To fall below in competition, rivalry or comparison, தாழ. 5. To be reduced in circumstances, to become poor, குறைய. 6. To effloresce, open, burst--as a flower, to blossom, மலர. 7. To become untwisted, முறுக்கவிழ. 8. To be reduced in strength, to be debilitated, to be subdued or overcome by any thing, பலமுடைய. (குறள். 19. அதி. 8.) 9. To be divulged or become known as a secret, வெளிப்பட. 1. To be ruined, கெட. நெஞ்சுடைந்தவனாய்ப்போனான். He is dispirited, dejected, &c.; he is in despair. கொப்புளமுடைந்தது. The blister is broken. ஒன்னலருடைந்துபோனார். The enemy was discomfited. உடை, s. Clothes, garments, vesture, dress, வஸ்திரம். உடைநடைபாவனை, s. The mode of dress, the gait, the manner, external appearance. உடையல், s. Any thing broken, a breach, a fracture. உடையல்நெரியல், s. Things cracked and broken. உடைவாள், s. A short scimiter, an accoutrement or article of equipage, சுரிகை. உடைவு, v. noun. A breach, disruption, eruption, infraction, crack, fracture, தகர்வு. 2. Being routed, a discomfiture, defeat, இரிவு. 3. Debility, brokenness of constitution, தளர்வு. 4. [with appropriate words prefixed.] Dispiritedness, dejection, broken-heartedness, despair, மனநெகிழ்ச்சி. 5. Reduction of circumstances from wealth to poverty, கேடு. மனமுடைவானவன், s. A dejected or broken-hearted person. 101)

uparacaṉ (p. 62) s. A younger brother, தம்பி. (p.) 23) *