ēkpntṉm (p. 77) s. Joining together, uniting. 4)

ētm (p. 79) s. Suffering, affliction, distress, துன்பம். 2. Fault, defect, blemish, குற்றம். 3. Destruction, கேடு. (p.) ஏதமில். Faultless, good. ஏதர், s. Faulty persons, the evil. 11)

ēkkṟ (p. 78) inf. v. n. To bow before, or yield to superiors, ambitious of, or coveting their excellencies--as learning, beauty, riches, &c., தாழ்ந்துநிற்க. (p.) உடையார்முன்னில்லார்போலேக்கற்றுங்கற்றார்..... They who have acquired knowledge by doing homage to the learned; as the poor to the rich. (குறள்.) 4)

ēṇ (p. 79) s. A firm, secure situation, stability, நிலைபேறு. 2. Strength, firmness, power, valor, exploit, achievement, வலி. (Compare ஏணம்.) 3. Assumption, arrogance, பெருமை. (p.) 4. [prov.] Crookedness, வளைவு. ஏண்பலபகர்ந்தனை. You have told many (of your captain's) valorous deeds. (காந்.) ஏணிலாதவர், s. Those unstable, unsteady, weak, &c. (காந்.) ஏணுற்றார், s. The valiant. (காந்.) ஏண்கோண், s. [prov. and col.] Unevenness, crookedness, ஒழுங்கின்மை. ஏண்கோணானபேச்சு, s. Disagreeable, inconsistent language. 5)

ēkākkirm (p. 77) --ஏகாக்கிருதை, s. Close and undisturbed attention having one object in view, ஒரேசிந்தை. Wils. p. 172. EKAGRA and EKAGRUTA. 30)

ēy (p. 79) கிறது, ந்தது, ஏயும், ஏய, v. n. To combine, to unite, பொருந்த. 2. To be situated, to belong to, சேர. 3. To be fit, to be suitable, இசைய. (p.) ஏயுறுபரிசனம். The attendant retinue, (ஸ்காந்.) இதுஅறுப்புக்குஏய்ந்தகாலம். This is the fit time for reaping. சங்கெய்தடம்பொய்கை. The lake where conchs abound. (வாணன்கோவை.) 42)

ēlu (p. 79) கிறது, ஏன்றது, ம், ஏல, v. n. To unite, to combine, to join, to be fit, adapted to, பொருந்த. 2. To be suited to. to consist with; தகுதியாக. 3. To be able, be possible, be practicable, be competent for, கூட. ஏலாதனவேயியம்பினீர். Thou hast uttered improper words. (ஸ்காந்.) இதுஉன்னாலேலுமா. Canst thou do this? ஏலுங்காரியம், s. A possible thing, what one is competent for. ஏலல், v. noun. Joinings, possibility. ஏலாதார், s. Impertinent persons, இயலாதார். 2. Foes, enemies, பகைவர். ஏலாமை, neg. v. noun. Inability, impossibility. 59)

ēkpttiṉi (p. 77) s. A faithful wife, கற்புடையமனைவி. 2. An only wife, ஒரே மனைவி. Wils. p. 171. EKAPATNI. 3)

ēṭkm (p. 78) s. Cloth, a garment, சீலை. 2. The leaf of a flower, பூவிதழ். 3. Palmyra tree, பனை. 4. Cocoanut tree, தெங்கு. 5. A board, பலகை; [ex ஏடு, leaf.] (p.) 6. A sacred place near Madura, ஓர்சிவஸ்தலம். ஏடகப்பொற்சிவபுரி. Adagam a splendid town, (lit. golden) sacred to Siva. (சேதுப்.) 13) *

ēntu (p. 79) கிறேன், ஏந்தினேன், வேன், ஏந்த, v. a. To sustain, support, hold up, to carry in the hand--as a weapon, &c., to endure, to sustain a character, reputation, &c.; to support--as a beam, pillars, &c., தாங்க. 2. To raise or spread out hands --as a beggar; to raise a thing with the hands spread, கையேந்த. 3. To catch or receive in the hands or arms, to receive as flowing water, rain, &c., with the hands or with a vessel in the hands, பாத்திரமுதலி யவற்றையேந்த. 4. To hand up with extended arms, கையிலேந்திக்கொடுக்க. 5. v. n. To be elevated, exalted, உயர. ஏந்தியகொள்கையார். Persons of exalted character. (குறள். அதி. 9.) கையேந்திநிற்க. To stand begging with the arms extended. முன்றானையேந்தியிரத்தல். Spreading a corner of the cloth and begging. ஏந்திக்கொள்ள, inf. To hold up any thing. 2. To give a helping hand. ஏந்திசை, s. [in pros.] One of the three varieties of harmony in a verse consequent on a peculiar combination of metrical feet. ஏந்திசைச்செப்பல், s. The harmony of sounds peculiar to வெண்பா verses composed of வெண்சீர் வெண்டளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்துள்ளல், s. The harmony of sounds peculiar to கலி verses of கலித் தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசைத்தூங்கல், s. The harmony of sounds peculiar to வஞ்சி verses of ஒன்றியவஞ்சித்தளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திசையகவல், s. The harmony of sounds peculiar to அகவல் verses of நேர்நேரியற்றளை; also, a verse of that harmony. ஏந்திழையார், s. Women, the adorned, பெண்கள். (p.) ஏந்துகொம்பு, s. The tusks of an elephant, curved upward and terminating horizontally, யானைக்கொம்பு. 2. A curved palankeen pole, or pole for carrying a load, தாங்குகொம்பு. ஏந்தெழில், s. Surpassing beauty. பிள்ளையேந்த, inf. To take a child from another. 2. To carry a child in the arms. ஏந்தல், v. noun. Holding up, raising, &c., one of the three harmonies. ஏந்தல்வண்ணம், s. A poem in which the same words are repeated for the purposes of clearness and strength, ஓர்சந்தம். ஏந்தானம், s. [prop. ஏந்துதானம்.] A hanging shelf, a rack, grate, shelf to set things on, தூக்கங்கள். 2. The hands, or arms extended forward or locked with another's, to carry a child, a thing, &c., கையிலேந்துகை. ஏந்தானத்திலேகொண்டுபோகிறது. To carry on the hands so extended. ஏந்தி, s. A bearer, supporter, one invested with, கையேந்துபவன்--used in combination only. 23)